Postanowienie Sądu Najwyższego z 14 grudnia 2017 r.

Postanowieniem z dnia 22 września 2017 r. Sąd Rejonowy w Z. wystąpił do Sądu Najwyższego z wnioskiem o przekazanie sprawy G. B. do rozpoznania innemu równorzędnemu sądowi w trybie art. 37 k.p.k. W uzasadnieniu podniesiono, że G. B. został oskarżony o czyny z art. 107 § 1 k.k.s., a stan zdrowia oskarżonego, potwierdzony załączoną opinią sądowo – lekarską […] Uniwersytetu Medycznego w K. , uniemożliwia mu stawiennictwo na rozprawach przed Sądem miejscowo właściwym. W ocenie wnioskującego Sądu, dobro wymiaru sprawiedliwości przemawia za przekazaniem sprawy do rozpoznania innemu sądowi.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wniosek Sądu Rejonowego w Z. jest zasadny i zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie przypomnieć należy, że korzystanie z właściwości delegacyjnej w trybie art. 37 k.p.k. może nastąpić wyjątkowo, jako odstępstwo od konstytucyjnej zasady rozpoznania sprawy przez właściwy sąd (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP) w sytuacji, gdy zostanie wykazane, że dobro wymiaru sprawiedliwości wymaga takiego postąpienia. W niniejszej sprawie, po przeprowadzeniu badania lekarskiego biegły stwierdził (k. 502), że oskarżony G. B., jakkolwiek może brać udział w czynnościach procesowych, tj. w rozprawach w charakterze oskarżonego, to jednak ze względu na wskazane w opinii dolegliwości i patologiczne objawy – w sądzie położonym bliżej jego miejsca zamieszkania, a składanie wyjaśnień powinno się odbywać w pozycji siedzącej. Co więcej, biegły wskazał, że w drodze do oraz z sądu, oskarżonemu powinna, w miarę możliwości, towarzyszyć inna osoba. Wskazane powyżej okoliczności, a także fakt, że oskarżony mieszka w P ., uzasadniały zastosowanie instytucji właściwości delegacyjnej określonej w art. 37 k.p.k. i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w G .. Mając na uwadze powyższe okoliczności rozstrzygnięto jak w części dyspozytywnej postanowienia. [aw]