Sygn. akt V KZ 49/13
POSTANOWIENIE
Dnia 4 lipca 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Józef Dołhy w sprawie A. B. oskarżonego z art. 286 § 1 i in. k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu, bez udziału stron, w dniu 4 lipca 2013 r., zażalenia oskarżonego na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału IV Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w Ś. z dnia 12 marca 2013 r., sygn. akt […], o odmowie przyjęcia kasacji p o s t a n o w i ł zaskarżone zarządzenie utrzymać w mocy.
Uzasadnienie
Zaskarżonym zarządzeniem odmówiono - na podstawie art. 530 § 2 k.p.k. – przyjęcia kasacji, złożonej dnia 1 marca 2013 r. przez oskarżonego A. B., od postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 12 lutego 2013 r., którym to postanowieniem utrzymano w mocy zarządzenie sędziego Sądu Rejonowego o odmowie przyjęcia zażalenia oskarżonego na postanowienie Sądu Rejonowego z dnia 15 listopada 2012 r., o nieuwzględnieniu wniosku oskarżonego o wyłączenie sędziego – po stwierdzeniu że kasacja w przedmiotowej sprawie jest niedopuszczalna z mocy prawa.
W zażaleniu na powyższe zarządzenie oskarżony kwestionuje jego zasadność i domaga się nadania biegu kasacji.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Zażalenie jest bezzasadne.
W myśl przepisu art. 519 k.p.k. kasacją może być zaskarżone jedynie takie orzeczenie Sądu, które ma postać wyroku, jest to wyrok Sądu odwoławczego kończący postępowanie i jest on prawomocny.
W realiach sprawy jest oczywiste, że postanowienie Sądu Okręgowego w Ś.
z dnia 12 lutego 2013 r., nie jest orzeczeniem wzruszalnym kasacją, zatem zaskarżonym zarządzeniem całkowicie zasadnie odmówiono przyjęcia kasacji.
Z tych względów orzeczono jak na wstępie.
