Sygn. akt V KZ 37/16
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 25 sierpnia 2016 r. SSN Eugeniusz Wildowicz w sprawie z wniosku P. K. o wznowienie postępowania po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 25 sierpnia 2016 r., zażalenia skazanego na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z dnia 3 czerwca 2016 r., sygn. akt II AKo 154/15, o odmowie przyjęcia zażalenia na zarządzenie o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania p o s t a n o w i ł: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.
Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 26 lutego 2016 r. Zastępca Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w Szczecinie, na podstawie art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 545 § 1 k.p.k., odmówił przyjęcia wniosku P. K. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 14 października 2015 r., w sprawie o sygn. akt IV Ka 1163/15, utrzymującym w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Stargardzie Szczecińskim VII Zamiejscowy Wydział Karny z siedzibą w Pyrzycach z dnia 25 maja 2015r., sygn. akt VII K 306/14. Na powyższe zarządzenie zażalenie złożył P. K. Zarządzeniem z dnia 3 czerwca 2016 r. Zastępca Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w Szczecinie odmówił przyjęcia zażalenia skazanego na to zarządzenie z uwagi na w niesienie go po terminie. Od powyższego zarządzenia zażalenie wniósł skazany podnosząc, że jest przekonany, iż zażalenie wysłał w ciągu 7 dni od doręczenia zarządzenia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Z akt sprawy wynika, że odpis zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z dnia 26 lutego 2016 r. wraz z pouczeniem o sposobie i terminie zaskarżenia, został doręczony skazanemu P. K. w dniu 11 marca 2016 r. (k. 38). Prawidłowo zatem w uzasadnieniu zaskarżonego zarządzenia przyjęto, że zgodnie z treścią art. 460 k.p.k. siedmiodniowy zawity termin do złożenia przez skazanego zażalenia na to zarządzenie, upłynął z dniem 18 marca 2016 r. Tymczasem skazany sporządzone przez siebie zażalenie nadał w placówce pocztowej w dniu 21 marca 2016 r. (k. 53). W tym stanie rzeczy zasadnie odmówiono przyjęcia tego zażalenia, gdyż zostało ono złożone po upływie terminu zawitego z art. 460 k.p.k.
Kierując się powyższym, Sąd Najwyższy postanowił jak na wstępie.
