Art. 3
Ustawa z dnia 20 marca 1950 r. o przejęciu przez Państwo dóbr martwej ręki, poręczeniu proboszczom posiadania gospodarstw rolnych i utworzeniu Funduszu Kościelnego, Dz.U. 1950 nr 9 poz. 87. Brzmienie bez zmian od 23 marca 1950 r.
Art. 3.
1.
Pozostają nienaruszone UżytkowanieOgraniczone prawo rzeczowe pozwalające korzystać z cudzej rzeczy i pobierać jej pożytki w zakresie określonym przez ustawę lub czynność prawną. Użytkowanie jest niezbywalne i co do zasady wygasa najpóźniej ze śmiercią użytkownika.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu nieruchomości ziemskich lub ich części, przejętych
na rzecz Państwa, przysługujące bezrolnym, małorolnych i średniorolnym chłopom, wynikające
z ważnie zawartych umów dzierżawnych, obowiązujących w dniu wejścia w życie niniejszej
ustawy.
2.
Wszelkie inne Umowa dzierżawyUmowa, przez którą wydzierżawiający oddaje rzecz albo prawo do używania i pobierania pożytków, a dzierżawca płaci umówiony czynsz. Różni się od najmu tym, że obejmuje również prawo pobierania pożytków.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu lub prawa użytkowania nieruchomości ziemskich, przejętych
na rzecz Państwa lub ich części mogą być przez Ministra Rolnictwa i Reform Rolnych
w porozumieniu z Ministrem Administracji Publicznej uznane za wygasłe bez odszkodowania.
3.
Umowy zbycia podlegających przejęciu nieruchomości ziemskich lub ich części, dokonane
po dniu 22 lipca 1944 r. z wyjątkiem umów, zawartych na rzecz bezrolnych, małorolnych
i średniorolnych chłopów, mogą być przez Ministra Rolnictwa i Reform Rolnych w porozumieniu
z Ministrem Administracji Publicznej uznane za nieważne.
4.
Ministrowie Rolnictwa i Reform Rolnych oraz Administracji Publicznej mogą swoje uprawnienia
przekazać podległym organom.
Orzeczenia do art. 3
Nie znaleźliśmy orzeczeń powołujących ten przepis.