Postanowienie Sądu Najwyższego z 2 czerwca 2017 r.

Postanowieniem z dnia 12 kwietnia 2017 r. Sąd Najwyższy w uwzględnieniu wniosku Prezesa Wojskowego Sądu Okręgowego w W ., w trybie art. 43 k.p.k. przekazał sprawę z zażalenia J. B. do rozpoznania Wojskowemu Sądowi Okręgowemu w P .. W dniu 3 maja 2017 r. J. B. zwrócił się o sprostowanie tego postanowienia poprzez zmianę określenia jego stopnia wojskowego jako „starszego chorążego sztabowego w stanie spoczynku” na starszego chorążego sztabowego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Przewidziana w art. 105 k.p .k. regulacja pozwala na prostowanie (z urzędu lub na wniosek strony) tylko oczywistych omyłek, a więc takich błędów zawartych w orzeczeniu, zarządzeniu lub ich uzasadnieniu, które w sposób nie budzący wątpliwości wynikły jedynie z „widocznych na pierwszy rzut oka” omyłek, a więc nie będących następstwem celowego działania. O ile w toku orzekania pojawia się jakakolwiek wątpliwość, co do tego czy rozważana wada orzeczenia faktycznie wystąpiła lub czy ma charakter oczywistej omyłki pisarskiej, to wówczas z pewnością nie jest możliwe jej sprostowanie w trybie art. 105 k.p.k. (vide: postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 3 lutego 2010 r., sygn. akt: IV KK 351/09, LEX nr 578203). W ocenie Sądu Najwyższego wskazane we wniosku z dnia 3 maja 2017 r. przez J. B. jako błędne określenie nie stanowi oczywistej omyłki pisarskiej w rozumieniu art. 105 k.p.k. Stwierdzenie jaki jest dokładnie status wnioskodawcy w stosunku do służby wojskowej jest okolicznością niemającą znaczenia dla rozstrzygnięcia o przekazaniu jego zażalenia do rozpoznania przez Wojskowy Sąd Okręgowy w P .. Z przytoczonych powodów orzeczono jak na wstępie. Pouczenie: Na niniejsze postanowienie zażalenie nie przysługuje. aw