Prawo czekowe
Ustawa z dnia 28 kwietnia 1936 r., tekst jednolity Dz.U. 2016 poz. 462, 88 artykułów. Obowiązuje. Historia tekstów jednolitych
Dział I. Wystawienie i forma czeku
Art. 1.
Czek zawiera:
1)
nazwę „czek” w samym tekście dokumentu, w języku, w jakim go wystawiono;
2)
polecenie bezwarunkowe zapłacenia oznaczonej sumy pieniężnej;
3)
nazwisko osoby, która ma zapłacić (trasata);
4)
oznaczenie miejsca płatności;
5)
oznaczenie daty i miejsca wystawienia czeku;
6)
podpis wystawcy czeku.
Art. 2.
Nie będzie uważany za czek dokument, któremu brak jednej z cech, wskazanych w artykule
poprzedzającym, wyjąwszy przypadki, określone w ustępach następujących.
W braku osobnego oznaczenia, miejsce wymienione obok nazwiska trasata, uważa się za
miejsce płatności. Jeżeli obok nazwiska trasata wymieniono kilka miejsc, czek jest
płatny w miejscu, wymienionem najpierw.
W braku takiego lub wszelkiego innego oznaczenia, czek jest płatny w miejscu wystawienia.
Czek, w którym nie oznaczono miejsca wystawienia, uważa się za wystawiony w miejscu,
podanem obok nazwiska wystawcy.
Art. 3.
Czek wystawia się na bankiera, który ma fundusze do rozporządzenia wystawcy, zgodnie
z wyraźną lub dorozumianą umową, uprawniającą wystawcę do rozporządzania temi funduszami
zapomocą czeku. Wszakże dokument, wystawiony bez zachowania tego przepisu, pozostaje
mimo to ważny jako czek.
W czekach, wystawionych i płatnych w Polsce, można jako trasata wskazać jedynie bankiera.
Polecenie zapłaty, które nie odpowiada temu przepisowi, jest jako czek nieważne.
Art. 4.
Czek nie ulega przyjęciu. Wzmiankę o przyjęciu, umieszczoną na czeku, uważa się za
nienapisaną.
Art. 5.
Czek może być wystawiony:
na określoną osobę z dodaniem wyraźnego zastrzeżenia „na zlecenie” lub bez takiego
zastrzeżenia;
na określoną osobę z dodaniem zastrzeżenia „nie na zlecenie” lub innego równoznacznego;
na okaziciela.
Czek na rzecz określonej osoby z dodaniem wyrazów „lub okazicielowi” albo innego zwrotu
równoznacznego uważa się za czek na okaziciela.
Za czek na okaziciela uważa się również czek, nie wskazujący, komu ma być uiszczona
zapłata.
Art. 6.
Czek może być wystawiony na własne zlecenie wystawcy.
Czek może być wystawiony na rachunek osoby trzeciej.
Czek na okaziciela, w którym wystawca jest zarazem trasatem, jest nieważny.
Art. 7.
Zastrzeżenie oprocentowania, umieszczone w czeku, uważa się za nienapisane.
Art. 8.
Czek może być płatny w Miejsce zamieszkaniaMiejscowość, w której osoba fizyczna przebywa z zamiarem stałego pobytu. Nie jest tożsama wyłącznie z adresem zameldowania.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu osoby trzeciej, bądź w miejscowości, w
której trasat ma miejsce zamieszkania, bądź w innej miejscowości, z tem jednak zastrzeżeniem,
że osoba trzecia jest bankierem.
Art. 9.
Czek, w którym sumę czekową napisano literami i liczbami, w razie różnicy ważny jest
na sumę, napisaną literami.
W razie różnicy sum, napisanych kilkakrotnie literami lub kilkakrotnie liczbami, czek
jest ważny na sumę mniejszą.
Art. 10.
Jeżeli na czeku znajdują się podpisy osób, niezdolnych do zaciągania zobowiązań czekowych,
podpisy fałszywe, podpisy osób nieistniejących albo podpisy, które z jakiejkolwiek
innej przyczyny nie zobowiązują osób, które czek podpisały lub których nazwiskiem
czek został podpisany, nie uchybia to ważności innych podpisów.
Art. 11.
Kto podpisał czek jako przedstawiciel innej osoby, nie będąc umocowanym do działania
w jej imieniu, odpowiada sam czekowo, a jeżeli zapłacił, ma takie same prawa, jakieby
miała osoba, której jest rzekomo przedstawicielem. Zasady te stosuje się również do
przedstawiciela, który przekroczył granice swego UmocowanieUpoważnienie do działania w cudzym imieniu, wynikające z pełnomocnictwa, przedstawicielstwa ustawowego albo innej podstawy prawnej. Czynność dokonana w granicach umocowania wywołuje skutki bezpośrednio dla reprezentowanego.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu.
Art. 12.
Wystawca odpowiada za zapłatę czeku. Zastrzeżenie, którem wystawca zwalnia się od
tej odpowiedzialności, uważa się za nienapisane.
Art. 13.
Jeżeli czek, niezupełny w chwili wystawienia, uzupełniony został niezgodnie z zawartem
porozumieniem, nie można wobec posiadacza zasłaniać się zarzutem, że nie zastosowano
się do tego porozumienia, chyba że posiadacz nabył czek w Zła wiaraStan osoby, która wie albo przy dołożeniu należytej staranności mogła się dowiedzieć, że prawo jej nie przysługuje lub stan rzeczy jest niezgodny z prawem.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu albo przy nabyciu
dopuścił się rażącego niedbalstwa.
