Art. 2

1)

w art. 1:

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„

1.

Tworzy się Policję jako umundurowaną i uzbrojoną formację służącą społeczeństwu i przeznaczoną do ochrony bezpieczeństwa ludzi oraz do utrzymywania bezpieczeństwa i porządku publicznego.

”

,

b)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu:

„

1a.

Nazwa „Policja” przysługuje wyłącznie formacji, o której mowa w ust. 1.

”

,

c)

w ust. 2:

-

w pkt 1 wyraz „obywateli” zastępuje się wyrazem „ludzi”,
-

pkt 2 otrzymuje brzmienie:

„

2)

ochrona bezpieczeństwa i porządku publicznego, w tym zapewnienie spokoju w miejscach publicznych oraz w środkach publicznego transportu i komunikacji, w ruchu drogowym i na wodach przeznaczonych do powszechnego korzystania,

”
-

w pkt 3 skreśla się wyrazy „zainteresowanymi”,
-

pkt 5 otrzymuje brzmienie:

„

5)

nadzór nad strażami gminnymi (miejskimi) tworzonymi na podstawie ustawy oraz nad specjalistycznymi uzbrojonymi formacjami ochronnymi w zakresie określonym w odrębnych przepisach,

”

;

2)

w art. 3 wyrazy „Organy terenowej administracji państwowej” zastępuje się wyrazami „Terenowe organy rządowej administracji ogólnej”;

3)

art. 4 otrzymuje brzmienie:

„

Art. 4.

1.

Policja składa się z następujących rodzajów służb: kryminalnej, prewencyjnej oraz wspomagającej działalność Policji w zakresie organizacyjnym, logistycznym i technicznym.

2.

W skład Policji wchodzi policja sądowa. Szczegółowy zakres zadań i zasady organizacji policji sądowej określa w drodze rozporządzenia, Minister Spraw Wewnętrznych, w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości.

3.

W skład Policji wchodzą również:

1)

Wyższa Szkoła Policji, ośrodki szkolenia i szkoły policyjne,

2)

wyodrębnione oddziały prewencji i pododdziały antyterrorystyczne.

4.

Komendant Główny Policji, za zgodą Ministra Spraw Wewnętrznych, może powoływać, w uzasadnionych przypadkach, inne niż wymienione w ust. 1 rodzaje służb, określając ich właściwość terytorialną, organizację i zakres działania.

”

;

4)

po art. 4 dodaje się art. 4a w brzmieniu:

„

Art. 4a.

Pracownicy na stanowiskach administracyjnych, technicznych i gospodarczych w komendach i komisariatach Policji, z wyjątkiem stanowisk określonych przez Komendanta Głównego Policji, są zatrudniani na zasadach określonych w przepisach o pracownikach urzędów państwowych.

”

;

5)

art. 5-7 otrzymują brzmienie:

„

Art. 5.

1.

Centralnym organem administracji państwowej, właściwym w sprawach ochrony bezpieczeństwa ludzi oraz utrzymania bezpieczeństwa i porządku publicznego, jest Komendant Główny Policji podległy Ministrowi Spraw Wewnętrznych.

2.

Komendant Główny Policji jest przełożonym wszystkich funkcjonariuszy Policji, zwanych dalej „policjantami”.

3.

Komendanta Głównego Policji powołuje i odwołuje Prezes Rady Ministrów na wniosek Ministra Spraw Wewnętrznych, po zasięgnięciu opinii Politycznego Komitetu Doradczego przy Ministrze Spraw Wewnętrznych.

4.

Zastępcę Komendanta Głównego Policji powołuje i odwołuje Minister Spraw Wewnętrznych na wniosek Komendanta Głównego Policji.

5.

W razie zwolnienia stanowiska Komendanta Głównego Policji, Minister Spraw Wewnętrznych, do czasu powołania nowego komendanta, powierza pełnienie obowiązków Komendanta Głównego Policji, na okres nie dłuższy niż 3 miesiące, jednemu z jego zastępców.

6.

W razie czasowej niemożności sprawowania funkcji przez Komendanta Głównego Policji, Minister Spraw Wewnętrznych, do czasu ustania przeszkody w sprawowaniu tej funkcji przez dotychczasowego komendanta, jednak na okres nie dłuższy niż 6 miesięcy, powierza pełnienie obowiązków Komendanta Głównego Policji jednemu z jego zastępców.

Art. 6.

1.

Terenowymi organami Policji są:

1)

komendanci wojewódzcy Policji,

2)

komendanci rejonowi Policji,

3)

komendanci komisariatów Policji.

2.

Komendantów wojewódzkich Policji powołuje i odwołuje Minister Spraw Wewnętrznych na wniosek Komendanta Głównego Policji, po zasięgnięciu opinii wojewody oraz sejmiku samorządowego właściwego dla danego województwa.

3.

W razie zwolnienia stanowiska komendanta wojewódzkiego Policji, Minister Spraw Wewnętrznych, do czasu powołania nowego komendanta, powierza pełnienie obowiązków komendanta wojewódzkiego Policji, na okres nie dłuższy niż 3 miesiące, jednemu z jego zastępców.

4.

W razie czasowej niemożności sprawowania funkcji przez komendanta wojewódzkiego Policji, Minister Spraw Wewnętrznych, do czasu ustania przeszkody w sprawowaniu tej funkcji przez dotychczasowego komendanta, powierza pełnienie obowiązków komendanta wojewódzkiego Policji jednemu z jego zastępców.

5.

Komendantów rejonowych Policji powołuje i odwołuje Komendant Główny Policji na wniosek komendanta wojewódzkiego, po zasięgnięciu opinii wojewody oraz sejmiku samorządowego właściwego dla danego województwa.

6.

W razie zwolnienia stanowiska komendanta rejonowego Policji, Komendant Główny Policji, do czasu powołania nowego komendanta, powierza pełnienie obowiązków komendanta rejonowego Policji, na okres nie dłuższy niż 3 miesiące, jednemu z jego zastępców.

7.

W razie czasowej niemożności sprawowania funkcji przez komendanta rejonowego Policji, Komendant Główny Policji, do czasu ustania przeszkody w sprawowaniu tej funkcji przez dotychczasowego komendanta, powierza pełnienie obowiązków komendanta rejonowego Policji jednemu z jego zastępców.

8.

Komendantów komisariatów Policji powołuje i odwołuje komendant wojewódzki Policji na wniosek komendanta rejonowego Policji, po zasięgnięciu opinii właściwych rad gmin.

9.

W razie zwolnienia stanowiska komendanta komisariatu, komendant wojewódzki Policji, do czasu powołania nowego komendanta, powierza pełnienie obowiązków komendanta komisariatu, na okres nie dłuższy niż 3 miesiące, jednemu z jego zastępców, a w razie braku zastępców, innemu policjantowi.

10.

W razie czasowej niemożności sprawowania funkcji przez komendantów komisariatu, komendant wojewódzki Policji, do czasu ustania przeszkody w sprawowaniu tej funkcji przez dotychczasowego komendanta, powierza pełnienie obowiązków komendanta komisariatu jednemu z jego zastępców, a w razie braku zastępców, innemu policjantowi.

11.

Komendanci wojewódzcy i rejonowi Policji są przełożonymi wszystkich policjantów na terenie swojego działania.

12.

Komendant Główny Policji oraz komendanci wojewódzcy i rejonowi Policji wykonują swoje zadania przy pomocy podległych im urzędów, zwanych „komendami”, a komendanci komisariatów - przy pomocy podległych im komisariatów.

Art. 7.

1.

Komendant Główny Policji określa:

1)

organizację i zakres działania komend, komisariatów i innych jednostek organizacyjnych Policji,

2)

metody i formy wykonywania zadań przez poszczególne służby policyjne, w zakresie nie objętym innymi przepisami wydanymi na podstawie ustawy,

3)

właściwość terytorialną komend rejonowych Policji,

4)

szczegółowe zasady szkolenia policjantów,

5)

szczegółowe zasady szkolenia zwierząt wykorzystywanych do realizacji zadań Policji, a także normy ich wyżywienia,

6)

szczegółowe warunki bezpieczeństwa i higieny służby, po konsultacji z Państwową Inspekcją Pracy.

2.

Komendant wojewódzki Policji określa właściwość terytorialną komisariatów Policji na terenie swojego działania.

3.

Komendant Główny Policji może tworzyć ośrodki szkolenia i szkoły policyjne oraz określa ich programy nauczania.

”

;

6)

w art. 8:

a)

w ust. 1 wyrazy „Komendant Główny Policji” zastępuje się wyrazami „Komendant wojewódzki Policji po uzgodnieniu z Komendantem Głównym Policji”,

b)

w ust. 2 wyraz „mianuje” zastępuje się wyrazem „powołuje”,

c)

ust. 3 skreśla się;

7)

skreśla się art. 9;

8)

art. 10 i 11 otrzymują brzmienie:

„

Art. 10.

1.

Komendanci Policji składają roczne sprawozdania ze swojej działalności, a także informacje o stanie porządku i bezpieczeństwa publicznego właściwym wojewodom, sejmikom samorządowym i radom gmin. W razie zagrożenia bezpieczeństwa publicznego lub niebezpiecznego zakłócenia porządku publicznego, sprawozdania i informacje składa się tym organom niezwłocznie na każde ich żądanie.

2.

W zakresie wykrywania przestępstw i ścigania ich sprawców sprawozdania i informacje, o których mowa w ust. 1, mogą być przekazywane wyłącznie sądom i prokuratorom, na ich żądanie.

Art. 11.

Właściwe organy Policji, na żądanie wojewody, wójta lub burmistrza (prezydenta) miasta, są obowiązane do przywrócenia stanu zgodnego z porządkiem prawnym lub podjęcia działań zapobiegających naruszaniu prawa.

”

;

9)

w art. 12 dodaje się pkt 6 w brzmieniu:

„

6)

wzór i tryb nadawania sztandaru jednostkom organizacyjnym Policji.

”

;

10)

w art. 13:

a)

w ust. 1 skreśla się wyraz „lokalnej”,

b)

w ust. 2 skreśla się wyrazy „z rozdziałem na poszczególne korpusy”;

11)

po art. 13 dodaje się art. 13a i 13b w brzmieniu:

„

Art. 13a.

1.

Środki finansowe w wysokości 20% wpływów uzyskanych przez Skarb PaństwaPaństwo jako podmiot praw i obowiązków w stosunkach cywilnoprawnych dotyczących mienia państwowego, które nie należy do innych państwowych osób prawnych. Ma osobowość prawną.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu tytułem PrzepadekŚrodek polegający na pozbawieniu sprawcy własności określonego przedmiotu, korzyści majątkowej albo jej równowartości na rzecz Skarbu Państwa. Może być środkiem karnym albo skutkiem przewidzianym w przepisach szczególnych.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu rzeczy pochodzących z ujawnionych przez Policję Przestępstwo przeciwko mieniuPrzestępstwo godzące w własność, posiadanie albo inne prawa majątkowe. Do tej grupy należą między innymi kradzież, przywłaszczenie, rozbój, oszustwo i zniszczenie mienia.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu, gospodarczych i skarbowych przeznacza się na usprawnienie funkcjonowania Policji i nagrody dla policjantów, którzy przyczynili się bezpośrednio do ujawnienia tych przestępstw.

2.

Minister Spraw Wewnętrznych, w porozumieniu z Ministrem Finansów i Ministrem Sprawiedliwości, określi, w drodze rozporządzenia, tryb gospodarowania środkami, o których mowa w ust. 1, oraz zasady przyznawania nagród wymienionych w ust. 1.

Art. 13b.

Dzień 24 lipca ustanawia się Świętem Policji.

”

;

12)

w art. 14:

a)

w ust. 1 skreśla się zdanie drugie,

b)

w ust. 3 wyraz „obywateli” zastępuje się wyrazem „ludzkiej”,

c)

dodaje się ust. 4 i 5 w brzmieniu:

„

4.

Policja może, w zakresie koniecznym do wykonywania jej ustawowych zadań, korzystać z informacji o osobie, uzyskanych przez Urząd Ochrony Państwa i Straż Graniczną w czasie wykonywania czynności operacyjno-rozpoznawczych.

5.

Minister Spraw Wewnętrznych określi zakres, warunki i tryb przekazywania Policji informacji o osobie, uzyskanych przez Urząd Ochrony Państwa i Straż Graniczną w czasie wykonywania czynności operacyjno-rozpoznawczych.

”

;

13)

w art. 15:

a)

w ust. 1:

-

po pkt 2 dodaje się pkt 2a w brzmieniu:

„

2a)

zatrzymywania osób pozbawionych wolności, które na podstawie zezwolenia właściwego organu opuściły areszt śledczy albo zakład karny i w wyznaczonym terminie nie powróciły do niego,

”
-

pkt 6 otrzymuje brzmienie:

„

6)

żądania niezbędnej pomocy od instytucji państwowych, organów administracji rządowej i samorządu terytorialnego oraz jednostek gospodarczych prowadzących działalność w zakresie użyteczności publicznej; wymienione instytucje, organy i jednostki obowiązane są, w zakresie swojego działania, do udzielenia tej pomocy, w zakresie obowiązujących przepisów prawa,

”
-

dodaje się pkt 7 w brzmieniu:

„

7)

zwracania się o niezbędną pomoc do innych jednostek gospodarczych i organizacji społecznych, jak również zwracania się w nagłych wypadkach do każdej osoby o udzielenie doraźnej pomocy, w ramach obowiązujących przepisów prawa.

”

,

b)

w ust. 8 wyrazy „ust. 1 pkt 1, 3, 5 i 6” zastępuje się wyrazami „ust. 1 pkt 1, 2a, 3 i 5-7”,

c)

dodaje się ust. 9 i 10 w brzmieniu:

„

9.

Minister Spraw Wewnętrznych oraz Minister Zdrowia i Opieki Społecznej określą tryb przeprowadzania badań lekarskich, o których mowa w ust. 5.

10.

Minister Spraw Wewnętrznych określa warunki, jakim powinny odpowiadać pomieszczenia w jednostkach organizacyjnych Policji, przeznaczone dla osób zatrzymanych.

”

;

14)

w art. 16:

a)

w ust. 1 pkt 5 otrzymuje brzmienie:

„

5)

pociski niepenetracyjne, miotane z broni palnej.

”

,

b)

skreśla się ust. 3;

15)

w art. 17 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„

1.

Jeżeli środki przymusu bezpośredniego, wymienione w art. 16 ust. 1, okazały się niewystarczające lub ich użycie, ze względu na okoliczności danego zdarzenia, nie jest możliwe, policjant ma prawo użycia broni palnej wyłącznie:

1)

w celu odparcia bezpośredniego i bezprawnego zamachu na życie, zdrowie lub wolność policjanta lub innej osoby oraz w celu przeciwdziałania czynnościom zmierzającym bezpośrednio do takiego zamachu,

2)

przeciwko osobie nie podporządkowującej się wezwaniu do natychmiastowego porzucenia broni lub innego niebezpiecznego narzędzia, którego użycie zagrozić może życiu, zdrowiu lub wolności policjanta albo innej osoby,

3)

przeciwko osobie, która usiłuje bezprawnie, przemocą odebrać broń palną policjantowi lub innej osobie uprawnionej do posiadania broni palnej,

4)

w celu odparcia niebezpiecznego bezpośredniego, gwałtownego zamachu na obiekty i urządzenia ważne dla bezpieczeństwa lub obronności państwa, na siedziby naczelnych organów władzy, naczelnych i centralnych organów administracji państwowej albo wymiaru sprawiedliwości, na obiekty gospodarki lub kultury narodowej oraz na przedstawicielstwa dyplomatyczne i urzędy konsularne państw obcych albo organizacji międzynarodowych, a także na obiekty dozorowane przez uzbrojoną formację ochronną utworzoną na podstawie odrębnych przepisów,

5)

w celu odparcia zamachu na mienie, stwarzającego jednocześnie bezpośrednie zagrożenie dla życia, zdrowia lub wolności człowieka,

6)

w bezpośrednim pościgu za osobą, wobec której użycie broni było dopuszczalne w przypadkach określonych w pkt 1-3 i 5, albo za osobą, wobec której istnieje uzasadnione podejrzenie popełnienia zabójstwa, zamachu terrorystycznego, uprowadzenia osoby w celu wymuszenia okupu lub określonego zachowania, rozboju, kradzieży rozbójniczej, wymuszenia rozbójniczego, umyślnego ciężkiego uszkodzenia ciała, zgwałcenia, podpalenia lub umyślnego sprowadzenia w inny sposób niebezpieczeństwa powszechnego dla życia albo zdrowia,

7)

w celu ujęcia osoby, o której mowa w pkt 6, jeśli schroniła się ona w miejscu trudno dostępnym, a z okoliczności towarzyszących wynika, że może użyć broni palnej lub innego niebezpiecznego narzędzia, którego użycie zagrozić może życiu lub zdrowiu,

8)

w celu odparcia gwałtownego, bezpośredniego i bezprawnego zamachu na konwój ochraniający osoby, dokumenty zawierające wiadomości stanowiące tajemnicę państwową, pieniądze albo inne przedmioty wartościowe,

9)

w celu ujęcia lub udaremnienia ucieczki osoby zatrzymanej, tymczasowo aresztowanej lub odbywającej karę pozbawienia wolności, jeśli:

a)

ucieczka osoby pozbawionej wolności stwarza zagrożenie dla życia albo zdrowia ludzkiego,

b)

istnieje uzasadnione podejrzenie, że osoba pozbawiona wolności może użyć broni palnej, materiałów wybuchowych lub niebezpiecznego narzędzia,

c)

pozbawienie wolności nastąpiło w związku z uzasadnionym podejrzeniem lub stwierdzeniem popełnienia przestępstw, o których mowa w pkt 6.

”

;

16)

w art. 18 w ust. 1 pkt 3 otrzymuje brzmienie:

„

3)

bezpośredniego zagrożenia obiektów lub urządzeń, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4,

”

;

17)

art. 19 otrzymuje brzmienie:

„

Art. 19.

1.

Przy wykonywaniu czynności operacyjno-rozpoznawczych, w zakresie nie objętym przepisami Kodeksu postępowania karnego, podejmowanych przez Policję w celu zapobieżenia lub wykrycia przestępstw umyślnych, ściganych z oskarżenia publicznego:

1)

przeciwko życiu,

2)

spowodowania ciężkiego uszkodzenia ciała lub ciężkiego rozstroju zdrowia,

3)

pozbawienia człowieka wolności w celu wymuszenia okupu lub zachowania określonego w art. 211 Kodeksu karnego,

4)

przeciwko bezpieczeństwu powszechnemu, określonych w art. 136 § 1, art. 138 § 1 i art. 140 § 1 Kodeksu karnego, a także przygotowania do przestępstw określonych w tych przepisach,

5)

nielegalnego wytwarzania, posiadania lub obrotu bronią, amunicją, materiałami wybuchowymi, środkami odurzającymi lub psychotropowymi oraz materiałami jądrowymi i promieniotwórczymi,

6)

gospodarczych, powodujących znaczną szkodę majątkową, przeciwko mieniu znacznej wartości lub skarbowych, polegających na uszczupleniu podatku lub innej należności Skarbu Państwa w znacznej wartości,

7)

przyjmowania lub wręczania korzyści majątkowej w wielkich rozmiarach w związku z pełnioną funkcją publiczną lub związaną ze szczególną odpowiedzialnością,

8)

podrabiania, przerabiania pieniędzy i papierów wartościowych oraz puszczania ich w obieg,

9)

określonych w art. 276 Kodeksu karnego,

10)

ściganych na mocy umów i porozumień międzynarodowych

- Minister Spraw Wewnętrznych, po uzyskaniu pisemnej zgody Prokuratora Generalnego, może zarządzić, na czas określony, kontrolę korespondencji, a także stosowanie środków technicznych umożliwiających uzyskiwanie w sposób tajny informacji oraz utrwalanie dowodów. Minister Spraw Wewnętrznych bieżąco informuje Prokuratora Generalnego o przeprowadzanych czynnościach oraz o ich wyniku.

2.

W przypadkach nie cierpiących zwłoki, gdy mogłoby to spowodować utratę informacji lub zatarcie dowodów przestępstwa, Minister Spraw Wewnętrznych może, na czas określony, zarządzić kontrolę korespondencji lub stosowanie środków technicznych, o których mowa w ust. 1, jednocześnie zwracając się do Prokuratora Generalnego o wyrażenie na to zgody.

3.

W razie niewyrażenia przez Prokuratora Generalnego w ciągu 24 godzin zgody, o której mowa w ust. 2, Minister Spraw Wewnętrznych nakazuje natychmiastowe wstrzymanie kontroli korespondencji lub stosowania środków technicznych oraz zarządza protokolarne, komisyjne zniszczenie zgromadzonych w ten sposób materiałów.

4.

Czynności określone w ust. 1 i 2 mogą być podjęte tylko wówczas, gdy inne środki okazały się bezskuteczne albo zachodzi wysokie prawdopodobieństwo, że będą nieskuteczne lub nieprzydatne do wykrycia przestępstwa, ujawnienia jego sprawców i ujawnienia oraz zabezpieczenia dowodów.

5.

W przypadku potwierdzenia informacji o przestępstwie określonym w ust. 1, Minister Spraw Wewnętrznych przekazuje Prokuratorowi Generalnemu materiały uzyskane w wyniku czynności, o których mowa w ust. 1 i 2, z wnioskiem o wszczęcie postępowania karnego.

6.

Materiały uzyskane w wyniku czynności, o których mowa w ust. 1, które nie stanowią informacji potwierdzających zaistnienie przestępstwa, podlegają niezwłocznemu, protokolarnemu, komisyjnemu zniszczeniu.

7.

Minister Spraw Wewnętrznych, w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości i Ministrem Łączności, określa sposób przeprowadzania i dokumentowania czynności oraz rodzaje środków technicznych, o których mowa w ust. 1 i 2.

”

;

18)

po art. 19 dodaje się art. 19a i 19b w brzmieniu:

„

Art. 19a.

1.

W sprawach o przestępstwa umyślne:

1)

pozbawienia człowieka wolności w celu wymuszenia okupu lub zachowania określonego w art. 211 Kodeksu karnego,

2)

przeciwko bezpieczeństwu powszechnemu, określone w art. 136 § 1, art. 138 § 1 i art. 140 § 1 Kodeksu karnego, a także przygotowania do przestępstw określonych w tych przepisach,

3)

nielegalnego wytwarzania, posiadania lub obrotu bronią, amunicją, materiałami wybuchowymi, środkami odurzającymi lub psychotropowymi oraz materiałami jądrowymi i promieniotwórczymi,

4)

gospodarcze, powodujące znaczną szkodę majątkową, przeciwko mieniu znacznej wartości lub skarbowe, polegające na uszczupleniu podatku lub innej należności Skarbu Państwa w znacznej wartości,

5)

przyjmowania lub wręczania korzyści majątkowej w wielkich rozmiarach w związku z pełnioną funkcją publiczną lub związaną ze szczególną odpowiedzialnością,

6)

podrabiania, przerabiania pieniędzy i papierów wartościowych oraz puszczania ich w obieg,

7)

określone w art. 276 Kodeksu karnego

- czynności operacyjno-rozpoznawcze zmierzające do sprawdzenia uzyskanych wcześniej, wiarygodnych informacji o przestępstwie oraz wykrycia sprawców i uzyskania dowodów mogą polegać na dokonaniu w sposób niejawny nabycia lub przejęcia przedmiotów pochodzących z przestępstwa, ulegających przepadkowi, albo których wytwarzanie, posiadanie, przewożenie lub którymi obrót są zabronione, a także przyjęciu lub wręczeniu korzyści majątkowej.

2.

Minister Spraw Wewnętrznych bieżąco informuje Prokuratora Generalnego o przeprowadzanych czynnościach oraz o ich wyniku.

3.

W czasie wykonywania czynności, o których mowa w ust. 1, mogą być stosowane kontrola korespondencji i środki techniczne na zasadach określonych w art. 19.

4.

Czynności określone w ust. 1 nie mogą polegać na kierowaniu działaniami wyczerpującymi znamiona czynu zabronionego ustawą. W odniesieniu do czynów dotyczących przyjęcia lub wręczenia korzyści majątkowej nie mogą również polegać na nakłanianiu do udzielenia lub przyjęcia takiej korzyści.

5.

Przepisy art. 19 ust. 2-6 stosuje się odpowiednio.

6.

Minister Spraw Wewnętrznych, w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości, określi sposób przeprowadzania i dokumentowania czynności, o których mowa w ust. 1.

Art. 19b.

1.

Przy wykonywaniu czynności operacyjno-rozpoznawczych, podejmowanych w celu udokumentowania przestępstw określonych w art. 19 ust. 1 pkt 5, 6, 8 i 10 albo w celu ustalenia tożsamości osób uczestniczących w tych przestępstwach lub przejęcia przedmiotów przestępstwa, Minister Spraw Wewnętrznych może przed wszczęciem postępowania karnego zarządzić niejawne nadzorowanie przemieszczania, przechowywania i obrotu przedmiotami przestępstwa, jeżeli nie stworzy to zagrożenia dla życia lub zdrowia ludzkiego.

2.

O wydanym w trybie ust. 1 zarządzeniu należy niezwłocznie poinformować Prokuratora Generalnego, którego także informuje się o przebiegu i wynikach podjętych czynności. Prokurator Generalny może nakazać zaniechanie tych czynności.

3.

Stosownie do zarządzenia, o którym mowa w ust. 1, organy i instytucje państwowe są obowiązane dopuścić do dalszego przewozu przesyłki zawierające przedmioty przestępstwa w stanie nienaruszonym lub po ich usunięciu, albo zastąpieniu w całości lub w części.

4.

Minister Spraw Wewnętrznych, w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości, określi sposób przeprowadzania i dokumentowania czynności, o których mowa w ust. 1.

”

;

19)

w art. 20:

a)

skreśla się wyrazy „ust. 1”,

b)

dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1,

c)

dodaje się ust. 2 i 3 w brzmieniu:

„

2.

Policja może pobierać, gromadzić i wykorzystywać w celach wykrywczych i identyfikacyjnych odciski linii papilarnych, zdjęcia oraz inne dane o osobach podejrzanych o popełnienie przestępstw umyślnych, ściganych z oskarżenia publicznego, a także o osobach o nie ustalonej tożsamości lub usiłujących ukryć swoją tożsamość.

3.

Komendant Główny Policji określa sposób prowadzenia zbiorów danych identyfikacyjnych, o których mowa w ust. 2.

”

;

20)

po art. 20 dodaje się art. 20a i 20b w brzmieniu:

„

Art. 20a.

1.

W związku z wykonywaniem zadań wymienionych w art. 1 ust. 2 Policja zapewnia ochronę form i metod realizacji zadań, informacji oraz własnych obiektów i danych identyfikujących policjantów.

2.

Przy wykonywaniu czynności operacyjno-rozpoznawczych policjanci mogą posługiwać się dokumentami, które uniemożliwiają ustalenie danych identyfikujących policjanta oraz środków, którymi posługuje się przy wykonywaniu zadań służbowych.

3.

W szczególnie uzasadnionych przypadkach przepis ust. 2 może mieć zastosowanie do osób, o których mowa w art. 22 ust. 1.

4.

Minister Spraw Wewnętrznych określi szczegółowe zasady i tryb wydawania, posługiwania się, a także przechowywania dokumentów, o których mowa w ust. 2.

Art. 20b.

Udzielenie informacji o szczegółowych formach, zasadach i organizacji czynności operacyjno-rozpoznawczych, a także o prowadzonych czynnościach oraz o stosowanych środkach i metodach ich realizacji może nastąpić wyłącznie w przypadku, gdy istnieje uzasadnione podejrzenie popełnienia przestępstwa ściganego z oskarżenia publicznego w związku z wykonywaniem tych czynności. W takim przypadku udzielenie informacji następuje w trybie określonym w art. 7a ustawy o urzędzie Ministra Spraw Wewnętrznych.

”

;

21)

w art. 21:

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„

1.

Udzielanie informacji o osobie, uzyskanych w czasie wykonywania czynności operacyjno-rozpoznawczych oraz w trybie, o którym mowa w art. 14 ust. 4, dozwolone jest wyłącznie na żądanie sądu lub prokuratora, a wykorzystanie tych informacji może nastąpić tylko w celu ścigania karnego.

”

,

b)

w ust. 2 po wyrazach „określonemu organowi” dodaje się wyrazy „albo obowiązek taki wynika z umów lub porozumień międzynarodowych.”;

22)

w art. 22:

a)

w ust. 1 wyraz „obywateli” zastępuje się wyrazem „osób” oraz dodaje się zdanie w brzmieniu: „Zabronione jest ujawnianie danych o osobie udzielającej pomocy Policji, w zakresie czynności operacyjno-rozpoznawczych.”,

b)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a i 1b w brzmieniu:

„

1a.

Ujawnienie danych o osobie, o której mowa w ust. 1, może nastąpić jedynie w przypadkach i trybie określonych w art. 7a ustawy o urzędzie Ministra Spraw Wewnętrznych.

1b.

Dane o osobie, o której mowa w ust. 1, mogą być ujawnione na żądanie prokuratora, także w razie uzasadnionego podejrzenia popełnienia przez tę osobę przestępstwa ściganego z oskarżenia publicznego w związku z wykonywaniem czynności operacyjno-rozpoznawczych; ujawnienie tych danych następuje w trybie określonym w art. 7a ustawy o urzędzie Ministra Spraw Wewnętrznych.

”

,

c)

w ust. 2 wyraz „obywatelom” zastępuje się wyrazem „osobom”;

23)

po rozdziale 3 dodaje się rozdział 3a w brzmieniu:

„

Rozdział 3a

Bandera i znaki rozpoznawcze

Art. 22a.

Jednostki pływające Policji podnoszą jako banderę flagę państwową z godłem Rzeczypospolitej Polskiej, określoną w odrębnych przepisach.

Art. 22b.

1.

W czasie wykonywania zadań określonych w ustawie jednostki pływające Policji, podnoszą, niezależnie od bandery, flagę Policji.

2.

Minister Spraw Wewnętrznych określi wzór flagi Policji, okoliczności i warunki jej podnoszenia oraz sposób oznakowania jednostek pływających i statków powietrznych, a także znaki rozpoznawcze używane na nich przez Policję w nocy.

”

;

24)

rozdział 4 otrzymuje brzmienie:

„

Straże gminne (miejskie)

Art. 23.

1.

W gminach mogą być tworzone umundurowane straże gminne (miejskie). O utworzeniu straży stanowi rada gminy w drodze uchwały, po uprzednim porozumieniu z właściwym komendantem wojewódzkim Policji.

2.

Gminy sąsiadujące mogą zawrzeć, po uzgodnieniu z właściwym komendantem wojewódzkim Policji, porozumienie o utworzeniu wspólnej straży gminnej (miejskiej). W porozumieniu ustala się w szczególności zasięg terytorialny działania straży i sposób jej finansowania przez zainteresowane gminy oraz wyznacza się radę gminy, która nada statut straży i której straż będzie podlegać.

3.

W mieście, które jest obligatoryjnym związkiem komunalnym, straż miejska może być utworzona tylko przez radę miasta. Przepisy ust. 1 i art. 24 ust. 1 stosuje się odpowiednio.

4.

Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, określa szczegółowe zasady współpracy Policji ze strażami gminnymi (miejskimi) oraz zakres, w jakim Komendant Główny Policji sprawuje fachowy nadzór nad tymi strażami i udziela im pomocy.

5.

Minister Łączności, w porozumieniu z Ministrem Spraw Wewnętrznych, ustala zasady korzystania z częstotliwości radiowych przez straże gminne (miejskie).

Art. 24.

1.

Szczegółowy zakres zadań, obowiązków i uprawnień straży gminnych (miejskich), a także ich strukturę, umundurowanie, dystynkcje i uzbrojenie określa statut straży, nadawany przez radę gminy, po porozumieniu z Ministrem Spraw Wewnętrznych.

2.

Minister Spraw Wewnętrznych, w porozumieniu z Ministrem-Szefem Urzędu Rady Ministrów, ustali wzorcowy statut straży gminnych (miejskich).

3.

Funkcjonariusze straży gminnych (miejskich) wykonują wyłącznie czynności administracyjno-porządkowe oraz niezbędne czynności mające na celu fizyczne zabezpieczenie miejsca zdarzenia.

4.

Funkcjonariusze straży gminnych (miejskich), wykonując czynności, o których mowa w ust. 3, mają prawo do oskarżania przed kolegium do spraw wykroczeń oraz dokonywania czynności sprawdzających, ale tylko w zakresie spraw, w których wnioski o ukaranie do kolegium złożyła straż gminna (miejska).

5.

Funkcjonariusze straży gminnych (miejskich) mogą stosować następujące środki przymusu bezpośredniego:

1)

fizyczne, techniczne i chemiczne środki służące do obezwładniania bądź konwojowania osób,

2)

pałki służbowe,

3)

;

28)

w art. 38 w ust. 2 pkt 4 otrzymuje brzmienie:

„

4)

likwidacji zajmowanego stanowiska służbowego lub z innych przyczyn uzasadnionych potrzebami organizacyjnymi, gdy nie ma możliwości mianowania go na inne równorzędne stanowisko.

w ust. 3 wyrazy „od chwili zgłoszenia przez niego pisemnego żądania takiego zwolnienia” zastępuje się wyrazami „od dnia pisemnego zgłoszenia przez niego wystąpienia ze służby”,

d)

dodaje się ust. 4 w brzmieniu:

„

4.

W przypadkach określonych w ust. 2 pkt 6 zwolnienie następuje po upływie 6 miesięcy, a w przypadku służby przygotowawczej, po upływie 3 miesięcy od dnia podjęcia decyzji o likwidacji jednostki Policji lub jej reorganizacji.

”

;

31)

art. 42 otrzymuje brzmienie:

„

Art. 42.

1.

W razie uchylenia prawomocnego wyroku skazującego lub prawomocnego orzeczenia o warunkowym umorzeniu postępowania karnego i wydania orzeczenia o umorzeniu postępowania karnego albo w razie uchylenia kary dyscyplinarnej wyznaczenia na niższe stanowisko służbowe, obniżenia stopnia lub kary wydalenia ze służby, ulegają uchyleniu skutki, jakie wynikły dla policjanta w związku z wyznaczeniem na niższe stanowisko lub obniżeniem stopnia. O uchyleniu innych skutków decyduje Minister Spraw Wewnętrznych.

2.

W razie uchylenia prawomocnego wyroku skazującego lub prawomocnego orzeczenia o warunkowym umorzeniu postępowania karnego i wydania prawomocnego wyroku uniewinniającego, ulegają uchyleniu wszystkie skutki, jakie wynikły dla policjanta w postępowaniu dyscyplinarnym, przeprowadzonym w związku z oskarżeniem o popełnienie przestępstwa, stanowiącego przedmiot rozstrzygnięcia sądu.

3.

Jeżeli w przypadku, o którym mowa w ust. 2, podstawę orzeczenia kary dyscyplinarnej stanowiły przesłanki inne niż tylko oskarżenie o popełnienie przestępstwa, o uchyleniu skutków, jakie wynikły dla policjanta w wyniku postępowania dyscyplinarnego, decyduje Minister Spraw Wewnętrznych. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio.

”

;

32)

w art. 43 w ust. 1 i 2 wyrazy „prosi o zwolnienie” zastępuje się wyrazami „zgłosi pisemnie wystąpienie ze służby”;

33)

w art. 44:

a)

w ust. 1 wyrazy „Kobiety-policjanta” zastępuje się wyrazami „Policjanta-kobiety” oraz wyrazy „pkt 2, 3 i 5” zastępuje się wyrazami „pkt 2, 3, 5 i 6”,

b)

w ust. 2 po wyrazach „art. 41 ust. 2 pkt 5” dodaje się wyrazy „i 6”;

34)

po art. 44 dodaje się art. 44a w brzmieniu:

„

Art. 44a.

Policjantowi-kobiecie zwolnionej na podstawie art. 41 ust. 2 pkt 5 i 6 w czasie urlopu wychowawczego przysługują do końca okresu, na który ten urlop został udzielony:

1)

świadczenie pieniężne, wypłacane na zasadach obowiązujących przy wypłacaniu zasiłku wychowawczego,

2)

inne uprawnienia przewidziane dla pracownic zwalnianych z pracy w czasie urlopu wychowawczego z przyczyn dotyczących zakładu pracy.

”

;

35)

w art. 47:

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie:

w art. 48:

a)

ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„

2.

Na stopnie w korpusie aspirantów mianuje Komendant Główny Policji.

”

,

b)

skreśla się ust. 3;

37)

w art. 49 skreśla się ust. 2 oraz oznaczenie ust. 1;

38)

skreśla się art. 51;

39)

w art. 52:

a)

w ust. 1 zdanie drugie otrzymuje brzmienie:

„

Nadanie tego stopnia nie może jednak nastąpić wcześniej niż po przesłużeniu w dotychczasowym stopniu:

-

posterunkowego - 1 roku,
-

starszego posterunkowego - 1 roku,
-

sierżanta - 2 lat,
-

starszego sierżanta - 2 lat,
-

sierżanta sztabowego - 2 lat,
-

młodszego aspiranta - 3 lat,
-

aspiranta - 3 lat,
-

starszego aspiranta - 2 lat,
-

aspiranta sztabowego - 4 lat,
-

podkomisarza - 3 lat,
-

komisarza - 4 lat,
-

nadkomisarza - 4 lat,
-

podinspektora - 3 lat,
-

młodszego inspektora - 4 lat,
-

inspektora - 4 lat.

”

,

b)

skreśla się ust. 2;

40)

w art. 64 po wyrazach „wyjeździe zagranicznym” dodaje się wyrazy „na więcej niż 3 dni”;

41)

skreśla się art. 65;

42)

art. 71 otrzymuje brzmienie:

„

Art. 71.

1.

Jednostki i komórki organizacyjne Policji oraz policjanci otrzymują wyposażenie niezbędne do wykonywania czynności służbowych.

2.

Normy wyposażenia, o którym mowa w ust. 1, szczegółowe zasady jego przyznawania i użytkowania określa Komendant Główny Policji.

”

;

43)

w art. 73:

a)

dotychczasowy ust. 3 oznacza się jako ust. 4,

b)

dodaje się nowy ust. 3 w brzmieniu:

„

3.

Zwrot kosztów przejazdu lub zryczałtowany równoważnik pieniężny, o których mowa w ust. 1 i 2, nie przysługują policjantowi w roku kalendarzowym, w którym wykupiono uprawnienia do bezpłatnych przejazdów państwowymi środkami komunikacji, na podstawie odrębnych przepisów.

”

;

44)

art. 81 otrzymuje brzmienie:

„

Art. 81.

1.

Minister Spraw Wewnętrznych w granicach ustalonych ustawą określa szczegółowo prawa i obowiązki oraz przebieg służby policjantów.

2.

Sposób pełnienia służby policjantów określają zarządzenia, regulaminy i rozkazy Komendanta Głównego Policji.

”

;

45)

w art. 89 w pkt 2 po wyrazie „własne” dodaje się wyrazy „lub małżonka”;

46)

w art. 90 w ust. 1 wyrazy „terenowych organów administracji państwowej” zastępuje się wyrazami „terenowych organów rządowej administracji ogólnej, stanowiące własność gmin,”;

47)

w art. 91 w ust. 2 wyraz „wypłacania” zastępuje się wyrazami „przyznawania i zwracania”;

48)

w art. 92 w ust. 2 wyraz „wypłaty” zastępuje się wyrazem „zwracania”;

49)

w art. 93:

a)

dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1,

b)

dodaje się ust. 2 w brzmieniu:

„

2.

Zwrot kosztów, o których mowa w ust. 1, nie przysługuje w roku kalendarzowym, w którym wykupiono uprawnienia do bezpłatnych przejazdów państwowymi środkami komunikacji, na podstawie odrębnych przepisów.

”

;

50)

w art. 94:

a)

w ust. 1 skreśla się wyrazy „z funduszu mieszkaniowego”,

b)

w ust. 2 po wyrazach „przyznawania i” dodaje się wyrazy „zwrotu oraz”;

51)

w art. 95 w pkt 1 wyrazy „z funduszu mieszkaniowego” zastępuje się wyrazami „, o której mowa w art. 94,”;

52)

w art. 96 w ust. 2 skreśla się wyrazy „z funduszu mieszkaniowego”;

53)

w art. 97:

a)

ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„

2.

Minister Spraw Wewnętrznych, w porozumieniu z Ministrem Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa oraz Ministrem Finansów, określa warunki najmu lokali mieszkalnych znajdujących się w budynkach będących własnością Skarbu Państwa, pozostających w zarządzie jednostek organizacyjnych resortu spraw wewnętrznych, a także zasady obliczania czynszu najmu za te lokale.

”

,

b)

dodaje się ust. 4 i 5 w brzmieniu:

„

4.

W sprawach spornych, wynikających ze stosunku najmu lokali, o których mowa w ust. 2, rozstrzygają sądy powszechne.

5.

Przydział i opróżnianie mieszkań oraz załatwianie spraw, o których mowa w art. 91, 92 i 94, następuje w formie decyzji administracyjnej.

”

;

54)

w art. 108 w ust. 1 w pkt 4 wyraz „powierzonych” zastępuje się wyrazem „zleconych”;

55)

w art. 109:

a)

dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1,

b)

dodaje się ust. 2 w brzmieniu:

„

2.

Zasiłek, o którym mowa w ust. 1, nie przysługuje policjantowi pełniącemu służbę w Policji po zwolnieniu z zawodowej służby wojskowej lub innej służby, w czasie której otrzymał taki zasiłek.

”

;

56)

art. 110 i 111 otrzymują brzmienie:

„

Art. 110.

1.

Policjantowi mogą być przyznawane nagrody roczne, nagrody uznaniowe i zapomogi na warunkach określonych przez Ministra Spraw Wewnętrznych.

2.

Wysokość funduszu na nagrody i zapomogi policjantów określa Minister Spraw Wewnętrznych w porozumieniu z Ministrem Pracy i Polityki Socjalnej.

Art. 111.

1.

Policjantowi przysługują nagrody jubileuszowe w wysokości:

po 20 latach służby - 75%,

po 25 latach służby - 100%,

po 30 latach służby - 150%,

po 35 latach służby - 200%,

po 40 latach służby - 300%,

miesięcznego uposażenia zasadniczego, wraz z dodatkami o charakterze stałym.

2.

Okresy wliczane do okresu służby, od którego zależy nabycie prawa do nagrody jubileuszowej, oraz zasady jej obliczania i wypłacania określa Minister Spraw Wewnętrznych w porozumieniu z Ministrem Pracy i Polityki Socjalnej.

”

;

57)

w art. 112 w ust. 1 wyraz „powierzonych” zastępuje się wyrazem „zleconych”, a wyrazy „może otrzymać” zastępuje się wyrazem „otrzymuje”;

58)

w art. 114 w ust. 1:

a)

wyrazy „3-5” zastępuje się wyrazami „3-6”,

b)

dodaje się pkt 5 w brzmieniu:

„

5)

nie wykorzystane w danym roku świadczenia pieniężne przysługujące stosownie do przepisów wydanych na podstawie art. 73 ust. 4.

”

;

59)

w art. 117 dodaje się ust. 3 w brzmieniu:

„

3.

Policjantowi zwolnionemu ze służby na podstawie art. 41 ust. 2 pkt 5 i 6, który z powodu nadal trwającej choroby nie może podjąć zatrudnienia, wypłaca się co miesiąc świadczenie pieniężne określone w ust. 1 przez okres choroby, nie dłużej jednak niż przez okres 3 miesięcy, chyba że wcześniej komisja lekarska wyda orzeczenie o inwalidztwie stanowiące podstawę do ustalenia prawa do renty inwalidzkiej.

”

;

60)

w art. 134 w ust. 1 skreśla się pkt 8;

61)

w art. 135 dodaje się ust. 3 w brzmieniu:

„

3.

W przypadku gdy czyn, o którym mowa w ust. 1, stanowi jednocześnie przestępstwo, przedawnienie karalności dyscyplinarnej następuje dopiero z upływem okresu przedawnienia karalności przestępstwa.

”

;

62)

po art. 144 dodaje się art. 144a w brzmieniu:

„

Art. 144a.

Nie popełnia przestępstwa, kto wykonuje czynności określone w art. 19a ust. 1, jeżeli zostały zachowane warunki określone w art. 19a ust. 4, a także kto wykonuje czynności określone w art. 19b ust. 1.

”

Art. 2.

1)

a)

1.

b)

1a.

c)

2)

5)

2)

3)

Art. 4.

1.

2.

3.

1)

2)

4.

4)

Art. 4a.

5)

Art. 5.

1.

2.

3.

4.

5.

6.

Art. 6.

1.

1)

2)

3)

2.

3.

4.

5.

6.

7.

8.

9.

10.

11.

12.

Art. 7.

1.

1)

2)

3)

4)

5)

6)

2.

3.

6)

a)

b)

c)

7)

8)

Art. 10.

1.

2.

Art. 11.

9)

6)

10)

a)

b)

11)

Art. 13a.

1.

2.

Art. 13b.

12)

a)

b)

c)

4.