Przejdź do treści

Postanowienie Sądu Najwyższego z 15 września 2016 r.

Sygnatura WO 8/16. Sąd Najwyższy, Izba Wojskowa. Źródło: lawtern.com.

Sygn. akt WO 8/16

POSTANOWIENIE

Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 15 września 2016 r. Prezes SN Wiesław Błuś w przedmiocie inicjatywy Wojskowego Sądu Okręgowego w P ., dotyczącej przekazania sprawy z subsydiarnego aktu oskarżenia z dnia 5 stycznia 2015 r. złożonego przez pełnomocnika pokrzywdzonego ppłk. rez. M. L. w sprawie o sygn.: So …/15, do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości, na podstawie art. 37 k.p.k. postanowił przekazać sprawę do rozpoznania Wojskowemu Sądowi Okręgowemu w W.

Uzasadnienie

W dniu 5 stycznia 2015 r., po dwukrotnej odmowie wszczęcia śledztwa przez Wojskową Prokuraturę Okręgową w P ., postanowieniem z dnia 15 maja 2014 r., uchylonym postanowieniem Wojskowego Sądu Okręgowego w W. z dnia 28 października 2014 r., i postanowieniem z dnia 14 listopada 2014 r. , wpłynął do Wojskowego Sądu Okręgowego w P. subsydiarny akt oskarżenia złożony przez pełnomocnika pokrzywdzonego ppłk. rez. M. L. , w którym oskarża się byłego Prezesa tego Sądu płk. rez. J. K. i obecnego Prezesa płk. K. M. o popełnienie przestępstw z art. 23 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 z późn. zm.) w zb. z art. 231 § 2 k.k. w zb. z art. 268 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. obecnego Prezesa płk.

K. M. Uchwałą Sądu Dyscyplinarnego - Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 4 kwietnia 2016 r ., utrzymaną w mocy uchwałą Sądu Najwyższego - Sądu Dyscyplinarnego w Warszawie z dnia 18 lipca 2016 r., odmówiono zezwolenia na pociągnięcie płk. K. M. Sędziego Wojskowego Sądu Okręgowego w P. do odpowiedzialności karnej. Wobec płk. rez. J. K. nie toczyło się postępowanie w zakresie wydania zezwolenia na jego pociągnięcie do odpowiedzialności karnej za w/w czyn. W dniu 30 sierpnia 2016 r. Wojskowy Sąd Okręgowy w P. postanowił wystąpić do Sądu Najwyższego - Izby Wojskowej z inicjatywą przekazania sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu Wojskowemu Sądowi Okręgowemu w W. , z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości, bowiem wszyscy sędziowie sądu właściwego miejscowo byli podwładnymi Prezesa płk. rez. J. K. , a aktualnie ich przełożonym pozostaje sędzia płk. K. M.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Bezsprzecznie za zasadną należy uznać tezę wysnutą przez Wojskowy Sąd Okręgowy w P. o istnieniu szczególnych uwarunkowań i zależności między byłym (płk rez. J. K. ) oraz aktualnym (płk K. M. ) Prezesem Wojskowego Sądu Okręgowego w P. , a każdym z sędziów pełniących obowiązki w tym Sądzie, który mógłby zostać wyznaczony do rozpoznania sprawy z subsydiarnego aktu oskarżenia, wniesionego przeciwko byłemu i aktualnemu Prezesowi Wojskowego Sądu Okręgowego w P. Orzekanie w takich okolicznościach przez jednego z sędziów Wojskowego Sądu Okręgowego w P. , mogłoby stwarzać przekonanie o braku warunków do rozpoznania sprawy w obiektywny sposób. W tej sytuacji niewątpliwie dobro wymiaru sprawiedliwości wymaga przekazania sprawy w trybie art. 37 k.p.k.

Z tych względów należało przychylić się do inicjatywy Wojskowego Sądu Okręgowego w P. i sprawę przekazać do rozpoznania Wojskowemu Sądowi Okręgowemu w W. kc Pouczenie: Na powyższe postanowienie zażalenie nie przysługuje.

Wczytuję stronę

To zwykle trwa kilka sekund.