Sentencja
Uzasadnienie
Zarządzeniem z 12 marca 2002 r. wezwano wnioskodawcę do uzupełnienia braków formalnych niedatowanego wniosku poprzez m.in. dokładne określenie przepisów kwestionowanych aktów normatywnych. W odpowiedzi na to zarządzenie niedatowanym pismem jako przedmiot zaskarżenia wskazano: – ustawę z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. Nr 125, poz. 1371) w całości; – rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 14 grudnia 2001 r. w sprawie kursów doszkalających kierowców wykonujących transport drogowy (Dz. U. Nr 150, poz. 1682) – w całości; – rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 14 grudnia 2001 r. w sprawie uiszczania przez przedsiębiorców opłat za przejazd po drogach krajowych (Dz. U. Nr 150, poz. 1684) – w całości; – rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 14 grudnia 2001 r. w sprawie określenia wysokości opłat za czynności administracyjne związane z udzielaniem i wydawaniem uprawnień na wykonywanie transportu drogowego osób i rzeczy oraz za egzaminowanie i wydawanie certyfikatu kompetencji zawodowej (Dz. U. Nr 150, poz. 1685) – w całości; – rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 7 lutego 2002 r. w sprawie programu szkolenia, wzoru zaświadczeń oraz wysokości opłat za szkolenie i egzaminowanie w zakresie transportu drogowego (Dz. U. Nr 12, poz. 118) – w całości. Trybunał Konstytucyjny uznał, że wskazanie powyższych aktów prawnych bez podania, które z konkretnych przepisów są niezgodne z konkretnymi przepisami Konstytucji nie spełnia wymogów jakie powinien spełniać wniosek. Tym samym zarządzenie wzywające wnioskodawcę do usunięcia braków formalnych wniosku nie zostało wykonane. Zgodnie więc z art. 49 w związku, z art. 36 ust. 3 ustawy z dnia l sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643 ze zm.) skutkuje to odmową nadania dalszego biegu wnioskowi.