Art. 3
Ustawa z dnia 14 grudnia 1990 r. o rewaloryzacji emerytur i rent dla osób, które ukończyły 80 lat, oraz o zmianie niektórych przepisów o zaopatrzeniu emerytalnym, Dz.U. 1990 nr 92 poz. 540. Brzmienie bez zmian od 31 grudnia 1990 r.
Art. 3.
1.
Emerytura wynosi:
1)
25% przewidywanego przeciętnego wynagrodzenia stanowiącego podstawę ostatniej WaloryzacjaDostosowanie wysokości świadczenia pieniężnego do zmiany siły nabywczej pieniądza albo innych określonych mierników. Może wynikać z ustawy, umowy albo orzeczenia sądu.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu
emerytur i rent, zwanej dalej „kwotą bazową”, oraz
2)
po 1,5% podstawy jej wymiaru za każdy pełny rok okresów, o których mowa w ust. 2.
2.
Do obliczenia wysokości świadczenia przyjmuje się okresy zatrudnienia (ubezpieczenia,
wysługi emerytalnej) oraz okresy równorzędne i zaliczalne do tych okresów, ustalone
w decyzjach wydanych na dzień 31 grudnia 1990 r.
3.
Wysokość emerytury wraz ze wzrostem, o którym mowa w art. 9 ust. 1 pkt 1, oraz dodatkiem,
o którym mowa w art. 9 ust. 1 pkt 2, nie może przekraczać 100% podstawy jej wymiaru.
Orzeczenia do art. 3
Ten przepis powołuje 3 orzeczenia, w tym ust. 1: 1, ust. 2: 2.
Wszystkie
Sąd Najwyższy
Sądy apelacyjne
Sądy okręgowe
Sądy rejonowe
Sądy administracyjne
Sortuj: najczęściej cytowane
- II UKN 177/97Sąd Najwyższy, Izba Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych, wyrok z 10.06.1997
- II URN 45/95Sąd Najwyższy, Izba Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych, wyrok z 13.10.1995
- K 14/91Trybunał Konstytucyjny, wyrok z 11.02.1992
