Art. 7
Ustawa z dnia 7 grudnia 1989 r. o amnestii, Dz.U. 1989 nr 64 poz. 390. Brzmienie bez zmian od 11 grudnia 1989 r.
Art. 7.
1.
Ustawy nie stosuje się:
1)
do sprawców skazanych w warunkach określonych w art. 60 § 2 Kodeksu karnego,
2)
do przestępstw określonych w art. 148 § 1, art. 145 § 3 w związku z § 2 tego artykułu, jeżeli następstwem czynu jest śmierć człowieka, oraz w art. 168
§ 2, art. 184, art. 208 i art. 210 Kodeksu karnego,
3)
do zbrodni określonych w art. 1 pkt 1 dekretu z dnia 31 sierpnia 1944 r. o Wymiar karyUstalenie przez sąd rodzaju i surowości kary za przestępstwo. Sąd uwzględnia w szczególności stopień winy, społeczną szkodliwość czynu oraz cele kary.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu dla faszystowsko-hitlerowskich
zbrodniarzy winnych zabójstw i znęcania się nad ludnością cywilną i jeńcami oraz dla
zdrajców Narodu Polskiego
(Dz. U. z 1946 r. Nr 69, poz. 377, z 1947 r. Nr 65, poz. 390, z 1948 r. Nr 18, poz. 124 i z 1949 r. Nr 32, poz. 238) oraz do innych zbrodni wojennych i przeciwko ludzkości.
2.
Wyłączenie stosowania ustawy, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, nie odnosi się do
wypadków wymierzenia kary z nadzwyczajnym jej złagodzeniem.
3.
Karę śmierci orzeczoną za przestępstwa określone w ust. 1 pkt 1 i 2 zamienia się na
karę 25 lat pozbawienia wolności, a orzeczoną obok niej karę dodatkową pozbawienia
praw publicznych łagodzi się do lat 10.
Orzeczenia do art. 7
Ten przepis powołuje 2 orzeczenia, w tym ust. 1: 1.
Wszystkie
Sąd Najwyższy
Sądy apelacyjne
Sądy okręgowe
Sądy rejonowe
Sądy administracyjne
Sortuj: najczęściej cytowane
- I KZP 17/06Sąd Najwyższy, Izba Karna, uchwała z 28.09.2006
- II KK 329/04Sąd Najwyższy, Izba Karna, wyrok z 23.02.2005
