Sygn. akt V KZ 26/16
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 21 czerwca 2016 r. SSN Małgorzata Gierszon w sprawie A. W. sprawcy czynu z art. 190 a § 144 i innych po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 21 czerwca 2016 r. na posiedzeniu w przedmiocie zażalenia obrońcy skazanego na zarządzenie Upoważnionego Sędziego VII Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w Zielonej Górze z dnia 13 maja 2016 r., sygn. WKK 8/16 (VII KZ 40/16), o odmowie przyjęcia kasacji obrońcy A. W. na postanowienie Sądu Okręgowego w Zielonej Górze z dnia 30 marca 2016 r., sygn. akt VII KZ 40/16 utrzymujące w mocy postanowienie Sądu Rejonowego w Świebodzinie, IV Zamiejscowy Wydział w Sulechowie z dnia 2 grudnia 2015 r., sygn. akt VI K 248/15 o zastosowanie środka zabezpieczającego p o s t a n o w i ł: uchylić zaskarżone zarządzenie i sprawę przekazać Prezesowi Sądu Okręgowego w Zielonej Górze w celu podjęcia dalszych czynności w związku z kasacją.
Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 13 maja 2016 r., sygn. WKK 8/16, Sędzia VII Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w Zielonej Górze odmówił przyjęcia kasacji obrońcy skazanego A. W. od postanowienia tegoż Sądu z 30 marca 2016 r. Decyzję uzasadnił oparciem kasacji na zarzucie naruszenia art. 440 k.p.k., niedopuszcza lnym z mocy art. 523 § 1 k.p.k. Zarządzenie to zaskarżył obrońca, wskazując, że mocą art. 1 pkt 124 ustawy z dnia 11 marca 2016 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2016 r., poz. 437) wykreślone zostało zdanie ostatnie art. 523 § 1 k.p.k., wykluczające oparcie kasacji na zarzucie naruszenia art. 440 k.p.k. Dodał, że wniesiona przez niego kasacja winna być rozpoznawana według przepisów obowiązujących po dniu 14 kwietnia 2016 r., gdyż z racji brzmienia art. 25 ust. 3 tejże ustawy z dnia 11 marca 2016 r. przepisy dotychczasowe mają zastosowanie do postępowań wymienionych w działach XI i XII k.p.k., jeśli zostały one wszczęte i niezakończone do dnia wejścia w życie przywołanej nowelizacji. W konkluzji obrońca wniósł o zmianę zaskarżonego zarządzenia i zarządzenie przyjęcia wniesionej kasacji.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Zażalenie skazanego jest zasadne i zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotowa kasac ja została wniesiona do Sądu Odwoławczego w dniu 29 kwietnia 2016 r., a zatem na pewno po wejściu w życie wspomnianej ustawy nowelizującej co nastąpiło w dniu 15 kwietnia 2016 r. Nie ulega zatem wątpliwości, że postępowanie kasacyjne in concreto mogło być w ogóle wszczęte na pewno już po wejściu w życie wspomnianej ustawy nowelizującej i to niezależnie czy za dzień wszczęcia postępowania kasacyjnego będzie uznany dzień wniesienia skargi kasacyjnej, czy też dzień w którym sprawa wpłynie do sądu kasacyjnego. Obrońca trafnie zauważył, że kasacja, jako wniesiona po wejściu w życie nowelizacji Kodeksu postępowania karnego z 11 marca 2016 r. winna być rozpoznana w myśl jego przepisów zawartych w Dziale XI w brzmieniu nadanym tą nowelizacją (art. 25 ust. 3 tejże ustawy).
Tymczasem omawiana nowelizacja usunęła z treści art. 523 § 1 k.p.k. zdanie ostatnie, które wprost wykluczało oparcie kasacji strony na zarzucie naruszenia art. 440 k.p.k. Oznacza to, że wniesionej po 15 kwietnia 2016 r. kasacji nie można już uznać za niedopuszczalną z tej przyczyny jako, że w myśl przywołanego art. 25 ust. 3 a contrario ustawy nowelizującej, będzie miał do niej zastosowanie przepis art. 523 § 1 k.p.k., ale już w brzmieniu nadanym tą nowelizacją, która powracając do stanu sprzed 1 lipca 2015 r., nie wyklucza możliwości oparcia kasacji na zarzucie obrazy art. 440 k.p.k. Taka też była praktyka orzecznicza przed dniem 1 lipca 2015 r., czyli zanim w przepisie art. 523 § 1 in fine k.p.k. pojawiło się wyraźne zastrzeżenie o niedopuszczalnośc i takiego zarzutu. W takim stanie rzeczy należy uznać, że brak było podstaw do wydania zarządzenie o odmowie przyjęcia kasacji.
Pociągnęło to konieczność uchylenia zaskarżonego zarządzenia i przekazania sprawy Prezesowi Sądu Okręgowego w Zielonej Górze celem podjęcia czynności związanych z nadaniem kasacji biegu.
