Sygn. akt C-209/16
Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 28 czerwca 2018 r. – Niemcy / Komisja
(sprawa C‑209/16 P)(1)
Odwołanie – Pomoc państwa – Niemieckie ustawodawstwo podatkowe dotyczące przenoszenia niektórych strat na przyszłe lata podatkowe („klauzula restrukturyzacji”) – Decyzja stwierdzająca niezgodność systemu pomocy z rynkiem wewnętrznym – Skarga o stwierdzenie nieważności – Dopuszczalność – Artykuł 263 akapit czwarty TFUE – Osoba, której akt dotyczy indywidualnie – Artykuł 107 ust. 1 TFUE – Pojęcie „pomocy państwa” – Warunek dotyczący selektywności – Określenie ram odniesienia – Kwalifikacja prawna okoliczności faktycznych
1. Skarga o stwierdzenie nieważności – Osoby fizyczne lub prawne – Akty dotyczące ich bezpośrednio i indywidualnie – Indywidualne oddziaływanie – Przesłanki – Decyzja Komisji zakazująca systemu pomocy sektorowej – Skarga beneficjentów pomocy przyznanej na podstawie tego systemu – Dopuszczalność – Przesłanki – Cechy charakterystyczne lub sytuacja faktyczna odróżniająca skarżącego od wszelkich innych osób
(art. 107 ust. 1 TFUE, art. 263 akapit czwarty TFUE)
(zob. pkt 45–47)
2. Odwołanie – Zarzuty – Błędna ocena okoliczności faktycznych i dowodów – Kontrola oceny dowodów przez Trybunał – Wykluczenie, z wyjątkiem przypadku ich przeinaczenia – Kontrola kwalifikacji prawnej nadanej okolicznościom faktycznym sporu – Włączenie
(art. 256 TFUE)
(zob. pkt 70, 71)
3. Pomoc przyznawana przez państwa – Pojęcie – Charakter selektywny środka – Środek przyznający korzyść podatkową – Ramy referencyjne dla ustalenia istnienia korzyści – Kryteria
(art. 107 ust. 1 TFUE)
(zob. pkt 78, 79, 81–87, 99, 100)
4. Pomoc przyznawana przez państwa – Pojęcie – Udzielenie niektórym przedsiębiorstwom przez władze publiczne korzystnego traktowania pod względem podatkowym – Włączenie – Korzyści wynikające z ogólnego przepisu mającego zastosowanie bez zróżnicowania do wszystkich podmiotów gospodarczych – Wyłączenie
(zob. pkt 80)
Sentencja
1)
Odwołanie wzajemne zostaje oddalone.
2)
Uchyla się pkt 2 i 3 sentencji wyroku Sądu Unii Europejskiej z dnia 4 lutego 2016 r., GFKL Financial Services/Komisja (T‑620/11, EU:T:2016:59).
3)
Stwierdza się nieważność decyzji Komisji 2011/527/UE z dnia 26 stycznia 2011 r. w sprawie pomocy państwa C 7/10 (ex CP 250/09 i NN 5/10) przyznanej przez Niemcy – Program pomocy dotyczący przeniesienia strat podatkowych w przypadku restrukturyzacji przedsiębiorstw znajdujących się w trudnej sytuacji („Sanierungsklausel”).
4)
Komisja Europejska zostaje obciążona – poza własnymi kosztami poniesionymi zarówno w postępowaniu w pierwszej instancji, jak i w postępowaniu odwoławczym – kosztami poniesionymi przez Republikę Federalną Niemiec w postępowaniu odwoławczym oraz kosztami poniesionymi przez Lowell Financial Services GmbH w postępowaniu w pierwszej instancji.
5)
Lowell Financial Services GmbH pokrywa własne koszty poniesione w postępowaniu odwoławczym.
Dz.U. C 222 z 20.6.2016.
