Art. 11
Ustawa z dnia 24 maja 1990 r. o zmianie niektórych przepisów o zaopatrzeniu emerytalnym, Dz.U. 1990 nr 36 poz. 206. Brzmienie bez zmian od 1 czerwca 1990 r.
Art. 11.
W ustawie z dnia 16 grudnia 1972 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych
i ich rodzin
(Dz. U. z 1983 r. Nr 29, poz. 139, z 1984 r. Nr 52, poz. 270, z 1985 r. Nr 20, poz. 85 i z 1989 r. Nr 35, poz. 190) wprowadza się następujące zmiany:
1)
art. 6 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 6.
1.
Emerytury i renty podlegają okresowej WaloryzacjaDostosowanie wysokości świadczenia pieniężnego do zmiany siły nabywczej pieniądza albo innych określonych mierników. Może wynikać z ustawy, umowy albo orzeczenia sądu.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu, której dokonuje się przez podwyższenie
podstawy ich wymiaru odpowiednio do wzrostu przeciętnego uposażenia żołnierzy zawodowych.
2.
Podstawę wymiaru waloryzowanej emerytury i renty podwyższa się, z zastrzeżeniem ust.
3-6, od pierwszego miesiąca kwartału, mnożąc ją przez wskaźnik waloryzacji. Wskaźnik
ustala się, dzieląc kwotę przewidywanego na bieżący kwartał przeciętnego uposażenia
żołnierzy zawodowych przez kwotę takiego uposażenia stanowiącą podstawę ostatnio przeprowadzonej
waloryzacji. Wskaźnik waloryzacji wyraża się w procentach z zaokrągleniem do setnych
części procentu.
3.
Jeżeli w danym kwartale wskaźnik waloryzacji byłby niższy od 105%, waloryzacji nie
przeprowadza się.
4.
Realizacja podwyżki świadczeń wynikających z waloryzacji następuje w trzecim miesiącu
kwartału z wyrównaniem od pierwszego miesiąca tego kwartału.
5.
Kwota podwyżki podstawy wymiaru waloryzowanej emerytury i renty nie może przekroczyć
200% kwoty wzrostu przewidywanego przeciętnego uposażenia żołnierzy zawodowych, o
którym mowa w ust. 2.
6.
Rada Ministrów na początku trzeciego miesiąca każdego kwartału dokonuje oceny sytuacji
materialnej emerytów i rencistów oraz może zaliczkowo podwyższyć świadczenia na poczet
następnej waloryzacji od pierwszego miesiąca przyszłego kwartału.
”
;
2)
po art. 6 dodaje się art. 61 -64 w brzmieniu:
„
Art. 61.
1.
Waloryzacją, o której mowa w art. 6, obejmuje się emerytury i renty żołnierzy zwolnionych
z zawodowej Służba wojskowaPełnienie obowiązków w Siłach Zbrojnych w jednej z form przewidzianych prawem. Może mieć charakter zawodowy, dobrowolny albo wynikać z obowiązku obrony Ojczyzny.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu do ostatniego dnia kwartału poprzedzającego kwartał,
w którym ta waloryzacja następuje, z zastrzeżeniem art. 6 ust. 3.
2.
Jeżeli w kwartale, w którym nastąpiło zwolnienie żołnierza z zawodowej służby wojskowej,
żołnierz ten nie został objęty podwyżką uposażenia wprowadzoną w tym kwartale, w podstawie
wymiaru jego emerytury i renty uwzględnia się stawki podwyższonego uposażenia.
3.
Wskaźnik waloryzacji emerytur i rent podwyższanych po raz pierwszy ustala się, dzieląc
kwotę przewidywanego przeciętnego uposażenia żołnierzy zawodowych na kwartał, w którym
następuje waloryzacja, przez kwotę faktycznego przeciętnego uposażenia żołnierzy zawodowych
w ostatnim miesiącu kwartału, w którym nastąpiło zwolnienie żołnierza z zawodowej
służby wojskowej. Przepisy art. 6 ust. 3 i 5 stosuje się odpowiednio.
4.
Przepisy ust. 1-3 stosuje się odpowiednio do Renta rodzinnaŚwiadczenie z ubezpieczeń społecznych dla uprawnionych członków rodziny osoby zmarłej, która miała ustalone prawo do świadczenia albo spełniała warunki jego uzyskania. Krąg uprawnionych określa ustawa.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu.
Art. 62.
1.
Ustalenie wysokości zwaloryzowanej emerytury i renty następuje przez pomnożenie podwyższonej
podstawy wymiaru przez wskaźnik indywidualnego wymiaru świadczenia, o którym mowa
w ust. 2 i 3.
2.
Wskaźnik indywidualnego wymiaru świadczenia przedstawia stosunek emerytury lub renty
do podstawy ich wymiaru, wyrażony w procentach, z zaokrągleniem do setnych części
procentu; określa się go w decyzji o ustaleniu emerytury lub renty.
3.
Przy ustaleniu wskaźnika indywidualnego wymiaru świadczenia dzieli się kwotę świadczenia
wraz ze wszystkimi przysługującymi wzrostami i dodatkami, z wyjątkiem dodatków, o
których mowa w art. 33 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz w art. 34 ust. 2, przez kwotę podstawy
wymiaru.
4.
Wskaźnik indywidualnego wymiaru świadczenia ulega ponownemu ustaleniu, jeżeli w prawie
do emerytury lub renty bądź w ich wysokości nastąpiła inna zmiana niż w wyniku waloryzacji.
5.
Ustalenie wysokości emerytury lub renty wskutek zmiany, o której mowa w ust. 4, następuje
przez obliczenie świadczenia od podstawy wymiaru określonej w wyniku ostatniej waloryzacji,
z zastosowaniem nowego wskaźnika indywidualnego wymiaru świadczenia.
Art. 63.
1.
Waloryzacja świadczeń następuje z urzędu, a jeżeli prawo do świadczeń było zawieszone
lub wypłata świadczeń wstrzymana - na wniosek osoby zainteresowanej, po ustaniu przyczyn
zawieszenia prawa do świadczeń lub wstrzymania wypłaty świadczeń.
2.
W razie wznowienia wypłaty świadczeń, o których mowa w ust. 1, ich waloryzacji dokonuje
się z uwzględnieniem wszystkich kolejnych waloryzacji przypadających w okresie zawieszenia
lub wstrzymania. Zasadę tę stosuje się również, gdy między okresem, z którego uposażenie
przyjmuje się do podstawy wymiaru, a pierwszym okresem, za który następuje wypłata
świadczenia, przypadał co najmniej jeden termin waloryzacji.
Art. 64.
Minister Obrony Narodowej ogłasza w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej
„Monitor Polski” w terminie do 5 dnia drugiego miesiąca każdego kwartału wskaźniki
waloryzacji, o których mowa w art. 6 ust. 2 i art. 61 ust. 3. Jeżeli wskaźnik ten wynosi co najmniej 105%, Minister Obrony Narodowej ogłasza
jednocześnie maksymalne kwoty podwyżek podstawy wymiaru, o których mowa w art. 6 ust.
5 i art. 61 ust. 3.
”
;
3)
w art. 7:
a)
w ust. 1 wyrazy „w okresie po dniu 1 listopada 1918 r.” skreśla się,
b)
w ust. 3 wyrazy „do dnia 13 lutego 1946 r.” skreśla się,
c)
dodaje się ust. 4 w brzmieniu:
„
4.
Na równi ze służbą w Wojsku Polskim traktuje się przypadające w czasie od dnia 1 września
1939 r. okresy:
1)
działalności w ruchu oporu, z wyłączeniem tajnego nauczania,
2)
służby w Armii Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich i w innych armiach sojuszniczych,
3)
pobytu w niewoli lub w obozach dla internowanych żołnierzy.
”
;
4)
w art. 8 w ust. 1 w pkt 1 w lit. a) wyrazy „w okresie po dniu 1 listopada 1918 r.” skreśla się;
5)
art. 13 skreśla się;
6)
w art. 34 w ust. 3 powołanie „art. 6 ust. 3” zastępuje się powołaniem „art. 63 ust. 1”;
7)
w art. 37 po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu:
„
1a.
Wysokość emerytur i rent powiększonych, o których mowa w ust. 1, przy zbiegu świadczeń
wojskowych lub milicyjnych, nie może przekraczać wraz z dodatkami, z wyłączeniem dodatku
rodzinnego i dodatku pielęgnacyjnego:
1)
dla inwalidów I grupy - 120%,
2)
dla inwalidów II grupy - 110%,
3)
dla inwalidów III grupy - 100%
- podstawy ich wymiaru.
”
;
8)
art. 61 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 61.
1.
Świadczenia pieniężne wypłaca właściwy wojskowy organ emerytalny.
2.
Świadczenia wypłaca się do rąk osoby uprawnionej za pośrednictwem poczty lub innych
osób prawnych uprawnionych do prowadzenia działalności w zakresie doręczania świadczeń
albo, na wniosek tej osoby, na jej rachunek w banku.
3.
Wydatki na świadczenia pieniężne, wraz z odsetkami za opóźnienia w wypłacie świadczeń,
oraz koszty przekazywania świadczeń pokrywa się z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.
Wydatki te podlegają refundacji z dotacji budżetu państwa.
”
;
9)
w art. 63 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Wojskowy organ emerytalny wstrzymuje wypłatę świadczeń pieniężnych, jeżeli nie mogą
być one doręczone z przyczyn od niego niezależnych.
”
;
10)
w art. 67 w ust. 3 wyrazy „lub właściwy do spraw rent organ Zakładu Ubezpieczeń Społecznych” skreśla się.
Orzeczenia do art. 11
Ten przepis powołuje 1 orzeczenie, w tym ust. 1: 1.
Wszystkie
Sąd Najwyższy
Sądy apelacyjne
Sądy okręgowe
Sądy rejonowe
Sądy administracyjne
Sortuj: najczęściej cytowane
- II UKN 59/96Sąd Najwyższy, Izba Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych, wyrok z 29.01.1997