o rozpoznawaniu przez sądy spraw z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych
Ustawa z dnia 18 kwietnia 1985 r., Dz.U. 1985 nr 20 poz. 85, 20 artykułów. Obowiązuje. Historia tekstów jednolitych
Rozdział 1. Rozpoznawanie spraw z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych
Art. 1.
1.
Rozpoznawanie spraw z zakresu prawa pracy powierza się:
1)
sądom pracy - stanowiącym odrębne jednostki organizacyjne sądów rejonowych oraz
2)
sądom pracy i ubezpieczeń społecznych - stanowiącym odrębne jednostki organizacyjne
sądów wojewódzkich.
2.
Rozpoznawanie spraw z zakresu ubezpieczeń społecznych powierza się sądom pracy i ubezpieczeń
społecznych, o których mowa w ust. 1 pkt 2.
3.
Postępowanie w sprawach, o których mowa w ust. 1 i 2, toczy się według przepisów Kodeksu postępowania cywilnego o postępowaniu odrębnym w sprawach z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych.
Art. 2.
1.
Postępowanie pojednawcze w sprawach z zakresu prawa pracy o roszczenia pracowników:
1)
zatrudnionych w uspołecznionych zakładach pracy zatrudniających mniej niż 50 pracowników,
w których nie działają zakładowe komisje pojednawcze, oraz zatrudnionych w nie uspołecznionych
zakładach pracy,
2)
zajmujących stanowiska wymienione w art. 246 Kodeksu pracy
- przeprowadzają komisje pojednawcze przy sądach pracy stanowiących odrębne jednostki
organizacyjne sądów rejonowych.
2.
Do komisji pojednawczych przy sądach pracy powołuje się ławników wyznaczonych do orzekania
w tych sądach.
3.
Minister Sprawiedliwości w porozumieniu z Ministrem Pracy, Płac i Spraw Socjalnych,
w drodze rozporządzenia, określa:
1)
szczegółowe zasady i tryb powoływania oraz organizację komisji pojednawczych przy
sądach pracy,
2)
tryb postępowania przed komisjami pojednawczymi przy sądach pracy.
Rozdział 2. Zmiany w przepisach obowiązujących
Art. 3.
W Prawie o ustroju sądów powszechnych wprowadza się następujące zmiany:
1)
po art. 5 dodaje się art. 51 w brzmieniu:
„
Art. 51.
§ 1.
Minister Sprawiedliwości, w drodze rozporządzenia, tworzy w sądach wojewódzkich odrębne
jednostki organizacyjne dla spraw z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych
(sądy pracy i ubezpieczeń społecznych), a w sądach rejonowych - odrębne jednostki
organizacyjne dla spraw z zakresu prawa pracy (sądy pracy).
§ 2.
Minister Sprawiedliwości może, w drodze rozporządzenia, utworzyć w niektórych sądach
wojewódzkich odrębne jednostki organizacyjne właściwe wyłącznie dla spraw z zakresu
prawa pracy (sądy pracy) lub wyłącznie dla spraw z zakresu ubezpieczeń społecznych
(sądy ubezpieczeń społecznych).
§ 3.
W tym samym trybie Minister Sprawiedliwości może przekazać jednemu sądowi wojewódzkiemu
rozpoznawanie spraw z zakresu prawa pracy lub ubezpieczeń społecznych z właściwości
innego sądu wojewódzkiego, a jednemu sądowi rejonowemu - rozpoznawanie spraw z zakresu
prawa pracy z właściwości kilku sądów rejonowych położonych na obszarze działania
tego samego województwa.
§ 4.
Do orzekania w jednostkach, o których mowa w § 1-3, wyznacza się sędziów i ławników
szczególnie obeznanych z problematyką spraw pracowniczych, celami ubezpieczenia i
potrzebami ubezpieczonych.
§ 5.
Minister Sprawiedliwości w porozumieniu z Ministrem Pracy, Płac i Spraw Socjalnych,
w drodze rozporządzenia, określa zasady i tryb wyznaczania sędziów i ławników, o których
mowa w § 4.
”
;
2)
po art. 13 dodaje się art. 131 w brzmieniu:
„
Art. 131.
§ 1.
Prezes sądu wojewódzkiego zwołuje co najmniej raz w roku konferencję sędziów rozpoznających
sprawy z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych - w celu omówienia wniosków
wypływających z okresowej analizy stanu przestrzegania prawa pracy i ubezpieczeń społecznych
w świetle sporów z tego zakresu.
§ 2.
Do udziału w konferencji prezes zaprasza przedstawicieli zainteresowanych zakładów
pracy, organów i instytucji oraz Związek zawodowyDobrowolna i samorządna organizacja ludzi pracy powołana do reprezentowania oraz obrony ich praw i interesów zawodowych i socjalnych. Jest niezależna od pracodawców, administracji państwowej i samorządu terytorialnego.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu.
”
;
3)
w art. 54:
a)
dotychczasowa treść otrzymuje oznaczenie § 1,
b)
dodaje się § 2 w brzmieniu:
„
2.
Wiceprezesa sądu wojewódzkiego sprawującego kierownictwo sądu pracy i ubezpieczeń
społecznych Minister Sprawiedliwości powołuje i odwołuje po zasięgnięciu opinii Ministra
Pracy, Płac i Spraw Socjalnych.
”
Art. 4.
W Kodeksie pracy wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 39 pkt 3 skreśla się;
2)
w art. 87 w § 5 zdanie drugie skreśla się;
3)
art. 123 skreśla się;
4)
w art. 127 powołanie art. 117 i 121-123 zastępuje się powołaniem art. 117, 121 i 122;
5)
dział dwunasty obejmujący art. 242-280 otrzymuje następujące brzmienie oraz oznaczenie
art. 242-265;
„
Dział dwunasty
Rozpatrywanie sporów o roszczenia ze Stosunek pracyWięź prawna, w której pracownik zobowiązuje się do pracy określonego rodzaju na rzecz pracodawcy i pod jego kierownictwem, a pracodawca do zatrudniania go za wynagrodzeniem.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu
Rozdział I
Przepisy ogólne
Art. 242.
§ 1.
Pracownik może dochodzić swych roszczeń ze stosunku pracy na Droga sądowaMożliwość dochodzenia sprawy przed sądem powszechnym. Jest dopuszczalna w sprawach cywilnych, chyba że ustawa przekazuje daną sprawę właściwości innego organu.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu.
§ 2.
Przed skierowaniem sprawy na drogę sądową pracownik może żądać wszczęcia postępowania
pojednawczego przed komisją pojednawczą.
Art. 243.
Kierownik zakładu pracy i pracownik powinni dążyć do polubownego załatwienia sporu
ze stosunku pracy.
Rozdział II
Postępowanie pojednawcze
Art. 244.
§ 1.
W celu polubownego załatwiania sporów o roszczenia pracownika ze stosunku pracy w
uspołecznionych zakładach pracy zatrudniających nie mniej niż 50 pracowników powołuje
się zakładowe komisje pojednawcze.
§ 2.
Zakładowe komisje pojednawcze mogą być powoływane również w uspołecznionych zakładach
pracy zatrudniających mniej niż 50 pracowników.
§ 3.
Komisję pojednawczą powołują:
1)
w przedsiębiorstwie państwowym:
a)
wspólnie zakładowa organizacja związkowa i rada pracownicza,
b)
w którym nie działa zakładowa organizacja związkowa lub rada pracownicza - ta z nich,
która działa,
c)
w którym nie działa ani zakładowa organizacja związkowa, ani rada pracownicza - załoga,
2)
w spółdzielni:
a)
wspólnie zakładowa organizacja związkowa i zakładowy komitet pracowniczy,
b)
w której nie działa zakładowa organizacja związkowa lub zakładowy komitet pracowniczy
- to z nich, które działa,
c)
w której nie działa ani zakładowa organizacja związkowa, ani zakładowy komitet pracowniczy
- rada spółdzielni.
§ 4.
Komisję pojednawczą w zakładach pracy innych niż wymienione w § 3 powołują zakładowa
organizacja związkowa i PrzedstawicielstwoDziałanie przedstawiciela w imieniu innej osoby, którego skutki prawne powstają bezpośrednio dla reprezentowanego. Umocowanie może wynikać z ustawy albo z oświadczenia reprezentowanego.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu pracownicze, jeden z tych podmiotów bądź
załoga, stosując odpowiednio przepisy § 3.
Art. 245.
Organ, który powołuje komisję pojednawczą, ustala:
1)
zasady i tryb powoływania komisji,
2)
czas trwania kadencji,
3)
liczbę członków komisji.
Art. 246.
Członkiem komisji pojednawczej nie może być:
1)
kierownik zakładu pracy i jego zastępca,
2)
główny księgowy,
3)
radca prawny,
4)
kierownik jednostki organizacyjnej do spraw osobowych, zatrudnienia i płac.
Art. 247.
Komisja pojednawcza wybiera ze swego grona przewodniczącego komisji oraz jego zastępców
i ustala regulamin postępowania pojednawczego.
Art. 248.
§ 1.
Komisja pojednawcza wszczyna postępowanie na wniosek pracownika zgłoszony na piśmie
lub ustnie do protokołu. Na wniosku stwierdza się datę jego wpływu.
§ 2.
Zgłoszenie przez pracownika wniosku do komisji pojednawczej przerywa bieg terminów,
o których mowa w art. 264.
Art. 249.
Komisja pojednawcza przeprowadza postępowanie pojednawcze w zespołach składających
się co najmniej z 3 członków tej komisji.
Art. 250.
Do właściwości komisji pojednawczej nie należą sprawy o roszczenia ze stosunku pracy
pracowników zajmujących stanowiska wymienione w art. 246.
Art. 251.
§ 1.
Komisja pojednawcza powinna dążyć, aby załatwienie sprawy w drodze ugody nastąpiło
w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku. Termin zakończenia postępowania przed
komisją pojednawczą stwierdza się w protokole posiedzenia zespołu.
§ 2.
W sprawach dotyczących rozwiązania, wygaśnięcia lub nawiązania stosunku pracy, o których
mowa w art. 264, wniosek do komisji pojednawczej wnosi się przed upływem terminów
określonych w tym przepisie.
§ 3.
W sprawach, o których mowa w § 2, postępowanie pojednawcze kończy się z mocy prawa
z upływem 14 dni od dnia złożenia wniosku przez pracownika, a w innych sprawach -
z upływem 30 dni od dnia złożenia wniosku.
Art. 252.
Ugodę zawartą przed komisją pojednawczą wpisuje się do protokołu posiedzenia zespołu.
Protokół podpisują strony i członkowie zespołu.
Art. 253.
Niedopuszczalne jest zawarcie ugody, która byłaby sprzeczna z prawem lub zasadami
współżycia społecznego.
Art. 254.
Jeżeli postępowanie przed komisją pojednawczą nie doprowadziło do zawarcia ugody,
komisja na żądanie pracownika, zgłoszone w terminie 14 dni od dnia zakończenia postępowania
pojednawczego, przekazuje niezwłocznie sprawę sądowi pracy. Wniosek pracownika o polubowne
załatwienie sprawy przez komisję pojednawczą zastępuje pozew. Pracownik zamiast zgłoszenia
tego żądania może wnieść pozew do sądu na zasadach ogólnych.
Art. 255.
§ 1.
W razie niewykonania ugody przez zakład pracy, podlega ona wykonaniu w trybie przepisów
Kodeksu postępowania cywilnego, po stwierdzeniu przez sąd jej wykonalności.
§ 2.
Sąd odmówi stwierdzenia wykonalności, jeżeli ze złożonych akt komisji wynika, że ugoda
jest sprzeczna z prawem lub zasadami współżycia społecznego. Nie wyklucza to możliwości
dochodzenia ustalenia niezgodności ugody z prawem lub zasadami współżycia społecznego
na zasadach ogólnych.
Art. 256.
Pracownik może wystąpić do sądu pracy w terminie 30 dni od dnia zawarcia ugody z żądaniem
uznania jej za bezskuteczną, jeżeli uważa, że ugoda narusza jego słuszny interes.
Jednakże w sprawach, o których mowa w art. 251 § 2, z żądaniem takim, pracownik może
wystąpić tylko przed upływem 14 dni od dnia zawarcia ugody.
Art. 257.
Sprawowanie obowiązków członka komisji pojednawczej jest funkcją społeczną. Jednakże
członek komisji pojednawczej zachowuje prawo do wynagrodzenia za czas nie przepracowany
w związku z udziałem w pracach komisji.
Art. 258.
§ 1.
Kierownik zakładu pracy jest obowiązany zapewnić komisji pojednawczej warunki lokalowe
oraz środki techniczne umożliwiające właściwe jej funkcjonowanie.
§ 2.
Wydatki związane z działalnością komisji pojednawczej ponosi zakład pracy. Wydatki
te obejmują również równowartość utraconego wynagrodzenia za czas nie przepracowany
przez pracownika w związku z udziałem w postępowaniu pojednawczym.
Art. 259.
Organ, który powołał komisję pojednawczą, rozpatruje okresowe informacje o jej działalności
oraz udziela pomocy członkom komisji w sprawowaniu ich funkcji.
Art. 260.
Minister Pracy, Płac i Spraw Socjalnych, w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości,
może wydawać zalecenia dotyczące powoływania, organizacji i funkcjonowania komisji
pojednawczych w zakładach pracy oraz wzorcowy regulamin postępowania pojednawczego
przed tymi komisjami.
Art. 261.
§ 1.
Postępowanie pojednawcze w sporach o roszczenia ze stosunku pracy pracowników:
1)
zatrudnionych w uspołecznionych zakładach pracy zatrudniających mniej niż 50 pracowników,
w których nie działają zakładowe komisje pojednawcze, oraz zatrudnionych w nie uspołecznionych
zakładach pracy,
2)
zajmujących stanowiska wymienione w art. 246
- przeprowadzają komisje pojednawcze przy sądach pracy stanowiących odrębne jednostki
organizacyjne sądów rejonowych.
§ 2.
Zasady i tryb powoływania oraz organizację komisji pojednawczych, o których mowa w
§ 1, a także tryb postępowania przed tymi komisjami regulują odrębne przepisy.
Rozdział III
Sądy pracy
Art. 262.
§ 1.
Spory o roszczenia ze stosunku pracy rozstrzygają:
1)
sądy pracy - stanowiące odrębne jednostki organizacyjne sądów rejonowych oraz
2)
sądy pracy i ubezpieczeń społecznych - stanowiące odrębne jednostki organizacyjne
sądów wojewódzkich,
zwane sądami pracy.
§ 2.
Nie podlegają właściwości sądów pracy spory dotyczące:
1)
ustanawiania nowych warunków pracy i płacy,
2)
stosowania norm pracy,
3)
mieszkań funkcyjnych i pomieszczeń w hotelach pracowniczych.
§ 3.
Zasady tworzenia sądów pracy, organizację i tryb postępowania przed tymi sądami regulują
odrębne przepisy.
Art. 263.
§ 1.
Postępowanie w sprawach o roszczenia pracownika ze stosunku pracy jest wolne od opłat
sądowych.
§ 2.
Wydatki związane z czynnościami podejmowanymi w toku postępowania, o którym mowa w
§ 1, ponosi tymczasowo Skarb Państwa.
§ 3.
Sąd w orzeczeniu kończącym postępowanie w instancji rozstrzyga o tych wydatkach, stosując
odpowiednio przepisy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, z tym że obciążenie
pracownika tymi wydatkami może nastąpić w wypadkach szczególnie uzasadnionych.
Art. 264.
§ 1.
Odwołanie od wypowiedzenia umowy o pracę wnosi się do sądu w ciągu 7 dni od dnia doręczenia
pisma wypowiadającego umowę o pracę.
§ 2.
Żądanie przywrócenia do pracy lub odszkodowania wnosi się w ciągu 14 dni od dnia doręczenia
zawiadomienia o rozwiązaniu umowy o pracę bez wypowiedzenia lub od dnia wygaśnięcia
umowy o pracę.
§ 3.
Żądanie nawiązania umowy o pracę wnosi się w ciągu 14 dni od dnia doręczenia zawiadomienia
o odmowie przyjęcia do pracy.
Art. 265.
§ 1.
Jeżeli pracownik nie dokonał - bez swojej winy - w terminie czynności, o których mowa
w art. 264, sąd pracy na jego wniosek postanowi przywrócenie uchybionego terminu.
§ 2.
Wniosek o przywrócenie terminu wnosi się do sądu w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny
uchybienia terminu. We wniosku należy uprawdopodobnić okoliczności uzasadniające przywrócenie
terminu.
”
Art. 5.
W ustawie z dnia 31 stycznia 1959 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Milicji
Obywatelskiej oraz ich rodzin
(Dz. U. z 1983 r. Nr 46, poz. 210) wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 52:
a)
ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„
3.
Od decyzji organu emerytalnego w sprawie zaopatrzenia emerytalnego przysługuje zainteresowanemu
odwołanie do Właściwość sąduUstawowo określona kompetencja sądu do rozpoznania danej sprawy. Może zależeć między innymi od rodzaju sprawy, jej wartości, miejsca lub etapu postępowania.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu według zasad określonych w przepisach Kodeksu postępowania cywilnego oraz w terminie przewidzianym w art. 4779 § 1 tego Kodeksu.
”
,
b)
dodaje się ust. 4 w brzmieniu:
„
4.
Odwołanie do sądu przysługuje także w wypadku niewydania przez organ emerytalny decyzji
w terminie dwóch miesięcy od dnia zgłoszenia wniosku o zaopatrzenie emerytalne bądź
powstania obowiązku wszczęcia postępowania z urzędu.
”
,
2)
w art. 54 w ust. 2 skreśla się dwukrotnie użyty wyraz „okręgowego”.
Art. 6.
W ustawie z dnia 13 kwietnia 1960 r. o zmianach właściwości w dziedzinie ubezpieczeń
społecznych, rent, zaopatrzeń i opieki społecznej
(Dz. U. Nr 20, poz. 119, z 1972 r. Nr 11, poz. 81 oraz z 1974 r. Nr 39, poz. 231 i Nr 47, poz. 280) wprowadza się następujące zmiany:
1)
art. 11 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 11.
1.
Od decyzji oddziału Zakładu:
1)
w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych i ubezpieczenia rodzinnego,
2)
w sprawach świadczeń z Fundusz alimentacyjnySystem świadczeń wypłacanych osobie uprawnionej do alimentów, gdy egzekucja alimentów jest bezskuteczna i spełnione są ustawowe warunki dochodowe.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu oraz
3)
w sprawach innych świadczeń należących do właściwości Zakładu
- przysługuje odwołanie do Właściwość sąduUstawowo określona kompetencja sądu do rozpoznania danej sprawy. Może zależeć między innymi od rodzaju sprawy, jej wartości, miejsca lub etapu postępowania.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu według zasad określonych w przepisach Kodeksu postępowania cywilnego oraz w terminie przewidzianym w art. 4779 § 1 tego Kodeksu, z uwzględnieniem przepisów niniejszej ustawy.
2.
Odwołanie do sądu przysługuje również od decyzji Biura Rent Zagranicznych Zakładu
w sprawach świadczeń przyznawanych przez to Biuro oraz w sprawach przeliczenia na
walutę polską i wypłaty świadczeń przyznanych przez zagraniczne instytucje, a także
przeliczenia na walutę obcą i wypłaty za granicą świadczeń przyznanych przez polskie
Organ rentowyOrgan właściwy do ustalania prawa do świadczeń z ubezpieczenia społecznego oraz ich wypłaty. W zależności od systemu może nim być między innymi Zakład Ubezpieczeń Społecznych albo Kasa Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu.
3.
Odwołanie do sądu przysługuje także w wypadku niewydania przez organ rentowy decyzji
w terminie dwóch miesięcy, licząc od dnia zgłoszenia roszczenia w sprawach wymienionych
w ust. 1 i 2.
4.
Odwołanie do sądu nie przysługuje od decyzji oddziału Zakładu w sprawach, w których
decyzja zależy od swobodnego uznania.
”
;
2)
po art. 11 dodaje się nowy art. 111 w brzmieniu:
„
Art. 111.
1.
Odwołanie wnosi się na piśmie do oddziału Zakładu, który wydał decyzję, lub do protokołu
sporządzonego przez ten oddział.
2.
Oddział Zakładu przekazuje niezwłocznie sprawę do sądu za pośrednictwem rady nadzorczej
oddziału.
3.
Oddział Zakładu może jednak, jeżeli uzna odwołanie w całości za słuszne, zmienić lub
uchylić decyzję w terminie 14 dni od wniesienia odwołania. W tym wypadku odwołaniu
nie nadaje się dalszego biegu.
4.
Jeżeli oddział Zakładu nie skorzystał z uprawnienia przewidzianego w ust. 3, rada
nadzorcza oddziału w razie uznania odwołania w całości za słuszne zwraca uwagę na
stwierdzone uchybienia i poleca oddziałowi Zakładu dokonanie ponownej oceny odwołania.
5.
W razie nieuwzględnienia stanowiska rady nadzorczej, oddział Zakładu przekazuje sprawę
do sądu wraz ze stanowiskiem rady nadzorczej.
6.
Przepisy ust. 1-3 stosuje się odpowiednio do odwołania od decyzji Biura Rent Zagranicznych
Zakładu, z tym że Biuro to przekazuje sprawy bezpośrednio do sądu.
”
;
3)
dotychczasowy art. 111 otrzymuje oznaczenie art. 112 oraz brzmienie:
„
Art. 112.
1.
Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, określa organizację, zasady i tryb działania
rad nadzorczych Zakładu i jego oddziałów, tryb postępowania przed radami nadzorczymi
oddziałów, a także wynagrodzenie za udział w posiedzeniach oraz związane z tym diety
i koszty podróży.
2.
Nadzór nad organizacją i trybem działania rad nadzorczych Zakładu i jego oddziałów
sprawuje Minister Pracy, Płac i Spraw Socjalnych. W tym trybie Minister Pracy, Płac
i Spraw Socjalnych może wydawać wytyczne w zakresie sprawowanego nadzoru.
”
.
Art. 7.
W ustawie z dnia 16 grudnia 1972 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych
i ich rodzin
(Dz. U. z 1983 r. Nr 29, poz. 139 i z 1984 r. Nr 52, poz. 270) w art. 51 wprowadza się następujące zmiany:
1)
ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„
3.
Od decyzji wojskowego organu emerytalnego w sprawie zaopatrzenia emerytalnego przysługuje
zainteresowanemu odwołanie do Właściwość sąduUstawowo określona kompetencja sądu do rozpoznania danej sprawy. Może zależeć między innymi od rodzaju sprawy, jej wartości, miejsca lub etapu postępowania.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu według zasad określonych w przepisach
Kodeksu postępowania cywilnego oraz w terminie przewidzianym w art. 4779 § 1 tego Kodeksu.
”
,
2)
po ust. 3 dodaje się nowy ust. 4 w brzmieniu:
„
4.
Odwołanie do sądu przysługuje także w wypadku niewydania przez wojskowy organ emerytalny
decyzji w terminie dwóch miesięcy od dnia zgłoszenia wniosku o zaopatrzenie emerytalne
bądź powstania obowiązku wszczęcia postępowania z urzędu.
”
3)
dotychczasowy ust. 4 otrzymuje oznaczenie ust. 5.
Art. 8.
W ustawie z dnia 16 grudnia 1972 r. o świadczeniach odszkodowawczych przysługujących
w razie wypadków i chorób pozostających w związku ze Służba wojskowaPełnienie obowiązków w Siłach Zbrojnych w jednej z form przewidzianych prawem. Może mieć charakter zawodowy, dobrowolny albo wynikać z obowiązku obrony Ojczyzny.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu
(Dz. U. Nr 53, poz. 342) w art. 12 ust. 3 i 4 otrzymują brzmienie:
„
3.
Od decyzji organu wojskowego przysługuje zainteresowanemu odwołanie do Właściwość sąduUstawowo określona kompetencja sądu do rozpoznania danej sprawy. Może zależeć między innymi od rodzaju sprawy, jej wartości, miejsca lub etapu postępowania.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu według zasad określonych w przepisach Kodeksu postępowania cywilnego oraz w terminie przewidzianym w art. 4779 § 1 tego Kodeksu.
4.
Odwołanie do sądu przysługuje także w wypadku niewydania przez organ wojskowy decyzji
w terminie dwóch miesięcy od dnia zgłoszenia wniosku o świadczenia odszkodowawcze
bądź powstania obowiązku wszczęcia postępowania z urzędu.
”
Art. 9.
W ustawie z dnia 16 grudnia 1972 r. o odszkodowaniach przysługujących w razie wypadków
i chorób pozostających w związku ze służbą w Milicji Obywatelskiej
(Dz. U. Nr 53, poz. 345 i z 1983 r. Nr 16, poz. 79) w art. 12 ust. 3 i 4 otrzymują brzmienie:
„
3.
Od decyzji organu resortu spraw wewnętrznych przysługuje zainteresowanemu odwołanie
do Właściwość sąduUstawowo określona kompetencja sądu do rozpoznania danej sprawy. Może zależeć między innymi od rodzaju sprawy, jej wartości, miejsca lub etapu postępowania.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu według zasad określonych w przepisach Kodeksu postępowania cywilnego oraz w terminie przewidzianym w art. 4779 § 1 tego Kodeksu.
4.
Odwołanie do sądu przysługuje także w wypadku niewydania przez organ resortu spraw
wewnętrznych decyzji w terminie dwóch miesięcy od dnia zgłoszenia wniosku o świadczenia
odszkodowawcze bądź powstania obowiązku wszczęcia postępowania z urzędu.
”
Art. 10.
W ustawie z dnia 28 kwietnia 1983 r. o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników kolejowych
i ich rodzin
(Dz. U. Nr 23, poz. 99) art. 28 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 28.
1.
Od decyzji wydanej przez właściwą kolejową jednostkę organizacyjną przysługuje odwołanie
do Właściwość sąduUstawowo określona kompetencja sądu do rozpoznania danej sprawy. Może zależeć między innymi od rodzaju sprawy, jej wartości, miejsca lub etapu postępowania.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu według zasad określonych w przepisach Kodeksu postępowania cywilnego oraz w terminie przewidzianym w art. 4779 § 1 tego Kodeksu.
2.
Odwołanie do sądu przysługuje także w wypadku niewydania przez kolejową jednostkę
organizacyjną decyzji w terminie dwóch miesięcy od dnia zgłoszenia roszczenia.
”
Rozdział 3. Przepisy przejściowe i końcowe
Art. 11.
1.
Traci moc ustawa z dnia 24 października 1974 r. o okręgowych sądach pracy i ubezpieczeń społecznych
(Dz. U. Nr 39, poz. 231, z 1975 r. Nr 16, poz. 91 i z 1982 r. Nr 23, poz. 163).
2.
Dotychczasowe okręgowe sądy pracy i ubezpieczeń społecznych stają się z dniem wejścia
w życie niniejszej ustawy odrębnymi jednostkami organizacyjnymi sądów wojewódzkich,
właściwych dla miast będących siedzibami okręgowych sądów pracy i ubezpieczeń społecznych.
3.
Sędziowie okręgowych sądów pracy i ubezpieczeń społecznych stają się sędziami sądów
wojewódzkich, o których mowa w ust. 2 a prezesi tych sądów - wiceprezesami sądów wojewódzkich.
4.
Pracownicy administracyjni i obsługi okręgowych sądów pracy i ubezpieczeń społecznych
stają się pracownikami sądów wojewódzkich, o których mowa w ust. 2.
Art. 12.
Ławnicy okręgowych sądów pracy i ubezpieczeń społecznych stają się ławnikami sądów
wojewódzkich, o których mowa w art. 11 ust. 2, i zachowują dotychczasowe uprawnienia
do orzekania w sprawach z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych.
Art. 13.
1.
Nie zakończone do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy sprawy toczące się w komisjach
rozjemczych i komisjach odwoławczych do spraw pracy przekazuje się do dalszego rozpoznania
Właściwość sąduUstawowo określona kompetencja sądu do rozpoznania danej sprawy. Może zależeć między innymi od rodzaju sprawy, jej wartości, miejsca lub etapu postępowania.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu rejonowym. Czynności dokonane w postępowaniu przed tymi komisjami
są skuteczne, jeżeli odpowiadają przepisom dotychczasowym.
2.
Nie zakończone do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy sprawy toczące się w Komisji
Odwoławczej do Spraw Emerytalnych przy Ministrze Komunikacji przekazuje się do dalszego
rozpoznania właściwym sądom wojewódzkim. Przepis ust. 1 zdanie drugie stosuje się
odpowiednio.
3.
Postępowanie wszczęte przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy:
1)
w radach nadzorczych oddziałów Zakładu Ubezpieczeń Społecznych,
2)
w organach wojskowych oraz w organach resortów spraw wewnętrznych i sprawiedliwości,
rozpoznających w drugiej instancji sprawy odszkodowań przysługujących w razie wypadków
i chorób pozostających w związku ze Służba wojskowaPełnienie obowiązków w Siłach Zbrojnych w jednej z form przewidzianych prawem. Może mieć charakter zawodowy, dobrowolny albo wynikać z obowiązku obrony Ojczyzny.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu oraz służbą w Milicji Obywatelskiej
lub Służbie Więziennej - toczy się przed tymi organami według przepisów dotychczasowych.
4.
Nieprawomocne orzeczenia oraz decyzje wydane przez organy wymienione w ust. 1-3 podlegają
zaskarżeniu do właściwych sądów wojewódzkich i rozpoznaniu według przepisów dotychczasowych.
5.
W sprawach, w których zaskarżone orzeczenia lub decyzje wydane przez organy wymienione
w ust. 1-3 zostaną uchylone przez sąd wojewódzki po dniu wejścia w życie niniejszej
ustawy, postępowanie toczyć się będzie według przepisów obowiązujących po tym dniu.
6.
Wznowienie postępowaniaNadzwyczajny tryb ponownego rozpoznania sprawy zakończonej prawomocnym orzeczeniem z przyczyn wskazanych w ustawie. Podstawy wznowienia zależą od rodzaju postępowania.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu zakończonego prawomocnym orzeczeniem organów wymienionych
w ust. 1-3 następuje według przepisów dotychczasowych, z tym że do wznowienia postępowania
w sprawach z zakresu prawa pracy właściwy jest sąd, który według przepisów niniejszej
ustawy byłby właściwy do rozpoznania sprawy w pierwszej instancji, a w sprawach z
zakresu ubezpieczeń społecznych - sąd wojewódzki.
7.
Od prawomocnych orzeczeń organów wymienionych w ust. 1-3 może być wniesiona rewizja
nadzwyczajna według przepisów dotychczasowych.
Art. 14.
1.
Postępowanie wszczęte przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy w okręgowych sądach
pracy i ubezpieczeń społecznych toczy się przed Właściwość sąduUstawowo określona kompetencja sądu do rozpoznania danej sprawy. Może zależeć między innymi od rodzaju sprawy, jej wartości, miejsca lub etapu postępowania.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu wojewódzkimi według
przepisów dotychczasowych.
2.
Nieprawomocne orzeczenia wydane w sprawach przejętych przez okręgowe sądy pracy i
ubezpieczeń społecznych do rozpoznania w wyniku przedstawienia tych spraw przez organy
wymienione w art. 13 ust. 1, 2 i 3 pkt 1 podlegają zaskarżeniu do Sądu Najwyższego
i rozpoznaniu według przepisów dotychczasowych.
3.
Przepisy art. 13 ust. 5-7 stosuje się odpowiednio.
Art. 15.
1.
Wszczęte przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy w sądach rejonowych i sądach
wojewódzkich sprawy, w których pracownik jest stroną pozwaną, podlegają rozpoznaniu
przez te sądy według przepisów dotychczasowych.
2.
Jednakże sprawy, w których orzeczenia sądu kończące postępowanie w sprawie zostaną
w całości uchylone przez sąd rewizyjny po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy,
będą przekazane sądom właściwym według przepisów obowiązujących po tym dniu.
3.
Przepisy art. 13 ust. 5-7 stosuje się odpowiednio.
Art. 16.
Ławnicy powołani do komisji pojednawczych, o których mowa w art. 2, zachowują, przez
czas pełnienia funkcji członków komisji, prawa przysługujące im w związku z udziałem
w orzekaniu w jednostkach organizacyjnych wymienionych w art. 1.
Art. 17.
Ilekroć w obowiązujących przepisach jest mowa o:
1)
komisjach rozjemczych i komisjach odwoławczych do spraw pracy - rozumie się przez
to sądy rejonowe,
2)
okręgowych sądach pracy i ubezpieczeń społecznych, okręgowych sądach ubezpieczeń społecznych
lub sądach ubezpieczeń społecznych - rozumie się przez to sądy wojewódzkie,
3)
sądach pracy - rozumie się przez to odpowiednio sądy rejonowe lub sądy wojewódzkie.
Art. 18.
Do czasu wydania przepisów wykonawczych przewidzianych w niniejszej ustawie pozostają
w mocy przepisy dotychczasowe, jeżeli nie są sprzeczne z przepisami niniejszej ustawy,
nie dłużej jednak niż do dnia 30 września 1985 r.
Art. 19.
Dotychczasowe zakładowe komisje rozjemcze, terenowe komisje rozjemcze oraz terenowe
komisje odwoławcze do spraw pracy działają do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
Art. 20.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 lipca 1985 r.
