Sygn. akt C-156/14
Postanowienie Trybunału (ósma izba) z dnia 6 października 2015 r. –
Tamoil Italia
(sprawa C‑156/14)(1)
Odesłanie prejudycjalne – Artykuł 99 regulaminu postępowania przed Trybunałem – Artykuł 191 ust. 2 TFUE – Dyrektywa 2004/35/WE – Odpowiedzialność za środowisko naturalne – Przepisy krajowe nieprzewidujące możliwości nałożenia przez administrację na właścicieli zanieczyszczonych nieruchomości, którzy nie przyczynili się do tego zanieczyszczenia, obowiązku wykonania środków zapobiegawczych i zaradczych oraz przewidujące jedynie obowiązek zwrotu kosztów działań podjętych przez administrację – Zgodność z zasadami „zanieczyszczający płaci”, ostrożności, działania zapobiegawczego i naprawiania szkody w środowisku w pierwszym rzędzie u źródła
1. Pytania prejudycjalne – Odpowiedź, która może zostać w sposób jednoznaczny wyprowadzona z orzecznictwa – Stosowanie art. 99 regulaminu postępowania (art. 267 TFUE; regulamin postępowania przed Trybunałem, art. 99) (por. pkt 9, 10)
2. Środowisko naturalne – Zapobieganie i zaradzanie szkodom wyrządzonym środowisku naturalnemu – Odpowiedzialność za środowisko naturalne – Dyrektywa 2004/35 – Zasada „zanieczyszczający płaci” – Brak możliwości zidentyfikowania podmiotu odpowiedzialnego za zanieczyszczenie nieruchomości lub wyegzekwowania od tego podmiotu środków zaradczych – Uregulowanie krajowe przewidujące obowiązek zwrotu przez właścicieli zanieczyszczonych nieruchomości, którzy nie przyczynili się do tego zanieczyszczenia, kosztów działań podjętych przez właściwy organ – Dopuszczalność (dyrektywa 2004/35 Parlamentu Europejskiego i Rady) (por. pkt 11; sentencja)
Sentencja
Dyrektywę 2004/35/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie odpowiedzialności za środowisko w odniesieniu do zapobiegania i zaradzania szkodom wyrządzonym środowisku naturalnemu należy interpretować w ten sposób, iż nie stoi ona na przeszkodzie przepisom krajowym, takim jak rozpatrywane w postępowaniu głównym, które w sytuacji gdy jest niemożliwe zidentyfikowanie podmiotu odpowiedzialnego za zanieczyszczenie nieruchomości lub wyegzekwowanie od tego podmiotu środków zaradczych, nie pozwalają właściwemu organowi na nałożenie obowiązku wykonania środków zapobiegawczych i zaradczych na właściciela tej nieruchomości, który nie jest odpowiedzialny za zanieczyszczenie, i jest on tylko zobowiązany do zwrotu kosztów działań podjętych przez właściwy organ w granicach wartości rynkowej terenu określonej po zakończeniu działań.
Dz.U. C 194 z 24.6.2014.
