Art. 31 k.c.
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny, tekst jednolity Dz.U. 2026 poz. 795. Brzmienie bez zmian od 1 stycznia 1965 r.
Art. 31.
§ 1.
Domniemywa się, że zaginiony zmarł w chwili oznaczonej w orzeczeniu o uznaniu za zmarłego.
§ 2.
Jako chwilę domniemanej śmierci zaginionego oznacza się chwilę, która według okoliczności jest najbardziej prawdopodobna, a w braku wszelkich danych - pierwszy dzień terminu, z którego upływem uznanie za zmarłego stało się możliwe.
§ 3.
Jeżeli w orzeczeniu o uznaniu za zmarłego czas śmierci został oznaczony tylko datą dnia, za chwilę domniemanej śmierci zaginionego uważa się koniec tego dnia.
Orzeczenia do art. 31 k.c.
Ten przepis powołuje 366 orzeczeń, w tym § 1: 32, § 2: 15.
Wszystkie
Sąd Najwyższy
Sądy apelacyjne
Sądy okręgowe
Sądy rejonowe
Sądy administracyjne
Sortuj: najczęściej cytowane
- I Ns 27/26Sąd Okręgowy w Krakowie, postanowienie z 09.10.2026
- III Ca 1835/25Sąd Okręgowy w Łodzi, uzasadnienie z 05.08.2026
szkoda
- I C 384/20Sąd Okręgowy w Warszawie, wyrok z 11.06.2026
błąd lekarski
- I C 719/22Sąd Okręgowy w Warszawie, wyrok z 29.05.2026
- I C 1068/25Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim, wyrok z 22.05.2026
- VII AGa 1069/23Sąd Apelacyjny w Warszawie, wyrok z 11.03.2026
odszkodowanie; umowa o roboty budowlane
- I ACa 1328/23Sąd Apelacyjny w Krakowie, wyrok z 02.03.2026
klauzule niedozwolone; konsument; kredyt; potrącenie
- I Ca 632/25Sąd Okręgowy w Suwałkach, uzasadnienie z 24.02.2026
- I C 578/24Sąd Rejonowy w Ciechanowie, wyrok z 03.02.2026
ubezpieczenie majątkowe
- I C 1290/25Sąd Okręgowy w Olsztynie, wyrok z 16.01.2026
