Sygn. akt C-376/13
Wyrok Trybunału (dziewiąta izba) z dnia 23 kwietnia 2015 r. –
Komisja / Bułgaria
(sprawa C‑376/13)(1)
Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego – Sieci i usługi łączności elektronicznej – Dyrektywy 2002/20/WE, 2002/21/WE i 2002/77/WE – Prawa do użytkowania częstotliwości radiowych do celów nadawania naziemnej telewizji cyfrowej – Zaproszenie do składania ofert – Kryteria wyboru oferentów – Proporcjonalność – Prawa specjalne
1. Skarga o stwierdzenie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego – Badanie zasadności przez Trybunał – Sytuacja, jaką należy wziąć pod uwagę – Sytuacja w chwili upływu terminu wyznaczonego w uzasadnionej opinii (art. 258 TFUE) (por. pkt 43, 45)
2. Skarga o stwierdzenie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego – Postępowanie poprzedzające wniesienie skargi – Przedmiot – Uzasadniona opinia – Treść (art. 258 TFUE) (por. pkt 53–55)
Sentencja
1)
Ograniczając zgodnie z art. 5a ust. 1 i 2 przepisów przejściowych i końcowych Zakon za elektronnite syobsztenija (ustawy o łączności elektronicznej) liczbę przedsiębiorstw, którym może być przydzielone prawo użytkowania zakresu częstotliwości radiowych do celów naziemnego nadawania cyfrowego i którym udziela się zezwolenia na świadczenie odpowiednich usług łączności elektronicznej, do dwóch, Republika Bułgarii uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na podstawie art. 2 ust. 1 dyrektywy Komisji 2002/77/WE z dnia 16 września 2002 r. w sprawie konkurencji na rynkach sieci i usług łączności elektronicznej.
2)
Zakazując na podstawie art. 47a ust. 1 i 2 oraz art. 48 ust. 3 Zakon za elektronnite syobsztenija podmiotom oferującym transmisję telewizyjną, których programy nie są nadawane w Republice Bułgarii, oraz związanym z nimi osobom udziału w postępowaniach przetargowych dotyczących przydzielenia praw do użytkowania zakresu częstotliwości radiowych do celów naziemnego nadawania cyfrowego i świadczenia odpowiednich usług, Republika Bułgarii uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na podstawie art. 7 ust. 3 dyrektywy 2002/20/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie zezwoleń na udostępnienie sieci i usług łączności elektronicznej (dyrektywy o zezwoleniach), zmienionej dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/140/WE z dnia 25 listopada 2009 r., art. 9 ust. 1 dyrektywy 2002/21/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie wspólnych ram regulacyjnych sieci i usług łączności elektronicznej (dyrektywy ramowej), zmienionej dyrektywą 2009/140, oraz art. 2 ust. 2 i art. 4 ust. 2 dyrektywy 2002/77.
3)
Zakazując na podstawie art. 48 ust. 5 Zakon za elektronnite syobsztenija oferentom, którym przyznano prawa do użytkowania zakresu częstotliwości radiowych do naziemnego nadawania cyfrowego, stworzenia sieci łączności elektronicznej w celu nadawania programów radiowych i telewizyjnych, Republika Bułgarii uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na podstawie art. 7 ust. 3 dyrektywy 2002/20, zmienionej dyrektywą 2009/140; art. 9 ust. 1 dyrektywy 2002/21, zmienionej dyrektywą 2009/140, oraz art. 2 ust. 2 i art. 4 ust. 2 dyrektywy 2002/77.
4)
Republika Bułgarii zostaje obciążona kosztami postępowania.
Dz.U. C 252 z 31.8.2013.
