Art. 13
Ustawa z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej, tekst jednolity Dz.U. 2024 poz. 416. Obecne brzmienie co najmniej od tekstu jednolitego z 20 marca 2024 r.
Art. 13.
1.
Państwowym inspektorem sanitarnym może być osoba, która:
1)
jest obywatelem polskim;
2)
ma pełną Zdolność do czynności prawnychMożliwość samodzielnego dokonywania czynności prawnych, czyli nabywania praw i zaciągania zobowiązań własnym działaniem. Pełną zdolność uzyskuje się co do zasady z chwilą uzyskania pełnoletności.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu oraz korzysta z pełni praw publicznych;
3)
posiada następujące kwalifikacje:
a)
jest lekarzem i uzyskała, w trybie przewidzianym w odrębnych przepisach, specjalizację
przewidzianą w wykazie specjalizacji określonym na podstawie art. 8 ust. 7,
b)
posiada tytuł zawodowy magistra i uzyskała dodatkowe kwalifikacje mające zastosowanie
w realizacji zadań Państwowej Inspekcji Sanitarnej, które określi, w drodze rozporządzenia,
minister właściwy do spraw zdrowia mając na względzie zadania i zakres działania Państwowej
Inspekcji Sanitarnej;
4)
swoją postawą obywatelską daje RękojmiaOdpowiedzialność sprzedawcy za wady fizyczne i prawne rzeczy, niezależna od jego winy. Kupujący może żądać obniżenia ceny albo odstąpić od umowy, a w niektórych przypadkach naprawy lub wymiany.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu należytego wykonywania zadań pracownika organu
państwowego;
5)
posiada stan zdrowia pozwalający na zatrudnienie na określonym stanowisku;
6)
w okresie od dnia 22 lipca 1944 r. do dnia 31 lipca 1990 r. nie pracowała i nie służyła
w organach bezpieczeństwa państwa w rozumieniu art. 2 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach
organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów oraz nie współpracowała z tymi organami.
2.
Do państwowych inspektorów sanitarnych stosuje się przepisy dotyczące pracowników
jednostek budżetowych będących podmiotami leczniczymi.
3.
Do państwowych inspektorów sanitarnych oraz ich zastępców stosuje się przepisy ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ograniczeniu prowadzenia działalności gospodarczej
przez osoby pełniące Funkcja publicznaDziałalność związana z wykonywaniem zadań publicznych lub władzy publicznej. Pojęcie ma znaczenie między innymi dla odpowiedzialności karnej osób pełniących funkcje publiczne.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu
(Dz. U. z 2023 r. poz. 1090), odnoszące się do osób, o których mowa w art. 2 pkt 11 tej ustawy.
3a.
Państwowy inspektor sanitarny i jego zastępca nie mogą wykonywać dodatkowych zajęć
zarobkowych, w tym podejmować dodatkowego zatrudnienia, bez zgody:
1)
państwowego wojewódzkiego inspektora sanitarnego - w przypadku państwowych powiatowych
inspektorów sanitarnych i ich zastępców;
2)
Głównego Inspektora Sanitarnego - w przypadku państwowych wojewódzkich inspektorów
sanitarnych i ich zastępców oraz państwowych granicznych inspektorów sanitarnych i
ich zastępców.
3b.
Wykonywanie dodatkowych zajęć zarobkowych, w tym podejmowanie dodatkowego zatrudnienia,
nie może pozostawać w sprzeczności z obowiązkami państwowego inspektora sanitarnego
albo jego zastępcy lub wywoływać podejrzenia o jego stronniczość lub interesowność.
4.
Naruszenie zakazów, o których mowa w art. 4 ustawy wymienionej w ust. 3, lub naruszenie
zakazu, o którym mowa w ust. 3a lub 3b, przez państwowego inspektora sanitarnego albo
jego zastępcę stanowi podstawę do odwołania go ze stanowiska.
5.
Oświadczenie o stanie majątkowym, o którym mowa w art. 10 ustawy wymienionej w ust.
3, składają odpowiednio:
1)
państwowy powiatowy inspektor sanitarny i jego zastępca oraz państwowy wojewódzki
inspektor sanitarny i jego zastępca - wojewodzie;
2)
państwowy graniczny inspektor sanitarny i jego zastępca - Głównemu Inspektorowi Sanitarnemu.
Orzeczenia do art. 13
Nie znaleźliśmy orzeczeń powołujących ten przepis.
