Art. 1
Ustawa z dnia 28 grudnia 1989 r. o zmianie niektórych ustaw regulujących zasady opodatkowania, Dz.U. 1989 nr 74 poz. 443. Brzmienie bez zmian od 1 stycznia 1990 r.
Art. 1.
W ustawie z dnia 16 grudnia 1972 r. o podatku dochodowym
(Dz. U. z 1989 r. Nr 27, poz. 147) wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 6:
a)
w ust. 1 pkt 5 otrzymuje brzmienie:
„
5)
najem i dzierżawa, w tym również Gospodarstwo rolneGrunty rolne wraz z gruntami leśnymi, budynkami, urządzeniami i inwentarzem, jeżeli stanowią lub mogą stanowić zorganizowaną całość gospodarczą. Definicja ma znaczenie przede wszystkim w prawie cywilnym.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu lub jego składników na cele
nierolnicze,
”
,
b)
w ust. 2 pkt 3 otrzymuje brzmienie:
„
3)
akcji, udziałów w spółkach i obligacji,
”
;
2)
w art. 7:
a)
w ust. 4 zdanie drugie skreśla się,
b)
w ust. 6 wyrazy „z wyjątkiem obligacji” skreśla się;
3)
art. 8 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 8.
Wolne od podatku dochodowego są dochody osób, o których mowa w art. 2, w wysokości
3.600.000 zł rocznie.
”
;
4)
w art. 9:
a)
w ust. 1:
-
-pkt 2 skreśla się,
-
-w pkt 12 na końcu skreśla się przecinek oraz dodaje wyrazy „i obligacji,”
-
-w pkt 19 lit. a) wyraz „dziesięciu” zastępuje się wyrazem „pięciu”,
-
-w pkt 21 po wyrazie „spółce” dodaje się wyrazy „będącej Osoba prawnaJednostka organizacyjna, której ustawa przyznaje osobowość prawną, np. Skarb Państwa, spółka akcyjna, spółka z ograniczoną odpowiedzialnością albo fundacja. Działa przez swoje organy.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu i” oraz skreśla się wyrazy „inwestycje związane z działalnością gospodarczą”,
-
-dodaje się pkt 22 w brzmieniu:„
22)
przychody ze sprzedaży akcji i obligacji”,
b)
ust. 2 i 3 skreśla się;
5)
art. 12 i 13 otrzymują brzmienie:
„
Art. 12.
1.
Kosztami uzyskania przychodów z poszczególnego źródła są wszelkie koszty ponoszone
w celu osiągnięcia przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 13.
2.
Za koszty uzyskania przychodów uważa się również:
1)
odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych
(odpisy amortyzacyjne), a także wartość netto zlikwidowanych na skutek zużycia lub
zniszczenia nie w pełni umorzonych środków trwałych,
2)
straty częściowe lub całkowite w środkach trwałych i środkach obrotowych, spowodowane
zdarzeniami losowymi, z wyjątkiem wymienionych w art. 13 pkt 11; straty są potrącalne
w wysokości nie pokrytej odszkodowaniem z tytułu ubezpieczeń i odpisami amortyzacyjnymi,
3)
wydatki na prace badawczo-rozwojowe, doświadczalne i wdrożeniowe, w tym również zakończone
wynikiem negatywnym,
4)
wydatki na normalizację oraz na opracowanie i ocenę projektów wynalazczych,
5)
wynagrodzenia wypłacone twórcom wynalazków, projektów racjonalizatorskich i wzorów
użytkowych oraz nagrody związane z tymi projektami,
6)
OdsetkiWynagrodzenie za korzystanie z cudzych pieniędzy albo świadczenie za opóźnienie w zapłacie. Odsetki ustawowe za opóźnienie należą się bez względu na winę dłużnika i poniesioną szkodę.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu od zobowiązań, w tym również pożyczek, oraz trwałe ciężary, jeżeli pozostają
w związku ze źródłem przychodów, z wyjątkiem określonych w art. 13 pkt 9, 12 i 14,
7)
składki na rzecz organizacji, do których przynależność podatnika jest obowiązkowa,
8)
podatki i opłaty oraz składki ubezpieczeniowe pozostające w związku ze źródłem przychodów,
z wyjątkiem wymienionych w art. 13 pkt 6,
9)
odpisy na fundusz socjalny i mieszkaniowy - do wysokości określonej w odrębnych przepisach
o zakładowych funduszach socjalnym i mieszkaniowym w jednostkach gospodarki uspołecznionej,
10)
inne niż określone w pkt 9 wydatki ponoszone przez pracodawcę pośrednio na rzecz pracowników,
jeżeli wynikają one z układu zbiorowego pracy lub innych obowiązujących aktów prawnych,
11)
należności odpisane jako nieściągalne oraz rezerwy tworzone na pokrycie należności,
których nieściągalność została uprawdopodobniona, a także inne rezerwy, jeżeli obowiązek
ich tworzenia w ciężar kosztów wynika z odrębnych przepisów,
12)
inne wydatki, jeżeli obowiązek ich ponoszenia w ciężar kosztów przewidują odrębne
ustawy.
3.
Koszty uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem ust. 4 i 5, są potrącalne tylko w tym
roku podatkowym, w którym zostały poniesione.
4.
U podatników prowadzących księgi handlowe koszty uzyskania przychodów objętych tymi
księgami są potrącalne tylko w tym roku podatkowym, którego dotyczą, tj. są potrącalne
także koszty uzyskania poniesione w latach poprzedzających rok podatkowy, lecz dotyczące
przychodów roku podatkowego oraz określone co do rodzaju i kwoty koszty uzyskania,
które zostały zarachowane, chociaż ich jeszcze nie poniesiono, jeżeli odnoszą się
do przychodów danego roku podatkowego.
5.
Wydatki na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie składników majątkowych nie
podlegających amortyzacji, służących uzyskaniu przychodów również w następnych latach
podatkowych, uznaje się za koszt uzyskania przychodów w roku podatkowym i latach następnych
w części odpowiadającej 1/5 tych wydatków lub w odpowiednio większej części, jeżeli
wydatki te służą uzyskiwaniu przychodów w okresie krótszym niż pięć lat podatkowych.
Jeżeli suma tych wydatków nie przekracza 2% przychodu (obrotu) pomniejszonego o podatek
obrotowy, wydatki te mogą być w całości wliczone w koszty roku podatkowego, w którym
zostały poniesione.
6.
Określenia składników majątkowych uznawanych za środki trwałe, aktualizacji ich wyceny
oraz amortyzacji tych składników, w tym również wartości niematerialnych i prawnych,
dokonuje się według zasad ustalonych w odrębnych przepisach dla celów podatku dochodowego
od osób prawnych.
7.
Minister Finansów, w drodze rozporządzenia, określi w odniesieniu do podatników nie
obowiązanych do prowadzenia ksiąg handlowych sposób ustalania wartości początkowej
oraz ewidencjonowania środków trwałych, a także wartości niematerialnych i prawnych.
Art. 13.
Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów:
1)
wydatków na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie środków trwałych oraz wartości
niematerialnych i prawnych, jeżeli środki te i wartości podlegają odpisom z tytułu
zużycia; wydatki takie są jednak kosztem uzyskania przy ustalaniu dochodów ze sprzedaży
rzeczy i praw majątkowych i to bez względu na czas ich poniesienia,
2)
odpisów i wpłat na różnego rodzaju fundusze, z wyjątkiem wymienionych w art. 12 ust.
2 pkt 9, chyba że obowiązek tworzenia przez podatnika takich funduszów w ciężar kosztów
lub dokonywania na nie wpłat przewidują odrębne ustawy,
3)
wydatków na spłatę zobowiązań, w tym pożyczek, oraz na umorzenie kapitałów pozostających
w związku z utworzeniem (nabyciem), powiększeniem lub ulepszeniem źródła przychodu,
4)
odsetek od własnego kapitału włożonego przez podatnika w źródło przychodów,
5)
darowizn i ofiar wszelkiego rodzaju,
6)
podatku dochodowego, podatku od spadków i darowizn oraz podatku obrotowego od nadmiernych
ubytków produktów i zawinionych ubytków produktów,
7)
jednorazowych odszkodowań z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych oraz dodatkowej
składki ubezpieczeniowej w przypadku stwierdzenia pogorszenia warunków pracy,
8)
kosztów egzekucyjnych związanych z niewykonaniem zobowiązań,
9)
grzywien i kar pieniężnych oraz odsetek od tych grzywien i kar,
10)
kar i odsetek od kar, w tym również kar umownych, opłat i odszkodowań z tytułu:
a)
wad dostarczonych towarów, wykonanych robót i usług,
b)
zwłoki w dostarczaniu towaru wolnego od wad albo zwłoki w usunięciu wad towarów, wykonanych
robót i usług,
c)
przetrzymywania albo całkowitego lub częściowego zniszczenia taboru oraz urządzeń
ładunkowych,
d)
niedoładowania taboru kolejowego i samochodowego, z wyjątkiem taboru do przewozu szybko
psujących się artykułów żywnościowych i ładunków wymagających pojazdów specjalistycznych,
e)
nieprzestrzegania przepisów w zakresie ochrony środowiska,
f)
niewykonania nakazów właściwych organów nadzoru i kontroli, dotyczących uchybień w
dziedzinie bezpieczeństwa i higieny pracy,
11)
wydatków na likwidację szkód spowodowanych pożarami, powstałymi w wyniku naruszenia
przepisów o ochronie przeciwpożarowej, oraz strat w mieniu powstałych w wyniku nieprzestrzegania
przepisów o ochronie mienia, stwierdzonych przez właściwe organy,
12)
odsetek od pożyczek przeterminowanych,
13)
należności odpisanych jako przedawnione,
14)
odsetek za zwłokę od zobowiązań, do których stosuje się przepisy ustawy o zobowiązaniach
podatkowych,
15)
diet i innych należności za czas podróży służbowej pracowników w wysokości przekraczającej
te należności ustalone według zasad określonych w odrębnych przepisach w sprawie diet
i innych należności z tytułu podróży służbowych,
16)
kosztów reprezentacji i reklamy w wysokości przekraczającej przy obrocie rocznym pomniejszonym
o podatek obrotowy w zł:
|
17)
kosztów uzyskania przychodów ze źródeł przychodów znajdujących się na obszarze Polskiej
Rzeczypospolitej Ludowej lub za granicą, jeżeli dochody z tych źródeł w ogóle nie
podlegają opodatkowaniu albo są zwolnione od podatku dochodowego.
”
;
6)
art. 18 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 18.
1.
Od dochodu, w rozumieniu art. 5, uzyskanego w roku podatkowym odlicza się poniesione
w tym roku:
1)
kwoty darowizn na cele społecznie użyteczne, w tym również na rzecz organizacji społecznych
i fundacji - do wysokości nie przekraczającej 10% dochodu,
2)
u osób określonych w art. 2 kwoty składki na ubezpieczenia społeczne podatnika i osób
z nim współpracujących, pozostające w związku z wykonywaniem działalności określonej
w art. 6 ust. 1 pkt 1-3.
2.
Podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 14 ust. 3, stanowi nadwyżka dochodu
po odliczeniach, o których mowa w ust. 1, ponad kwotę wolną od podatku.
”
;
7)
w art. 19:
a)
ust. 1-4 otrzymują brzmienie:
„
1.
Podatek od osób, o których mowa w art. 2, ustala się według następującej skali:
|
2.
Podatek obliczony według skali określonej w ust. 1 od dochodu określonego w art. 7
ust. 9 podwyższa się o 35%. Jeżeli podatnik osiąga również inne dochody, podwyżkę
stosuje się do części podatku przypadającej proporcjonalnie od dochodu określonego
w art. 7 ust. 9.
3.
Podatek, z wyjątkiem należnego od dochodu określonego w art. 7 ust. 9, nie może być
ustalony w kwocie przekraczającej 40% dochodu po odliczeniach określonych w art. 18
ust. 1.
4.
Podatek od osób, o których mowa w art. 3, ustala się w wysokości 40% podstawy jego
obliczenia.
”
,
b)
ust. 4 oznacza się jako ust. 5,
c)
dotychczasowy ust. 5 i 6 skreśla się;
8)
art. 20 skreśla się;
9)
w art. 21:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Podatnikom określonym w art. 2, mającym na utrzymaniu członków najbliższej rodziny,
przysługuje z tego tytułu ulga. Ulgę stosuje się w sposób następujący: od podatku
obliczonego według zasad określonych w art. 19 odlicza się:
1)
kwoty w wysokości 7,5% kwoty wolnej określonej w art. 8 - na małżonka, jeżeli nie
osiąga on wynagrodzeń, emerytury, renty lub innych przychodów w rozumieniu przepisów
o podatku od wynagrodzeń ani przychodów w rozumieniu przepisów o podatku rolnym,
2)
kwoty w wysokości 7,5% kwoty wolnej określonej w art. 8 - na każde dziecko pozostające
na utrzymaniu podatnika, a także na każdego z rodziców i rodzeństwa niezdolnych do
pracy i pozostających na utrzymaniu podatnika.
”
,
b)
ust. 2, 3, 7 i 9 skreśla się;
10)
dodaje się art. 21a-21c w brzmieniu:
„
Art. 21a.
1.
Podatek dochodowy obliczony według zasad określonych w art. 19 i 21 obniża się:
1)
o 40% wydatków na budowę, rozbudowę i modernizację budowli oraz zakup i montaż urządzeń
służących ochronie środowiska,
2)
o 20% wydatków na zakup oraz montaż maszyn i urządzeń, jeżeli służą one:
a)
działalności w zakresie przetwórstwa rolnego i spożywczego, z wyjątkiem wytwarzania
spirytusu, wyrobów spirytusowych oraz wyrobów tytoniowych,
b)
działalności w zakresie produkcji materiałów budowlanych i wyrobów na potrzeby budownictwa
mieszkaniowego, określonych w odrębnych przepisach dotyczących osób prawnych,
c)
wdrażaniu osiągnięć naukowych i technicznych, których rodzaje określi, w drodze rozporządzenia,
Przewodniczący Komitetu do Spraw Nauki i Postępu Technicznego przy Radzie Ministrów.
2.
W wypadku gdy kwota obniżek, o których mowa w ust. 1, z tytułu wydatków poniesionych
w danym roku podatkowym przekracza kwotę podatku należnego za ten rok, o nadwyżkę
tych kwot obniża się podatek należny za następne lata.
3.
W razie przeniesienia własności środka trwałego, w związku z którym stosowane były
obniżki, przed upływem pięciu lat od dnia zakończenia inwestycji albo przeznaczenia
go w tym okresie na inne potrzeby niż określone w ust. 1, kwoty podatku wynikające
z zastosowania obniżek ulegają zmniejszeniu proporcjonalnie do liczby pełnych miesięcy
okresu pięcioletniego, w których środek trwały nie był wykorzystywany przez podatnika
na cele określone w ust. 1.
4.
Przepisu ust. 3 nie stosuje się, jeżeli przeniesienie własności środka trwałego nastąpiło
w drodze dziedziczenia zakładu, a spadkobierca prowadzi nadal otrzymany w spadku zakład,
lub nabywcą zakładu jest osoba podejmująca po raz pierwszy wykonywanie działalności
gospodarczej, a zbywcą jest podatnik przechodzący na emeryturę lub rentę.
5.
Kwoty podatku, o których mowa w ust. 3, podatnik obowiązany jest uiścić w terminie
do końca miesiąca następującego po miesiącu, w którym zaistniały okoliczności określone
w tym przepisie.
6.
Minister Finansów, w drodze rozporządzenia, określi sposób dokumentowania wydatków,
o których mowa w ust. 1, oraz tryb postępowania przy stosowaniu obniżek podatku z
tytułu tych wydatków.
Art. 21b.
1.
Podatnicy, którzy osiągają dochody:
1)
z działalności wytwórczej, usługowej lub handlowej,
2)
z działalności w zakresie zatrudnień, z których przychody nie podlegają opodatkowaniu
podatkiem obrotowym lub podatkiem od wynagrodzeń,
3)
z najmu i dzierżawy oraz kapitałów i praw majątkowych,
są obowiązani bez wezwania wpłacać w ciągu roku podatkowego zaliczki na podatek dochodowy
według zasad określonych w ust. 2.
2.
Podatnicy, o których mowa w ust. 1 pkt 1, są obowiązani wpłacać zaliczki miesięczne.
Wysokość zaliczek za miesiące do listopada roku podatkowego ustala się w następujący
sposób:
1)
oblicza się wysokość dochodu w stosunku rocznym w ten sposób, że dochód osiągnięty
od początku roku dzieli się przez liczbę miesięcy, które upłynęły od początku roku
i tak otrzymany iloraz mnoży się przez 12,
2)
od dochodu obliczonego w stosunku rocznym ustala się należny podatek według zasad
określonych w art. 19,
3)
ustala się podatek należny od dochodu osiągniętego od początku roku, którym jest tyle
dwunastych części podatku obliczonego zgodnie z pkt 2, ile miesięcy upłynęło od początku
roku,
4)
należną zaliczkę za dany miesiąc stanowi różnica pomiędzy podatkiem należnym od początku
roku, ustalonym zgodnie z pkt 3, a sumą zaliczek należnych za poprzednie miesiące.
3.
Podatnicy osiągający dochody określone w ust. 1 pkt 1, u których obowiązek opłacania
podatku dochodowego powstał w ciągu roku, są obowiązani wpłacać zaliczki miesięczne
według zasad określonych w ust. 2, z tym że:
1)
dla obliczenia wysokości dochodu w stosunku rocznym dochód osiągnięty od powstania
obowiązku opłacania podatku dochodowego dzieli się przez liczbę miesięcy, które upłynęły
od miesiąca, w którym powstał ten obowiązek, i tak otrzymany iloraz mnoży się przez
liczbę miesięcy, które pozostały od tego miesiąca do końca roku,
2)
podatkiem należnym od dochodu osiągniętego od powstania obowiązku opłacania podatku
dochodowego jest tyle dwunastych części podatku należnego od dochodu obliczonego w
stosunku rocznym, ile miesięcy upłynęło od powstania obowiązku opłacania podatku.
Jeżeli obowiązek opłacania podatku dochodowego powstał po dniu 15 danego miesiąca,
miesiąca tego nie bierze się pod uwagę przy obliczaniu zaliczki, a dochód osiągnięty
w tym czasie dolicza się do dochodu osiągniętego w miesiącu następnym.
4.
Jeżeli działalność, o której mowa w ust. 1 pkt 1, ma charakter sezonowy i wykonywana
jest w okresie krótszym niż rok, dla obliczenia wysokości dochodu w stosunku rocznym
dochód przypadający na jeden miesiąc (ust. 3 pkt 1) mnoży się przez liczbę miesięcy,
w których działalność będzie w danym roku wykonywana. W tym wypadku dla ustalenia
wysokości podatku należnego od początku działalności podatek ustalony od dochodu obliczonego
w stosunku rocznym dzieli się przez liczbę miesięcy, o których mowa w zdaniu poprzedzającym,
a iloraz mnoży się przez liczbę miesięcy, które upłynęły od miesiąca, w którym rozpoczęto
działalność.
5.
Jeżeli podatnikowi przysługują obniżki określone w art. 21a lub w przepisach wydanych
na podstawie art. 22 pkt 1, podatek należny od początku roku, o którym mowa w ust.
2 pkt 3, zmniejsza się o kwotę tych obniżek przysługujących od początku roku.
6.
Zasady określone w ust. 2-4 mają odpowiednie zastosowanie do podatników osiągających
dochody określone w ust. 1 pkt 2 i 3, jeżeli dochody te mają charakter periodyczny.
U podatników, o których mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli osiągają oni równocześnie periodyczne
dochody określone w ust. 1 pkt 2 i 3, dochody te dolicza się do dochodu z działalności
wytwórczej, usługowej lub handlowej.
7.
Podatnicy, o których mowa w ust. 2-6, zaliczkę należną za miesiąc grudzień wpłacają
wstępnie w wysokości należnej za listopad, a ostatecznie w wysokości określonej w
art. 21c.
8.
Jeżeli podatnik uprawdopodobni, że zaliczki obliczone według zasad określonych w ustępach
poprzedzających byłyby niewspółmiernie wysokie w stosunku do podatku należnego od
przewidywanego na dany rok dochodu, urząd skarbowy na wniosek podatnika może odpowiednio
ograniczyć wysokość tych zaliczek.
9.
Jeżeli dochody określone w ust. 1 pkt 2 i 3 mają charakter nieperiodyczny, obowiązek
wpłacania zaliczki powstaje, poczynając od miesiąca, w którym dochody te przekroczyły
kwotę wolną od podatku. Zaliczkę za ten miesiąc stanowi podatek obliczony od tego
dochodu według zasad określonych w art. 19. Zaliczkę za dalsze miesiące ustala się
w wysokości różnicy pomiędzy podatkiem należnym od dochodu osiągniętego od początku
roku a sumą zaliczek należnych za miesiące poprzedzające.
10.
Jeżeli dochody określone w ust. 9 osiągają podatnicy, o których mowa w ust. 1 pkt
1, dochody te dolicza się w wysokości osiągniętej od początku roku każdorazowo do
dochodu z działalności wytwórczej, usługowej lub handlowej obliczonego w stosunku
rocznym.
11.
Zaliczki miesięczne za okres od stycznia do listopada uiszcza się w terminie do dnia
20 każdego miesiąca za miesiąc poprzedni. Zaliczkę za grudzień, o której mowa w ust.
7, uiszcza się w terminie do dnia 20 tego miesiąca. W terminach płatności zaliczek
za miesiące od stycznia do listopada podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym
deklaracje według ustalonego wzoru o wysokości dochodu osiągniętego od początku roku.
Art. 21c.
1.
Podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym zeznania według ustalonego wzoru
o wysokości dochodu osiągniętego w roku podatkowym w terminie do dnia 31 stycznia,
a jeżeli podatnik prowadzi księgi handlowe - w terminie do dnia 31 marca następnego
roku.
2.
Obowiązek złożenia zeznania nie dotyczy osób, które posiadając źródła przychodów określone
w art. 6 uzyskały dochód nie przekraczający kwoty wolnej od podatku.
3.
Podatnicy, na których ciąży obowiązek złożenia zeznania, są obowiązani w terminach
określonych w ust. 1 wpłacić ostateczną zaliczkę za grudzień w wysokości różnicy pomiędzy
podatkiem należnym od dochodu wynikającego z zeznania a sumą zaliczek należnych za
dany rok, obliczonych według zasad określonych w art. 21b. Jeżeli podatnikowi przysługują
obniżki określone w art. 21a lub w przepisach wydanych na podstawie art. 22 pkt 1,
przepis art. 21b ust. 5 stosuje się odpowiednio.
4.
Podatnicy prowadzący księgi handlowe dołączają do zeznania zamknięcie roczne z rachunkiem
wyników, a podatnicy prowadzący księgi przychodów i rozchodów dołączają do zeznania
te księgi.
5.
Podatek dochodowy wynikający z zeznania jest podatkiem należnym za dany rok, chyba
że urząd skarbowy wyda decyzję, w której określi podatek w innej wysokości.
”
;
11)
w art. 22 pkt 2 skreśla się.
Orzeczenia do art. 1
Ten przepis powołuje 2 orzeczenia.
Wszystkie
Sąd Najwyższy
Sądy apelacyjne
Sądy okręgowe
Sądy rejonowe
Sądy administracyjne
Sortuj: najczęściej cytowane
- S 1/90Trybunał Konstytucyjny, postanowienie z 14.03.1990
- K 5/89Trybunał Konstytucyjny, wyrok z 06.03.1990
