Sygn. akt T-64/16
WYROK SĄDU (trzecia izba)
z dnia 18 stycznia 2017 r.(1)
Znak towarowy Unii Europejskiej – Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego Tasty Puff – Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji – Charakter opisowy – Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 – Brak charakteru odróżniającego – Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009
W sprawie T‑64/16
Michał Wieromiejczyk, zamieszkały w Pabianicach (Polska), reprezentowany przez R. Rumpela, radcę prawnego,
strona skarżąca,
przeciwko
Urzędowi Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO), reprezentowanemu przez E. Śliwińską i D. Walicką, działające w charakterze pełnomocników,
strona pozwana,
mającej za przedmiot skargę na decyzję Piątej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 5 listopada 2015 r. (sprawa R 3058/2014‑5), dotyczącą rejestracji oznaczenia graficznego Tasty Puff jako unijnego znaku towarowego,
SĄD (trzecia izba),
w składzie: S. Frimodt Nielsen, prezes, I.S. Forrester (sprawozdawca) i E. Perillo, sędziowie,
sekretarz: E. Coulon,
po zapoznaniu się ze skargą złożoną w sekretariacie Sądu w dniu 15 lutego 2016 r.,
po zapoznaniu się z odpowiedzią na skargę złożoną w sekretariacie Sądu w dniu 27 kwietnia 2016 r.,
uwzględniwszy, że w terminie trzech tygodni od dnia powiadomienia stron głównych o zamknięciu pisemnego etapu postępowania nie wpłynął żaden wniosek o wyznaczenie rozprawy, i postanowiwszy, na podstawie art. 106 § 3 regulaminu postępowania przed Sądem, orzec w przedmiocie skargi bez przeprowadzania części ustnej postępowania,
wydaje następujący
Wyrok
Okoliczności powstania sporu
W dniu 10 lipca 2014 r. skarżący, Michał Wieromiejczyk, dokonał w Urzędzie Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) zgłoszenia unijnego znaku towarowego na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 207/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej (Dz.U. 2009, L 78, s. 1).
Znakiem towarowym, dla którego wystąpiono o rejestrację, jest następujące oznaczenie graficzne:
Towary, dla których dokonano zgłoszenia, należą – w zakresie objętym niniejszym postępowaniem – do klasy 34 w rozumieniu Porozumienia nicejskiego dotyczącego międzynarodowej klasyfikacji towarów i usług dla celów rejestracji znaków z dnia 15 czerwca 1957 r., ze zmianami, i odpowiadają następującemu opisowi: „artykuły do użytku z tytoniem; tytoń i produkty tytoniowe (w tym substytuty tytoniu)”.
Decyzją z dnia 30 września 2014 r. (zwaną dalej „decyzją eksperta”) ekspert odrzucił zgłoszenie znaku, stwierdzając, że znajdują do niego zastosowanie podstawy odmowy rejestracji określone w art. 7 ust. 1 lit. b) i c) rozporządzenia nr 207/2009.
W dniu 30 listopada 2014 r. skarżący wniósł do EUIPO, na podstawie art. 58–64 rozporządzenia nr 207/2009, odwołanie od decyzji eksperta.
Decyzją z dnia 5 listopada 2015 r. (zwaną dalej „zaskarżoną decyzją”) Piąta Izba Odwoławcza EUIPO oddaliła odwołanie.
W zaskarżonej decyzji Izba Odwoławcza w pierwszej kolejności rozpatrzyła zgłoszenie znaku towarowego pod kątem wymogów określonych w art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia nr 207/2009. W tym zakresie stwierdziła ona w szczególności, że:
– docelowy krąg odbiorców dla rozpatrywanych towarów składa się z przeciętnych konsumentów, stosunkowo dobrze poinformowanych, uważnych i rozsądnych; niemniej jednak w odniesieniu do niektórych towarów takich jak akcesoria lub tytoń przeznaczony na specjalne okazje poziom uwagi tego kręgu odbiorców może być podwyższony, a w odniesieniu do papierosów nabywanych codziennie może on być niższy od przeciętnego (pkt 12);
– zgłoszony znak składa się z wyrażenia, które ma znaczenie w języku angielskim, a zatem oceny charakteru znaku należy dokonać z punktu widzenia konsumentów anglojęzycznych w Unii Europejskiej (pkt 13);
– z uwagi na znaczenie wyrażenia „tasty puff” w języku angielskim, a mianowicie „dymek, zaciągnięcie się o dobrym smaku”, należy je uznać za opisowe względem wszystkich rozpatrywanych towarów (pkt 14–19);
– elementy graficzne zgłoszonego znaku polegają na użyciu stylizowanej czcionki, która ma charakter wyłącznie dekoracyjny, i dodaniu dookoła elementu słownego kilku czarnych kółek różnej wielkości ilustrujących dym i wzmacniających tym samym opisowy przekaz znaku jako całości (pkt 23);
– poczynione przez skarżącego odesłanie do innej decyzji EUIPO, dopuszczającej do rejestracji w charakterze unijnego znaku towarowego dla towarów identycznych z tymi rozpatrywanymi w niniejszej sprawie graficzny znak towarowy, który także zawiera słowa „tasty puff”, jest nierelewantne z punktu widzenia zasady legalności (pkt 25–27).
W tych okolicznościach Izba Odwoławcza stwierdziła, że z punktu widzenia konsumentów anglojęzycznych zgłoszony znak towarowy jest opisowy dla wszystkich rozpatrywanych towarów, wobec czego odmówiła jego rejestracji na podstawie art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia nr 207/2009.
Izba Odwoławcza rozpatrzyła następnie zgłoszenie znaku towarowego pod kątem wymogów określonych w art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009 i uznała, w pkt 24 zaskarżonej decyzji, że znak jako całość musi zostać uznany za pozbawiony charakteru odróżniającego w rozumieniu tego przepisu.
Żądania stron
Skarżący wnosi do Sądu o:
– stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji, a także decyzji eksperta;
– zmianę zaskarżonej decyzji poprzez zobowiązanie EUIPO do udzielenia prawa na sporny znak towarowy;
– obciążenie EUIPO kosztami postępowania.
EUIPO wnosi do Sądu o:
– oddalenie skargi;
– obciążenie skarżącego kosztami postępowania.
Co do prawa
Na poparcie skargi skarżący podnosi dwa zarzuty: pierwszy – dotyczący naruszenia art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia nr 207/2009 i drugi – dotyczący naruszenia art. 7 ust. 1 lit. b) tego rozporządzenia.
W przedmiocie zarzutu pierwszego, dotyczącego naruszenia art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia nr 207/2009
Istotą zarzutu sformułowanego przez skarżącego przeciwko Izbie Odwoławczej jest dokonanie błędnego stwierdzenia, że zgłoszony znak towarowy jest opisowy względem wskazanych towarów.
Zgodnie z art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia nr 207/2009 nie są rejestrowane znaki towarowe, które składają się wyłącznie z oznaczeń lub wskazówek mogących służyć w obrocie do oznaczania rodzaju, jakości, ilości, przeznaczenia, wartości, pochodzenia geograficznego lub czasu produkcji towaru lub świadczenia usługi, lub innych właściwości towarów lub usług. Ponadto art. 7 ust. 2 rozporządzenia nr 207/2009 stanowi, że „[u]stęp 1 stosuje się bez względu na fakt, że podstawy odmowy rejestracji istnieją tylko w części Unii”.
Zgodnie z orzecznictwem art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia nr 207/2009 uniemożliwia zastrzeżenie wskazanych w nim oznaczeń lub wskazówek na rzecz jednego przedsiębiorstwa poprzez dokonanie ich rejestracji jako znaków towarowych. Przepis ten zmierza zatem do osiągnięcia leżącego w interesie ogółu celu, jakim jest zapewnienie, by tego rodzaju oznaczenia lub wskazówki mogły być swobodnie używane przez wszystkich [zob. wyrok z dnia 13 września 2016 r., Paglieri Sell System/EUIPO (APOTEKE), T‑563/15, niepublikowany, EU:T:2016:467, pkt 24 i przytoczone tam orzecznictwo].
Ponadto oznaczenia lub wskazówki mogące służyć w obrocie do oznaczania cech towaru lub usługi, dla których wnosi się o rejestrację, są uznawane na podstawie art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia nr 207/2009 za niezdolne do wypełniania podstawowej funkcji znaku towarowego, która polega na wskazywaniu pochodzenia handlowego towaru lub usługi, aby umożliwić w ten sposób konsumentowi nabywającemu towar lub usługę oznaczone danym znakiem towarowym dokonanie przy późniejszym zakupie takiego samego wyboru – jeśli doświadczenie okazało się pozytywne, lub dokonanie odmiennego wyboru – jeśli było ono negatywne (zob. wyrok z dnia 13 września 2016 r., APOTEKE, T‑563/15, niepublikowany, EU:T:2016:467, pkt 25 i przytoczone tam orzecznictwo).
Z powyższego wynika, że aby oznaczenie zostało objęte zakazem przewidzianym przez art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia nr 207/2009, musi ono mieć dostatecznie bezpośredni i konkretny związek z rozpatrywanymi towarami lub usługami, który pozwoli danemu kręgowi odbiorców natychmiast i bez głębszego zastanowienia dostrzec w nim opis tych towarów lub usług lub jednej z ich właściwości (zob. wyrok z dnia 13 września 2016 r., APOTEKE, T‑563/15, niepublikowany, EU:T:2016:467, pkt 26 i przytoczone tam orzecznictwo).
Co się tyczy właściwego w niniejszej sprawie kręgu odbiorców, należy stwierdzić, że – jak zauważyła Izba Odwoławcza w pkt 12 zaskarżonej decyzji – składa się on z przeciętnych konsumentów, stosunkowo dobrze poinformowanych, uważnych i rozsądnych. Ustalenie to musi zostać potwierdzone, mimo twierdzenia skarżącego, że przeciętny konsument wszystkich rozpatrywanych towarów wykazuje wysoki poziom uwagi, „gdyż wcześniej świadomie zapoznaje się z towarami oferowanymi na rynku”. Ten proces gromadzenia informacji przed dokonaniem zakupu w żadnym wypadku nie stanowi bowiem specyfiki rozpatrywanych towarów i absolutnie nie odróżnia ich od innych towarów powszechnego użytku. Ponadto przypomnienia wymaga, że do podważenia oceny Izby Odwoławczej nie wystarczy, by strona skarżąca twierdziła, iż w danej branży konsument zwraca szczególną uwagę na znaki towarowe, lecz twierdzenie to musi zostać poparte przez nią okolicznościami faktycznymi i dowodami (zob. wyrok z dnia 13 września 2016 r., APOTEKE, T‑563/15, niepublikowany, EU:T:2016:467, pkt 31 i przytoczone tam orzecznictwo).
Izba Odwoławcza słusznie stwierdziła również w pkt 13 zaskarżonej decyzji, że ocenę charakteru opisowego zgłoszonego znaku towarowego należy przeprowadzać z punktu widzenia konsumentów anglojęzycznych w Unii, ponieważ wspomniany znak składa się głównie z wyrażenia, które ma znaczenie w języku angielskim. Warto uściślić, że konsumenci ci obejmują z jednej strony konsumentów będących rodzimymi użytkownikami języka angielskiego, z drugiej strony zaś konsumentów, którzy nie będąc rodzimymi użytkownikami języka angielskiego, posiadają wyuczoną wystarczająco dobrą znajomość tego języka.
Izba Odwoławcza, powołując się na różne słowniki języka angielskiego, stwierdziła ponadto w pkt 14 zaskarżonej decyzji, że zgłoszony znak towarowy to wyrażenie złożone ze słów „tasty”, które oznacza w tym języku „smaczny”, i „puff”, które oznacza „podmuch, kłąb, obłok” i może odnosić się do palenia, jak w wyrażeniu „to take a puff on cigar/cigarette/pipe” (zaciągnąć się cygarem, papierosem lub fajką).
Izba Odwoławcza wywiodła z tego w pkt 15 zaskarżonej decyzji, iż określenie to jako całość będzie zatem odczytane jako „dymek, zaciągnięcie się o dobrym smaku”, a w odniesieniu do wyrobów tytoniowych i akcesoriów używanych przez palaczy będzie ono informowało konsumentów, że opatrzony tym znakiem tytoń lub jego substytuty mają wyborny smak lub że oznaczone tak artykuły do użytku z tytoniem, takie jak fajki, lufki czy bibułki, pomagają zachować lub podkreślić ten smak.
W pkt 16 zaskarżonej decyzji Izba Odwoławcza odrzuciła ponadto argument skarżącego, zgodnie z którym określenie „tasty puff” będzie postrzegane w znaczeniu „smaczny oddech”, gdyż skarżący nie podał źródła takiej interpretacji. Przeciwnie, Izba Odwoławcza wywodziła w tym punkcie, że słowo „puff” nie oznacza „oddechu”, ponieważ słowo to w języku angielskim tłumaczy się jako „breath”. Co więcej, z uwagi na to, że słowo „puff” ma określone znaczenie w odniesieniu do palenia, jest mało prawdopodobne, aby odbiorca szukał innych interpretacji tego słowa.
Skarżący kwestionuje powyższą ocenę.
W pierwszej kolejności twierdzi on, że Izba Odwoławcza, poprzestając na tej ocenie, nie przeprowadziła analizy zgłoszonego znaku towarowego w sposób całościowy, ale dokonała jego oceny wyłącznie pod kątem jego elementów słownych, nie zauważając, że znak ten jest znakiem słowno-graficznym, którego elementy słowne są zapisane fantazyjną grafiką i otoczone kropkami, a całość sprawia „wrażenie lekkości oraz fantazyjności”. Dodatkowo czarne kropki otaczające element słowny nie mają żadnego znaczenia w zestawieniu z tytoniem. Skarżący powołuje się w tym kontekście na wytyczne EUIPO, zgodnie z którymi „obecność elementów graficznych może nadawać charakter odróżniający oznaczeniu składającemu się z elementu słownego o opisowym i/lub nieodróżniającym charakterze, tak by kwalifikowało się do rejestracji jako [unijny znak towarowy]”. W niniejszym wypadku zgłoszony znak towarowy posiada w jego mniemaniu wiele graficznych elementów odróżniających, obejmujących fantazyjne przedstawienie słów.
W tym względzie – wbrew temu, co utrzymuje skarżący – elementy graficzne składające się na zgłoszony znak towarowy, a mianowicie stylizowana czcionka „Pacifico” w kolorze czarnym oraz czarne kółka różnych rozmiarów umieszczone pod literą „t” słowa „tasty”, po tym słowie i poniżej litery „u” w słowie „puff”, nie odwracają uwagi konsumenta od opisowych elementów słownych zgłoszonego znaku towarowego, a przeciwnie, wzmacniają ten opisowy charakter dzięki posłużeniu się falistą czcionką przypominającą dym tytoniowy i możliwym skojarzeniom z kłębami dymu w postaci coraz większych kółek wypuszczanych w powietrze. Powyższe stwierdzenie jest szczególnie trafne, jeżeli omawiane elementy są używane w związku z towarami należącymi do klasy 34.
Izba Odwoławcza miała zatem podstawy, by stwierdzić – co też uczyniła w istocie w pkt 23 zaskarżonej decyzji – że elementy graficzne zgłoszonego znaku towarowego nie nadają temu znakowi żadnego charakteru odróżniającego, a wręcz mogą wzmacniać opisowe konotacje elementów słownych, co wystarczy, aby uzasadnić zastosowanie podstawy odmowy rejestracji określonej w art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia nr 207/2009 [zob. analogicznie wyroki: z dnia 11 lipca 2012 r., Laboratoire Garnier/OHIM (natural beauty), T‑559/10, niepublikowany, EU:T:2012:362, pkt 25–27; z dnia 15 maja 2014 r., Katjes Fassin/OHIM (Yoghurt-Gums), T‑366/12, niepublikowany, EU:T:2014:256, pkt 29–33].
W drugiej kolejności skarżący zarzuca Izbie Odwoławczej dokonanie błędnego stwierdzenia, że słowa „tasty puff” wraz z grafiką posiadają konkretne i powszechnie stosowane znaczenie. Jego zdaniem zgłoszony znak towarowy nie odnosi się bezpośrednio do towarów z klasy 34 i nie ma żadnego konkretnego znaczenia dla konsumenta tych towarów, natomiast będzie przez niego odbierany jako fantazyjne połączenie słów „tasty” i „puff” z charakterystyczną grafiką, które wywołuje pozytywne skojarzenia. W tym kontekście skarżący powołuje się na orzecznictwo dopuszczające rejestrację znaków pośrednio opisowych, takich jak znaki aluzyjne i znaki sugerujące, które przeciwstawia znakom wyłącznie opisowym, czego przykładem w niniejszym wypadku mógłby być znak zawierający element „tasty cigarette” (smaczny papieros). Natomiast określenia „tasty puff” nie używa się powszechnie dla rozpatrywanych tu towarów. W tym względzie skarżący twierdzi w szczególności, że Izba Odwoławcza dokonała błędnego tłumaczenia omawianego określenia. Jego zdaniem jest powszechnie wiadome, że słowo „puff” jest tłumaczone jako „oddech”, a słowa „breath” i „puff” są często używane zamiennie.
To ostatnie twierdzenie jest oczywiście błędne, ponieważ w języku angielskim słowa „puff” i „breath” nie są jednoznaczne, a co najwyżej można mówić o ich bliskoznaczności.
Niemniej jednak powszechnie wiadomo, że obecnie, przynajmniej z punktu widzenia konsumentów będących rodzimymi użytkownikami języka angielskiego słowo „puff” zestawione z przymiotnikiem „tasty”, który oznacza „smaczny”, będzie naturalnie i spontanicznie rozumiane jako odnoszące się raczej do nadziewanego wypieku na słono czy ciastka na słodko, jak ma to miejsce w przypadku wyrażeń „jam puff” (ciastko francuskie z dżemem), „cream puff” (ptyś z kremem) czy „cheese puff” (ptyś serowy), aniżeli do oddechu czy dymu.
Warto jednak przypomnieć z jednej strony, że stosowanie art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia nr 207/2009 nie wymaga, by zgłoszone oznaczenie było wyłącznie opisowe. Na podstawie wspomnianego przepisu rejestracji oznaczenia słownego należy zatem odmówić, jeżeli przynajmniej jedno z jego możliwych znaczeń stanowi opis właściwości towarów lub usług objętych zgłoszeniem (wyrok z dnia 23 października 2003 r., OHIM/Wrigley, C‑191/01 P, EU:C:2003:579, pkt 32).
Z drugiej zaś strony przypomnienia wymaga, że ocenę opisowego charakteru oznaczenia przeprowadzić można wyłącznie, po pierwsze, przy uwzględnieniu sposobu jego postrzegania przez dany krąg odbiorców, a po drugie, poprzez odniesienie do oznaczonych nim towarów lub usług (wyrok z dnia 13 września 2016 r., APOTEKE, T‑563/15, niepublikowany, EU:T:2016:467, pkt 27 i przytoczone tam orzecznictwo).
Tymczasem w niniejszej sprawie wszystkie towary z klasy 34, do których odnosi się zgłoszony znak towarowy, mają związek z tytoniem lub z substytutami tytoniu, a krąg odbiorców zainteresowanych tymi towarami będzie postrzegał zgłoszony znak towarowy w kontekście obrotu tymi towarami, co wiąże się z odwołaniem się do specyficznego dla nich słownictwa.
Jeżeli chodzi o te towary i sposób, w jaki są one postrzegane przez zainteresowany krąg odbiorców, należy stwierdzić, że Izba Odwoławcza dokonała prawidłowej analizy i prawidłowego tłumaczenia angielskich wyrazów „tasty” i „puff”, zarówno rozpatrywanych łącznie, jak i oddzielnie. I tak słowniki Collins i Oxford definiują jedno z możliwych znaczeń słowa „puff” jako „podmuch, kłąb, obłok” (a short quick draught, gust, or emission, as of wind, smoke, air, etc., a small cloud, or cloud-like mass, etc), a nie jako „oddech”. Jednocześnie słownik Oxford definiuje jedno z możliwych znaczeń słowa „puff” jako niewielką ilość dymu lub powietrza, lub czegokolwiek, co może unosić się w powietrzu w formie małego obłoczka (a small amount of smoke, air, or something that can rise into the air in a small cloud).
Ściślej mówiąc, w kontekście czynności palenia słowo to traci sens „wdychania” czy „oddychania” jak w wyrażeniu „to take a puff on cigar, cigarette, or a pipe” czy też w wyrażeniu „an act of drawing quickly on a pipe, cigarette or cigar, or of exhaling smoke after doing so” (zaciągnąć się cygarem, papierosem lub fajką czy też wydychać dym w następstwie tej czynności). Konsumenci anglojęzyczni zapoznali się z tymi definicjami w procesie nauki angielskiego i są w stanie posługiwać się nimi spontanicznie w kontekście obrotu towarami takimi jak te, do których odnosi się zgłoszony znak towarowy. Wyrażenie „tasty puff” w całości będzie zatem w odniesieniu do wyrobów tytoniowych i akcesoriów dla palaczy lub ich substytutów rozumiane jako „dym, zaciągnięcie czy palenie o dobrym smaku”.
Izba Odwoławcza słusznie zatem uznała w pkt 15 zaskarżonej decyzji, że jeżeli chodzi o rozpatrywane towary, właściwy krąg odbiorców natychmiast i bez głębszego zastanowienia uzna, iż słowa „tasty puff” odnoszą się do szczególnej cechy lub właściwości tych towarów, a mianowicie do ich wybornego smaku lub aromatu czy też, w przypadku artykułów do użytku z tytoniem, do ich zdolności wytworzenia takiego smaku przy wdychaniu tytoniu lub jego substytutów. Powyższe wyrażenie nie ma zatem charakteru aluzyjnego czy mocy wywoływania skojarzeń, jak utrzymuje skarżąca, ale stanowi bezpośredni opis jednej z podstawowych właściwości tych towarów.
W trzeciej kolejności skarżący zarzuca Izbie Odwoławczej, że odmawiając rejestracji zgłoszonego znaku towarowego, naruszyła ona nie tylko art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia nr 207/2009, ale również zasady równego traktowania i dobrej administracji, ponieważ EUIPO dopuściło do rejestracji dla towarów identycznych z tymi rozpatrywanymi w niniejszej sprawie lub do nich podobnych inny graficzny znak towarowy zawierający słowa „tasty puff”, który charakteryzował się ponadto znacznie mniej fantazyjną grafiką.
W tym zakresie należy przypomnieć, że ze względu na zasady równego traktowania i dobrej administracji EUIPO musi przy rozpatrywaniu zgłoszenia unijnego znaku towarowego brać pod uwagę decyzje wydane już w odniesieniu do podobnych zgłoszeń i ze szczególną uwagą rozważyć, czy w danym przypadku rozstrzygnięcie winno brzmieć podobnie. Niemniej zasady równego traktowania i dobrej administracji muszą pozostawać w zgodzie z przestrzeganiem zgodności z prawem. W konsekwencji osoba, która wystąpiła o rejestrację oznaczenia w charakterze znaku towarowego, nie może powoływać się z korzyścią dla siebie na niezgodne z prawem działanie na rzecz innej osoby w celu uzyskania identycznej decyzji. W pozostałym zakresie ze względów pewności prawa i dobrej administracji właśnie każde zgłoszenie do rejestracji musi zostać rozpatrzone w sposób dokładny i kompletny, tak aby uniknąć nieprawidłowego rejestrowania znaków towarowych. Takie rozpatrzenie musi mieć miejsce w każdym konkretnym przypadku. Rejestracja oznaczenia jako znaku towarowego zależy bowiem od specyficznych kryteriów, które znajdują zastosowanie w kontekście stanu faktycznego danej sprawy i służą weryfikacji, czy dane oznaczenie nie jest objęte podstawą odmowy rejestracji (wyrok z dnia 10 marca 2011 r., Agencja Wydawnicza Technopol/OHIM, C‑51/10 P, EU:C:2011:139, pkt 74–77).
W niniejszym wypadku Izba Odwoławcza prawidłowo zastosowała te zasady, wyłuszczając w pkt 26 zaskarżonej decyzji, że EUIPO dąży do wydawania spójnych decyzji, ale zdarza się, iż rejestrowane są znaki opisowe lub pozbawione charakteru odróżniającego, i dodając przy tym, że zasada legalności nie może zostać naruszona w imię zaspokojenia oczekiwań, jakie mógł powziąć zgłaszający w związku z rejestracją porównywalnego oznaczenia. Izba Odwoławcza wskazała też słusznie w pkt 27 zaskarżonej decyzji, że w żadnym wypadku potencjalny błąd popełniony w innym postępowaniu nie może być podstawą do rejestracji oznaczenia niespełniającego warunków określonych w art. 7 rozporządzenia nr 207/2009.
Nie można zatem dopatrzyć się błędu w tym, że Izba Odwoławcza, doszedłszy do prawidłowego wniosku, iż zgłoszony znak towarowy jest opisowy względem rozpatrywanych towarów, odmówiła wydania decyzji zgodnej z decyzją o odmiennym rozstrzygnięciu, wydaną, jak się zdaje, przez EUIPO w innej sprawie.
W każdym razie EUIPO w odpowiedzi na skargę potwierdziło – co nie zostało też zakwestionowane przez skarżącego – że w decyzji, której dotyczyła tamta sprawa, rejestracji znaku towarowego dla towarów z klasy 34 odmówiono na łącznej podstawie art. 7 ust. 1 lit. b) i c) rozporządzenia nr 207/2009.
W świetle ogółu powyższych rozważań zarzut pierwszy należy oddalić jako bezzasadny.
W przedmiocie zarzutu drugiego, dotyczącego naruszenia art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009
Skarżący kwestionuje ocenę dokonaną przez Izbę Odwoławczą w ramach stosowania art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009.
W tym względzie należy przypomnieć, że z samej treści art. 7 ust. 1 rozporządzenia nr 207/2009 wyraźnie wynika, iż wystarczy, by wystąpiła jedna z bezwzględnych podstaw odmowy rejestracji wymienionych w tym przepisie, ażeby uniemożliwić rejestrację danego oznaczenia jako unijnego znaku towarowego (zob. wyrok z dnia 13 września 2016 r., APOTEKE, T‑563/15, niepublikowany, EU:T:2016:467, pkt 65 i przytoczone tam orzecznictwo).
Z rozpatrzenia zarzutu pierwszego wynika zaś, że w niniejszym wypadku zastosowanie znajduje bezwzględna podstawa odmowy rejestracji określona w art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia nr 207/2009.
W rezultacie zarzut drugi należy oddalić w każdym razie jako nieskuteczny, a wraz z nim skarga podlega oddaleniu w całości, bez potrzeby wypowiadania się w przedmiocie podważanej przez EUIPO dopuszczalności żądań mających na celu uchylenie decyzji eksperta i zmianę zaskarżonej decyzji.
W przedmiocie kosztów
Zgodnie z art. 134 § 1 regulaminu postępowania przed Sądem kosztami zostaje obciążona, na żądanie strony przeciwnej, strona przegrywająca sprawę.
Ponieważ skarżący przegrał sprawę, należy – zgodnie z żądaniem EUIPO – obciążyć go kosztami postępowania.
Z powyższych względów
SĄD (trzecia izba)
orzeka, co następuje:
1) Skarga zostaje oddalona.
2) Michał Wieromiejczyk zostaje obciążony kosztami postępowania.
Frimodt NielsenForresterPerillo
Wyrok ogłoszono na posiedzeniu jawnym w Luksemburgu w dniu 18 stycznia 2017 r.
Sekretarz
Prezes
E. Coulon
S. Frimodt Nielsen
1
