Sygn. akt C-615/16
Postanowienie Trybunału (siódma izba) z dnia 21 listopada 2017 r. – Kerr
(sprawa C‑615/16)(1)
Odesłanie prejudycjalne – Podatki – Podatek od wartości dodanej (VAT) – Dyrektywa 2006/112/WE – Artykuł 15 ust. 2 i art. 135 ust. 1 lit. f) – Prawa do korzystania z nieruchomości – Zwolnienia – Zakres stosowania – Pojęcie „pośrednictwa”
1. Pytania prejudycjalne – Dopuszczalność – Konieczność dostarczenia Trybunałowi wystarczających wyjaśnień w zakresie stanu faktycznego i prawnego – Zakres – Wniosek dostarczający wystarczająco wiele danych dotyczących kontekstu faktycznego i prawnego – Możliwość udzielenia przez Trybunał przydatnej odpowiedzi sądowi odsyłającemu – Dopuszczalność
(art. 267 TFUE; statut Trybunału Sprawiedliwości, art. 23; regulamin postępowania przed Trybunałem, art. 94)
(zob. pkt 20 -23)
2. Harmonizacja ustawodawstw podatkowych – Wspólny system podatku od wartości dodanej – Zwolnienia – Transakcje dotyczące innych papierów wartościowych – Zakres stosowania – Pozyskiwanie klientów i promocja usług dotyczących prawa do korzystania z nieruchomości, przez pośrednika zapewniającego ich sprzedaż w imieniu przedsiębiorstw, które je sprzedają – Włączenie – Warunek – Transakcje, które można zaklasyfikować jako „transakcje finansowe” – Kryteria – Nabycie udziału w spółce lub uzyskanie wierzytelności zapewniających uprawnienia prawnego właściciela lub do korzystania z nieruchomości
[dyrektywa Rady 2006/112, art. 135 ust. 1 lit. f)]
(zob. pkt 30–32, 34, 35)
3. Harmonizacja ustawodawstw podatkowych – Wspólny system podatku od wartości dodanej – Zwolnienia – Zwolnienia dotyczące innych czynności – Negocjacja – Pojęcie – Pozyskiwanie klientów i promocja usług dotyczących prawa do korzystania z nieruchomości przeznaczonych do sprzedaży – Włączenie – Warunki – Działalność pośrednika wynagradzanego za świadczenie usługi na rzecz jednej ze stron umowy dotyczącej transakcji finansowych obejmujących papiery wartościowe – Usługa prowadząca do podpisania umowy między stronami, bez własnego interesu pośrednika – Ustalenie spoczywające na sądzie krajowym
[dyrektywa Rady 2006/112, art. 15 ust. 2, art. 135 ust. 1 lit. f)]
(zob. pkt 47; sentencja)
Sentencja
Artykuł 15 ust. 2 i art. 135 ust. 1 lit. f) dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej należy interpretować w ten sposób, że pojęcie „pośrednictwa” w rozumieniu tego ostatniego przepisu może dotyczyć działalności takiej jak rozwinięta przez skarżącą w postępowaniu głównym, pod warunkiem że jest to działalność pośrednika wynagradzanego za świadczenie usługi na rzecz jednej ze stron umowy dotyczącej transakcji finansowych obejmujących papiery wartościowe, a usługa ta polega na dokonaniu czynności niezbędnych w celu podpisania tej umowy przez sprzedającego i kupującego, przy czym sam pośrednik nie podpisuje rzeczonej umowy, a w każdym wypadku nie ma on własnego interesu w odniesieniu do treści tejże umowy. Do sądu odsyłającego należy zbadanie, czy przesłanki te zostały spełnione w toczącym się przed nim sporze.
Dz.U. C 151 z 15.5.2017.
