Art. 53a
Ustawa z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, tekst jednolity Dz.U. 2024 poz. 1270. Obecne brzmienie co najmniej od tekstu jednolitego z 22 sierpnia 2024 r.
Art. 53a.
1.
Dyrektor oddziału regionalnego może, pod warunkiem zaspokojenia potrzeb żołnierzy
zawodowych, zakwaterować w internacie albo kwaterze internatowej:
1)
dziecko żołnierza albo pracownika, o którym mowa w art. 51 ust. 1 pkt 3, pobierające
naukę poza miejscowością zamieszkania, niebędącą miejscowością pobliską;
2)
żołnierza zawodowego, którego prawo do zakwaterowania, o którym mowa w art. 21 ust.
6, zostało zrealizowane w miejscowości pełnienia służby lub miejscowości pobliskiej;
3)
żołnierza zawodowego, którego prawo do zakwaterowania jest realizowane przez przydział
kwatery albo innego Lokal mieszkalnyPomieszczenie lub zespół pomieszczeń przeznaczonych do stałego pobytu ludzi i zaspokajania ich potrzeb mieszkaniowych.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu w miejscowości innej niż ta, w której żołnierz
pełni służbę, lub miejscowości pobliskiej.
2.
Osoby, o których mowa w ust. 1, są obowiązane uiszczać opłaty za korzystanie z internatu
lub kwatery internatowej w pełnej wysokości za zajmowaną powierzchnię użytkową.
3.
W przypadku wystąpienia potrzeb żołnierzy, o których mowa w art. 51 ust. 1 pkt 1,
osoby wymienione w ust. 1 są obowiązane opróżnić miejsce w internacie albo kwaterze
internatowej w terminie 30 dni od dnia doręczenia wezwania.
4.
W sytuacji niewykonania obowiązku, o którym mowa w ust. 3, osoby wymienione w ust.
1 są zobowiązane uiszczać odszkodowanie w wysokości 150 % opłaty za korzystanie z
internatu albo kwatery internatowej. Przepisy art. 37 i art. 41 ust. 6 stosuje się
odpowiednio.
Orzeczenia do art. 53a
Nie znaleźliśmy orzeczeń powołujących ten przepis.
