Przejdź do treści

Postanowienie Sądu Najwyższego z 1 marca 2017 r.

Sygnatura VI KZ 2/17. Sąd Najwyższy, Izba Karna. Źródło: lawtern.com.

Sygn. akt VI KZ 2/17

POSTANOWIENIE

Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Siuchniński Dnia 1 marca 2017 r. w sprawie radcy prawnego J. K. w kwestii dopuszczalności kasacji pokrzywdzonego A .S. na postanowienie Wyższego Sądu Dyscyplinarnego Krajowej Izby Radców Prawnych w […] z dnia 20 września 2016 r., sygn. akt WO - […] , utrzymujące w mocy zarządzenie Przewodniczącego Sądu Dyscyplinarnego Okręgowej Izby Radców Prawnych w […] z dnia 9 sierpnia 2016 r., sygn. akt D. […] na posiedzeniu w Izbie Karnej, w dniu 1 marca 2017 r. postanowił: pozostawić kasację bez rozpoznania.

Uzasadnienie

Postanowienie Wyższego Sądu Dyscyplinarnego Krajowej Izby Radców Prawnych z dnia 20 września 2016 r., sygn. akt WO - […] , nie może być zaskarżone kasacją, albowiem w postępowaniu dyscyplinarnym dotyczącym radców prawnych przysługuje ona wyłącznie od orzeczeń, nie zaś od postanowień. W orzecznictwie Sądu Najwyższego w sprawach dyscyplinarnych niejednokrotnie już podkreślano, że kasacja przysługuje jedynie od prawomocnego orzeczenia sądu dyscyplinarnego, a nie od postanowienia, co wynika z tego, że na gruncie ustaw korporacyjnych pojęcie „orzeczenie” posiada znaczenie swoiste, odpowiadające wydawanym w postępowaniu karnym wyrokom.

Ta terminologiczna zmiana uzasadniona jest tym, że ustawodawca nie mógł określić decyzji rozstrzygających merytorycznie w przedmiocie postępowania dyscyplinarnego mianem „wyroku”, albowiem zgodnie z art. 174 Konstytucji RP, taka forma rozstrzygnięcia została zarezerwowana wyłącznie dla organów władzy sądowniczej, do których nie należą sądy dyscyplinarne (zob. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 29 października 2014 r., VI KZ 8/14; z dnia 25 lipca 2013 r., VI KZ 3/13; z dnia 18 lipca 2002 r., III DS 10/02, OSNP 2003/16/392, OSNP- wkł. 2003/5/8; z dnia 28 kwietnia 2011 r., SDI 6/11, OSNwSD 1011/74/257, z dnia 15 listopada 2012 r., SDI 34/12).

Nadto warto zauważyć, że zgodnie z art. 426 § 1 k.p.k. w zw. z art. 74¹ pkt 1 ustawy o radcach prawnych od postanowienia Wyższego Sądu Dyscyplinarnego Krajowej Izby Radców Prawnych nie przysługuje żaden środek odwoławczy skoro w niniejszej sprawie nie znajduje zastosowania żaden z wyjątków o d zasady dwuinstancyjności postępowania. Trzeba podkreślić, że postanowienie Wyższego Sądu Dyscyplinarnego stanowiło rezultat kontroli prawidłowości wydania zarządzenia Przewodniczącego Sądu Dyscyplinarnego Okręgowej Izby Radców Prawnych w […] odmawiającego przyjęcia odwołania A. S. , co wyczerpywało tok instancyjny w sprawie.

Także zatem nawet przy uznaniu niniejszego pisma za zażalenie musiałoby zostać ono pozostawione bez rozpoznania, albowiem i w takim ujęciu kontrola postanowienia Wyższego Sądu Dyscyplinarnego Krajowej Izby Radców Prawnych w […] z dnia 20 września 2016 r., sygn. akt WO - […] , pozostaje poza zakresem kognicji Sądu Najwyższego. Wobec tego badaniu w niniejszej sprawie podlegały jedynie kwestie formalne, nie zaś kwestionowane przez skarżącego ustalenia w zakresie winy. Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu. aw

Wczytuję stronę

To zwykle trwa kilka sekund.