Postanowienie Trybunału Konstytucyjnego z 18 września 2002 r.

282

POSTANOWIENIE

z dnia 18 września 2002 r.

Sygn. akt Ts 40/02

Trybunał Konstytucyjny w składzie:

Teresa Dębowska-Romanowska

po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej Jerzego Syluka w sprawie zgodności:

art. 49 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego (Dz. U. Nr 89, poz. 555 ze zm.) z art. 45 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej,

p o s t a n a w i a:

odmówić nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej.

W skardze konstytucyjnej Jerzego Syluka złożonej do Trybunału Konstytucyjnego w dniu 27 marca 2002 r. zarzucono, iż art. 49 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks postępowania karnego (Dz. U. Nr 89, poz. 555 ze zm.) jest niezgodny z art. 45 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.

Zarządzeniem sędziego Trybunału Konstytucyjnego z dnia 30 kwietnia 2002 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi konstytucyjnej m.in. poprzez dołączenie pełnomocnictwa do jej sporządzenia oraz kopii wskazanych w skardze konstytucyjnej orzeczeń sądowych.

W wyznaczonym do tego terminie wskazane powyżej braki nie zostały uzupełnione. Pełnomocnik skarżącego skierował natomiast do Trybunału Konstytucyjnego pismo, w którym wnosił o przedłużenie terminu do uzupełnienia braków skargi konstytucyjnej z uwagi na niemożność skontaktowania się ze skarżącym.

Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 36 ust. 2 w związku z art. 49 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643 ze zm.) braki formalne skargi konstytucyjnej powinny zostać uzupełnione w terminie siedmiu dni od doręczenia zarządzenia sędziego Trybunału Konstytucyjnego. Termin ten ma charakter terminu ustawowego, a nie sądowego. W związku z tym nie podlega on przedłużeniu na zasadzie art. 166 Kodeksu postępowania cywilnego.

Bezspornym jest, iż pełnomocnik skarżącego nie usunął w wyznaczonym do tego terminie braków formalnych skargi konstytucyjnej, w szczególności nie przedstawił pełnomocnictwa do sporządzenia i wystąpienia ze skargą konstytucyjną.

W tym stanie rzeczy na podstawie art. 36 ust. 3 w związku z art. 49 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym należało odmówić nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej.