Art. 38f u.p.d.o.p.
Ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych, tekst ujednolicony (nieurzędowy) według stanu na 1 października 2026 r.: tekst jednolity Dz.U. 2026 poz. 554 ze zmianami z Dz.U. 2026 poz. 779, Dz.U. 2026 poz. 846 i Dz.U. 2026 poz. 912. Obecne brzmienie co najmniej od tekstu jednolitego z 1 października 2026 r.
Art. 38f.
1.
Podatnicy, którzy z powodu COVID-19, w rozumieniu ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2025 r. poz. 764 i 1806 oraz z 2026 r. poz. 39), zwanej dalej „ustawą o COVID-19”:
1)
ponieśli stratę w roku podatkowym, który rozpoczął się przed dniem 1 stycznia 2020 r. a zakończy się po dniu 31 grudnia 2019 r., lub rozpoczął się po dniu 31 grudnia 2019 r. a przed dniem 1 stycznia 2021 r. oraz 2) uzyskali w roku podatkowym, o którym mowa w pkt 1, przychody niższe o co najmniej 50 % od przychodów uzyskanych w roku podatkowym bezpośrednio poprzedzającym pierwszy rok podatkowy, o którym mowa w pkt 1 - mogą jednorazowo obniżyć o wysokość tej straty, niewięcej jednak niż o kwotę 5 000 000 zł, dochód uzyskany w roku podatkowym bezpośrednio poprzedzającym rok podatkowy, o którym mowa w pkt 1.
2.
W przypadku upływu terminu do złożenia zeznania lub złożenia zeznania za rok podatkowy, w którym dokonywane jest obniżenie na podstawie ust. 1, podatnik składa korektę zeznania.
3.
Strata nieodliczona na podstawie ust. 1 podlega odliczeniu na podstawie art. 7 ust. 5.
Orzeczenia do art. 38f u.p.d.o.p.
Nie znaleźliśmy orzeczeń powołujących ten przepis.
