Sygn. akt C-511/12
Postanowienie Trybunału (dziesiąta izba) z dnia 10 kwietnia 2014 r. – Macedo Maia i in.
(sprawa C‑511/12)
Artykuł 99 regulaminu postępowania przed Trybunałem – Odesłanie prejudycjalne – Dyrektywa 80/987/EWG – Dyrektywa 2002/74/WE – Ochrona pracowników na wypadek niewypłacalności pracodawcy – Instytucje udzielające gwarancji – Ograniczenie obowiązku spłaty przez instytucje udzielające gwarancji – Roszczenia z tytułu zaległego wynagrodzenia, które stały się wymagalne na ponad sześć miesięcy przed wszczęciem sądowego postępowania w przedmiocie ogłoszenia upadłości pracodawcy
Polityka społeczna – Zbliżanie ustawodawstw – Ochrona pracowników na wypadek niewypłacalności pracodawcy – Dyrektywa 80/987 – Ograniczenie obowiązku spłaty przez instytucje udzielające gwarancji – Przepisy krajowe wykluczające roszczenia z tytułu zaległego wynagrodzenia, które stały się wymagalne na ponad sześć miesięcy przed złożeniem wniosku o ogłoszenie upadłości pracodawcy – Dopuszczalność (dyrektywa Rady 80/987 zmieniona dyrektywą 2002/74) (por. pkt 20–27; sentencja)
Przedmiot
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym – Tribunal Central Administrativo – Wykładnia art. 4 i art. 10 dyrektywy Rady 80/987/WE z dnia 20 października 1980 r. w sprawie ochrony pracowników na wypadek niewypłacalności ich pracodawcy (Dz.U. L 283, s. 23) – Ograniczenie obowiązku spłaty przez instytucje udzielające gwarancji – Przepisy krajowe ograniczające ten obowiązek do roszczeń, które stały się wymagalne na ponad sześć miesięcy przed wszczęciem sądowego postępowania w przedmiocie ogłoszenia upadłości pracodawcy – Stosowanie tego ograniczenia w wypadku postępowania przed sądami pracy mającemu określić wysokość niezaspokojonych roszczeń w okresie sześciu miesięcy po terminie wymagalności roszczeń
Sentencja
Wykładni dyrektywy Rady 80/987/EWG z dnia 20 października 1980 r. w sprawie ochrony pracowników na wypadek niewypłacalności ich pracodawcy, zmienionej dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2002/74/WE z dnia 23 września 2002 r., należy dokonywać w ten sposób, że nie stoi ona na przeszkodzie przepisowi krajowemu niegwarantującemu roszczeń z tytułu zaległego wynagrodzenia, które stały się wymagalne na ponad sześć miesięcy przed złożeniem wniosku o ogłoszenie upadłości pracodawcy, nawet wówczas, gdy przed rozpoczęciem tego okresu pracownicy wszczęli przeciwko swojemu pracodawcy postępowanie sądowe celem ustalenia kwoty tych wierzytelności i ich przymusowej egzekucji.
