Art. 4
Ustawa z dnia 23 maja 1991 r. o rozwiązywaniu sporów zbiorowych, tekst jednolity Dz.U. 2026 poz. 437. Brzmienie bez zmian od 27 lipca 1991 r.
Art. 4.
1.
Nie jest dopuszczalne prowadzenie sporu zbiorowego w celu poparcia indywidualnych żądań pracowniczych, jeżeli ich rozstrzygnięcie jest możliwe w postępowaniu przed organem rozstrzygającym spory o roszczenia pracowników.
2.
Jeżeli spór dotyczy treści Układ zbiorowy pracyPorozumienie zawierane przez pracodawcę lub organizację pracodawców ze związkami zawodowymi, określające prawa i obowiązki stron stosunku pracy. Może regulować warunki pracy i płacy korzystniej niż przepisy powszechnie obowiązujące.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu lub innego porozumienia, którego stroną jest organizacja związkowa, wszczęcie i prowadzenie sporu o zmianę układu lub porozumienia może nastąpić nie wcześniej niż z dniem ich wypowiedzenia.
Orzeczenia do art. 4
Ten przepis powołuje 10 orzeczeń, w tym ust. 1: 2, ust. 2: 5.
Wszystkie
Sąd Najwyższy
Sądy apelacyjne
Sądy okręgowe
Sądy rejonowe
Sądy administracyjne
Sortuj: najczęściej cytowane
- XXI P 87/18Sąd Okręgowy w Warszawie, wyrok z 27.08.2018
- IV P 261/15Sąd Rejonowy w Sandomierzu, wyrok z 18.07.2016
interes prawny
- II Co 11/15Sąd Okręgowy w Gliwicach, postanowienie z 11.02.2015
- I PK 146/14Sąd Najwyższy, Izba Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych, wyrok z 20.01.2015
- VI Pa 108/14Sąd Okręgowy w Bielsku-Białej, wyrok z 09.10.2014
interes prawny
- V P 27/13Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim, postanowienie z 20.12.2013
postępowanie zabezpieczające
- I ACa 1312/11Sąd Apelacyjny we Wrocławiu, wyrok z 01.02.2012
powództwo o ustalenie
- I PK 41/10Sąd Najwyższy, Izba Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych, wyrok z 10.08.2010
- K 37/01Trybunał Konstytucyjny, wyrok z 18.11.2002
- K 19/96Trybunał Konstytucyjny, wyrok z 24.02.1997
