Art. 2
Ustawa z dnia 1 lutego 1983 r. o zmianie niektórych przepisów o świadczeniach z ubezpieczenia społecznego i o zaopatrzeniu emerytalnym, Dz.U. 1983 nr 5 poz. 33. Brzmienie bez zmian od 5 lutego 1983 r.
Art. 2.
1.
W ustawie z dnia 17 grudnia 1974 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego
w razie choroby i macierzyństwa
(Dz. U. z 1975 r. Nr 34, poz. 188) wprowadza się następujące zmiany:
1)
art. 11 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 11.
1.
Miesięczny Zasiłek chorobowyŚwiadczenie z ubezpieczenia chorobowego przysługujące ubezpieczonemu, który stał się niezdolny do pracy z powodu choroby albo innych przyczyn określonych w ustawie. Ma zastępować dochód za okres usprawiedliwionej niezdolności do pracy.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu - z zastrzeżeniem ust. 2-4 - wynosi:
1)
100% wynagrodzenia stanowiącego podstawę wymiaru zasiłku - dla pracowników mających
okres zatrudnienia dłuższy niż 8 lat,
2)
80% wynagrodzenia stanowiącego podstawę wymiaru zasiłku - dla pracowników mających
okres zatrudnienia od 3 do 8 lat,
3)
75% wynagrodzenia stanowiącego podstawę wymiaru zasiłku - dla pracowników mających
okres zatrudnienia krótszy niż 3 lata.
2.
Zasiłek chorobowy za każde pierwsze 3 dni niezdolności do pracy z powodu choroby wynosi
50% wynagrodzenia stanowiącego podstawę wymiaru zasiłku.
3.
Przepisu ust. 2 nie stosuje się, jeżeli niezdolność do pracy spowodowana została chorobami,
których wykaz określa Minister Zdrowia i Opieki Społecznej w drodze rozporządzenia.
4.
Miesięczny zasiłek chorobowy wynosi jednakże 100% wynagrodzenia stanowiącego podstawę
wymiaru zasiłku bez względu na okres zatrudnienia pracownika:
1)
od pierwszego dnia niezdolności do pracy z powodu choroby, jeżeli niezdolność do pracy
powstała wskutek Wypadek przy pracyNagłe zdarzenie wywołane przyczyną zewnętrzną, powodujące uraz albo śmierć i pozostające w związku z pracą. Ustalenie wypadku może otwierać drogę do świadczeń z ubezpieczenia wypadkowego.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu, wypadku w drodze do pracy lub z pracy albo wskutek
Choroby zawodoweChoroby wymienione w wykazie chorób zawodowych, jeżeli można stwierdzić ich związek z warunkami pracy albo sposobem wykonywania pracy. Ich rozpoznanie może stanowić podstawę świadczeń z ubezpieczenia wypadkowego.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu,
2)
od pierwszego dnia niezdolności do pracy z powodu choroby, jeżeli niezdolność do pracy
przypada na okres ciąży,
3)
za okres nieprzerwanej niezdolności do pracy trwającej ponad 30 dni - począwszy od
trzydziestego pierwszego dnia tej niezdolności.
5.
Zasiłek chorobowy wypłaca się za każdy dzień niezdolności do pracy, nie wyłączając
dni wolnych od pracy.
6.
Przy ustalaniu okresu zatrudnienia, od którego zależy wysokość zasiłku chorobowego,
uwzględnia się również okresy poprzedniego zatrudnienia.
7.
Rada Ministrów określa w drodze rozporządzenia okresy równorzędne z okresami zatrudnienia,
podlegające wliczeniu do okresu zatrudnienia, od którego zależy wysokość zasiłku chorobowego,
a także może ustalić krótszy okres zatrudnienia, uprawniający do zasiłku w wysokości
określonej w ust. 1 pkt 1 i 2.
”
.
2)
w art. 12 ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie:
„
1.
Podstawę wymiaru zasiłku chorobowego stanowi przeciętne miesięczne wynagrodzenie wypłacone
pracownikowi za okres 3 miesięcy kalendarzowych poprzedzających miesiąc, w którym
powstało prawo do zasiłku. Podstawę wymiaru zasiłku chorobowego za jeden dzień niezdolności
do pracy z powodu choroby stanowi jedna trzydziesta część tego wynagrodzenia.
2.
Przy ustalaniu podstawy wymiaru zasiłku chorobowego uwzględnia się składniki wynagrodzenia
z tytułu wykonywania pracy w ramach stosunku pracy w normalnym, obowiązującym pracownika
czasie pracy, z wyjątkiem składników wynagrodzenia określonych w rozporządzeniu, o
którym mowa w art. 13 pkt 1.
”
;
3)
w art. 13 pkt 1 otrzymuje brzmienie:
„
1)
składniki wynagrodzenia, których nie uwzględnia się przy ustalaniu podstawy wymiaru
zasiłku chorobowego,
”
;
4)
po rozdziale 2 dodaje się rozdział 2a w brzmieniu:
„
Rozdział 2a
Świadczenie rehabilitacyjne
Art. 19a.
1.
Pracownikowi, który po wyczerpaniu zasiłku chorobowego jest nadal niezdolny do pracy,
a dalsze leczenie lub rehabilitacja rokują odzyskanie zdolności do pracy, przysługuje
świadczenie rehabilitacyjne.
2.
Świadczenie rehabilitacyjne przysługuje przez okres niezbędny do przywrócenia zdolności
do pracy, nie dłużej jednak niż przez 12 miesięcy.
3.
O okolicznościach, o których mowa w ust. 1 i 2, orzekają komisje lekarskie do spraw
inwalidztwa i zatrudnienia. Orzeczenie komisji lekarskiej do spraw inwalidztwa i zatrudnienia
stanowi podstawę do wypłaty świadczenia rehabilitacyjnego.
4.
Minister Pracy, Płac i Spraw Socjalnych w porozumieniu z Ministrem Zdrowia i Opieki
Społecznej określa w drodze rozporządzenia zasady i tryb orzekania w sprawach, o których
mowa w ust. 1-3.
Art. 19b.
Świadczenie rehabilitacyjne wynosi 75% wynagrodzenia, które stanowiło podstawę wymiaru
zasiłku chorobowego, a jeżeli niezdolność do pracy powstała wskutek wypadku przy pracy,
wypadku w drodze do pracy lub z pracy albo wskutek choroby zawodowej - 100% tego wynagrodzenia.
Art. 19c.
Przepis art. 53 § 5 Kodeksu pracy stosuje się odpowiednio do pracownika pobierającego świadczenie rehabilitacyjne,
jeżeli zgłosi on swój powrót do zakładu pracy niezwłocznie po wyczerpaniu tego świadczenia,
choćby nastąpiło to po upływie 6 miesięcy od rozwiązania stosunku pracy.
Art. 19d.
Ilekroć w przepisach o ubezpieczeniu społecznym, o zaopatrzeniu emerytalnym, a także
w przepisach, które uzależniają uprawnienia od dochodu rodziny, jest mowa o zasiłku
chorobowym, należy przez to rozumieć również świadczenie rehabilitacyjne.
Art. 19e.
Przepisy art. 11 ust. 5, art. 13, 14, 16, 18 i 19 stosuje się odpowiednio do świadczenia
rehabilitacyjnego.
”
;
5)
w art. 22:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Zasiłek wyrównawczy stanowi różnicę między przeciętnym miesięcznym pełnym wynagrodzeniem
z okresu ostatnich 3 miesięcy zatrudnienia przed powstaniem prawa do tego zasiłku
a wynagrodzeniem miesięcznym osiąganym podczas pracy w warunkach określonych w art.
20 ust. 1 lub w art. 21 ust. 1.
”
,
b)
w ust. 2 powołanie art. 12 i 13 zastępuje się powołaniem art. 12 ust. 3, art. 13 pkt
2-4 i art. 29 ust. 3;
6)
w art. 26:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Zasiłek porodowy wypłaca się w wysokości dwukrotnego zasiłku rodzinnego, jaki przysługiwałby
na urodzone dziecko, niezależnie od tego, czy przysługuje zasiłek rodzinny - nie mniej
jednak niż 2.500 zł.
”
,
b)
po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu:
„
2a.
Osobom uprawnionym do zasiłku porodowego nie wypłaca się, przewidzianego w odrębnych
przepisach, jednorazowego zasiłku z tytułu urodzenia dziecka.
”
;
7)
w art. 29 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„
3.
Podstawę wymiaru zasiłku macierzyńskiego stanowi przeciętne miesięczne pełne wynagrodzenie
wypłacone pracownicy za okres 3 miesięcy kalendarzowych poprzedzających miesiąc, w
którym powstało prawo do tego zasiłku, z wyłączeniem nagród i składników wynagrodzenia
nie mających charakteru stałego, określonych przez Radę Ministrów w drodze rozporządzenia.
”
;
8)
w art. 34 w ust. 2 powołanie art. 11 ust. 4 zastępuje się powołaniem art. 11 ust.
5;
9)
w art. 43 w ust. 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie:
„
1)
uspołecznione zakłady pracy - swoim pracownikom w czasie trwania ich zatrudnienia,
a także po ustaniu zatrudnienia, jeżeli niezdolność do pracy powstała przed ustaniem
zatrudnienia,
”
;
10)
po art. 50 dodaje się art. 50a w brzmieniu:
„
Art. 50a.
Przepisy art. 43-50 stosuje się odpowiednio do świadczenia rehabilitacyjnego.
”
;
11)
w art. 53 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Rada Ministrów może ustalić w drodze rozporządzenia zasady i tryb pokrywania przez
zakłady pracy części wydatków na świadczenia określone w ustawie.
”
2.
Zasiłki z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa, do których prawo
powstało przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, wypłaca się na zasadach i
w wysokości określonych w przepisach dotychczasowych.
Orzeczenia do art. 2
Nie znaleźliśmy orzeczeń powołujących ten przepis.
