Postanowienie Sądu Najwyższego z 7 września 2016 r.

Wyrokiem z dnia 23 lutego 2016r. Wojskowego Sądu Garnizonowego w P. kpr. K. S. za przestępstwo określone w art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. został skazany na karę 6 miesięcy ograniczenia wolności z potrącaniem 5% miesięcznego uposażenia na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej, podanie wyroku do publicznej wiadomości, obowiązek naprawienia szkody w kwocie 6187,50 zł. W wyniku apelacji wniesionej przez oskarżonego i jego obrońcę Wojskowy Sąd Okręgowy w P. wyrokiem z dnia 27 czerwca 2016r. zmienił wyrok Sądu pierwszej instancji, w ten sposób, że warunkowo zawiesił wykonanie wymierzonej kary ograniczenia wolności na okres roku próby, a w pozostałej części utrzymał orzeczenie w mocy. Z protokołu wynika, że kpr. K. S. był obecny podczas ogłoszenia wyroku. W dniu ogłoszenia wyroku, tj. 27 czerwca 2016r., kpr.

K .S. złożył do Wojskowego Sądu Okręgowego w P. wniosek o przesłanie „na adres domowy całości wyroku z uzasadnieniem w sprawie o sygn. akt SA …/16”. Zarządzeniem z dnia 28 czerwca 2016r. Prezesa Wojskowego Sądu Okręgowego w P. , skazany w trybie art. 120 § 1 k.p.k. w zw. z art. 422 § 2 k.p.k. i art. 458 k.p.k. został wezwany do uzupełnienia wniosku, poprzez wskazanie czy dotyczy on całości wyroku, bądź jedynie rozstrzygnięcia o karze i innych konsekwencjach prawnych czynu. Powyższe zarządzenie K. S. otrzymał w dniu 5 lipca 2016 r. W dniu 14 lipca 2016r. do Wojskowego Sądu Okręgowego w P. wpłynął wniosek skazanego z dnia 10 lipca 2016 r. (data stempla pocztowego: 12 lipca 2016r.), w którym kpr. K. S. ponownie zwrócił się o „sporządzenie uzasadnienia wyroku oraz o przesłanie na adres domowy całości wyroku wraz z całością uzasadnienia”.

Postanowieniem z dnia 15 lipca 2016 r. Wojskowy Sąd Okręgowy w P. uznał za bezskuteczny wniosek kpr. K. S. o nadesłanie całości wyroku wraz z uzasadnieniem Wojskowego Sądu Okręgowego w P. z dnia 27 czerwca 2016 r. W uzasadnieniu tego orzeczenia wskazano, że wbrew zarządzeniu kpr. K. S. nie wskazał czy jego wniosek dotyczy całości uzasadnienia, czy też jego części. Jednocześnie podkreślono, że wyrok zawsze przesyła się w całości, a uzasadnienie w zależności od tego w jakiej części zostało sporządzone na wniosek strony. Powyższe orzeczenie zaskarżył w drodze zażalenia kp r. K. S. , zarzucając naruszenie prawa poprzez celowe zaniechanie dostarczenia wyroku Wojskowego Sądu Okręgowego w P. , co „uniemożliwia mu wniesienie kasacji za pośrednictwem Rzecznika Praw Obywatelskich oraz Ministra Sprawiedliwości Prokuratora Generalnego ”.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Zażalenie skazanego okazało się zasadne. Bezspornym jest, iż w obowiązującym obecnie, tj. od dnia 1 lipca 2015r., art. 422 § 2 k.p.k., ustawodawca nałożył na strony składające wniosek o sporządzenie na piśmie uzasadnienia wyroku i doręczenie, obowiązek wskazania, czy dotyczy on całości wyroku, czy też niektórych czynów, których popełnienie oskarżyciel zarzucił oskarżonemu, bądź też jedynie rozstrzygnięcia o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu. Niewskazanie we wniosku o sporządzenie uzasadnienia jego zakresu przedmiotowego stanowi brak formalny, który podlega uzupełnieniu w trybie art. 120 § 1 k.p.k. W wypadku nieuzupełnienia braku w terminie, wniosek istotnie uznaje się za bezskuteczny. Rzecz jednak w tym, że analiza rozpoznawanej sprawy wykazała, iż kpr. K. S. spełnił wymogi uzupełnienia braku formalnego określonego w zarządzeniu Prezesa Wojskowego Sądu Okręgowego w P. z dnia 28 czerwca 2016r. Skazany, wezwany do uszczegółowienia złożonego w dniu 27 czerwca 2016r. wniosku, w kolejnym wniosku z dnia 10 lipca 2016r. wskazał bowiem wprost, czego konkretnie on dotyczy, tj. „całości wyroku wraz z całością uzasadnienia w mojej sprawie”. W tej sytuacji zażalenie skazanego należało uznać za zasadne i z tych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia. kc