Postanowienie Trybunału Konstytucyjnego z 22 listopada 2016 r.

I

1. W skardze konstytucyjnej z 20 lipca 2015 r. pełnomocnik skarżącej wniósł o zasądzenie kosztów postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm prawem przepisanych. 2 2. Wyrokiem z 15 listopada 2016 r., po rozpoznaniu skargi konstytucyjnej skarżącej, Trybunał Konstytucyjny orzekł, że „art. 194 § 1 w związku z art. 15 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, 846 i 996) w zakresie, w jakim nie przewiduje możliwości zaskarżenia orzeczenia o kosztach postępowania wydanego po raz pierwszy przez Naczelny Sąd Administracyjny, jest zgodny z art. 78 w związku z art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej”. Jednocześnie Trybunał, na podstawie art. 40 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 22 lipca 2016 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. poz. 1157), umorzył postępowanie w pozostałym zakresie.

II

Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: 4 1. Z art. 25 ust. 2 zdanie pierwsze ustawy z dnia 22 lipca 2016 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. poz. 1157; dalej: ustawa o TK) wynika, że zwrot kosztów postępowania orzekany jest przez Trybunał wraz z wyrokiem uwzględniającym skargę konstytucyjną. Zatem Trybunał co do zasady orzeka o zwrocie kosztów postępowania tylko wówczas, gdy skarga została uwzględniona. 5 Art. 25 ust. 2 zdanie drugie ustawy o TK przewiduje wyjątek od powyższej zasady, zgodnie z którym w razie nieuwzględnienia skargi konstytucyjnej Trybunał w uzasadnionych wypadkach może orzec zwrot kosztów postępowania. 6 2. Zwrot kosztów postępowania w razie nieuwzględnienia skargi konstytucyjnej ma zatem charakter wyjątkowy i jest odstępstwem od zasady ogólnej. W niniejszej sprawie Trybunał nie dostrzega szczególnych okoliczności, które uzasadniałyby orzeczenie o zwrocie kosztów postępowania. 7 8 W związku z powyższym Trybunał Konstytucyjny postanowił jak w sentencji.