Art. 2j
Ustawa z dnia 21 grudnia 1990 r. o zawodzie lekarza weterynarii i izbach lekarsko-weterynaryjnych, tekst jednolity Dz.U. 2026 poz. 125. Obecne brzmienie co najmniej od tekstu jednolitego z 17 czerwca 2009 r.
Art. 2j.
1.
Lekarz weterynarii wykonując zawód lekarza weterynarii na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, ma prawo posługiwać się na tym terytorium oryginalnym tytułem określającym wykształcenie uzyskane w innym państwie członkowskim lub jego skrótem w języku tego państwa członkowskiego.
2.
Okręgowa rada lekarsko-weterynaryjna może wymagać, aby tytuł określający wykształcenie był opatrzony informacją dotyczącą nazwy i siedziby instytucji albo komisji egzaminacyjnej, która ten tytuł nadała.
3.
Jeżeli tytuł określający wykształcenie lub jego skrót, którym posługuje się lekarz weterynarii, może być mylony z tytułem używanym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do uzyskania którego jest wymagane dodatkowe szkolenie lub kształcenie, a ten lekarz go nie posiada, okręgowa rada lekarsko-weterynaryjna wskazuje temu lekarzowi weterynarii tytuł, jakiego ma używać.
Orzeczenia do art. 2j
Nie znaleźliśmy orzeczeń powołujących ten przepis.
