Art. 1
Ustawa z dnia 29 września 1995 r. o zmianie ustawy o rewaloryzacji emerytur i rent, o zasadach ustalania emerytur i rent oraz o zmianie niektórych ustaw, Dz.U. 1995 nr 138 poz. 681. Brzmienie bez zmian od 1 stycznia 1996 r.
Art. 1.
W ustawie z dnia 17 października 1991 r. o rewaloryzacji emerytur i rent, o zasadach
ustalania emerytur i rent oraz o zmianie niektórych ustaw
(Dz. U. Nr 104, poz. 450, z 1992 r. Nr 21, poz. 84, z 1993 r. Nr 127, poz. 583 i Nr 129, poz. 602, z 1994 r. Nr 84, poz. 385 oraz z 1995 r. Nr 4, poz. 17 i Nr 95, poz. 473) wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 7:
a)
w ust. 5 pkt 4 otrzymuje brzmienie:
„
4)
mnoży się przez ten wskaźnik kwotę bazową, o której mowa w ust. 9 i 10.
”
,
b)
dodaje się ust. 9 i 10 w brzmieniu:
„
9.
Kwota bazowa wynosi 93% przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w kwartale kalendarzowym
poprzedzającym termin WaloryzacjaDostosowanie wysokości świadczenia pieniężnego do zmiany siły nabywczej pieniądza albo innych określonych mierników. Może wynikać z ustawy, umowy albo orzeczenia sądu.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu, z uwzględnieniem ust. 10.
10.
Podwyższenie kwoty bazowej następuje od pierwszego dnia miesiąca, w którym jest przeprowadzana
waloryzacja. Poczynając od pierwszej waloryzacji w 1996 r. wskaźnik procentowy, o
którym mowa w ust. 9, ulega podwyższeniu o jeden punkt procentowy w każdym terminie
waloryzacji, aż do osiągnięcia kwoty bazowej równej 100% przeciętnego miesięcznego
wynagrodzenia.
”
;
2)
art. 8 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 8.
1.
Podstawę wymiaru emerytury dla osoby, która wcześniej miała ustalone prawo do renty
inwalidzkiej na podstawie przepisów wymienionych w art. 1, stanowi:
1)
podstawa wymiaru renty inwalidzkiej - w wysokości uwzględniającej wszystkie kolejne
waloryzacje przypadające w okresie następującym po ustaleniu prawa do renty inwalidzkiej
albo
2)
podstawa wymiaru ustalona na nowo w myśl art. 7.
2.
Przepis ust. 1 pkt 1 stosuje się przy ustalaniu podstawy wymiaru:
1)
emerytury dla osoby, która wcześniej miała ustalone prawo do emerytury na podstawie
przepisów wymienionych w art. 1,
2)
renty inwalidzkiej dla osoby, która wcześniej miała ustalone prawo do renty inwalidzkiej
albo do emerytury na podstawie przepisów wymienionych w art. 1.
”
;
3)
art. 16 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 16.
1.
Kwoty najniższych emerytur i rent - bez uwzględnienia dodatków, o których mowa w art.
21 - wynoszą:
1)
39% przeciętnego wynagrodzenia w kwartale kalendarzowym poprzedzającym termin ostatniej
waloryzacji emerytur i rent w 1995 r. - w przypadku emerytury, Renta rodzinnaŚwiadczenie z ubezpieczeń społecznych dla uprawnionych członków rodziny osoby zmarłej, która miała ustalone prawo do świadczenia albo spełniała warunki jego uzyskania. Krąg uprawnionych określa ustawa.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu i renty
inwalidzkiej dla inwalidy I lub II grupy,
2)
30% przeciętnego wynagrodzenia w kwartale kalendarzowym poprzedzającym termin ostatniej
waloryzacji emerytur i rent w 1995 r. - w przypadku renty inwalidzkiej dla inwalidy
III grupy.
2.
Kwoty najniższych emerytur i rent, o których mowa w ust. 1, podwyższa się przy zastosowaniu
wskaźnika waloryzacji od miesiąca, w którym jest przeprowadzana waloryzacja.
3.
Kwota najniższej renty inwalidzkiej z tytułu Wypadek przy pracyNagłe zdarzenie wywołane przyczyną zewnętrzną, powodujące uraz albo śmierć i pozostające w związku z pracą. Ustalenie wypadku może otwierać drogę do świadczeń z ubezpieczenia wypadkowego.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu lub choroby zawodowej
oraz renty rodzinnej przysługującej członkom rodziny pozostałym po ubezpieczonym lub
renciście, który zmarł wskutek wypadku przy pracy lub choroby zawodowej, wynosi 120%
kwoty najniższych świadczeń określonych w ust. 1, podwyższonych zgodnie z ust. 2.
4.
Emerytury i renty ustalone w kwotach niższych niż określone w ust. 1 i 2 podwyższa
się do tych kwot z urzędu, a jeżeli ich wypłata była wstrzymana - po wznowieniu wypłaty.
5.
Przepisy art. 19 stosuje się odpowiednio.
”
;
4)
po art. 17 dodaje się art. 171 i 172 w brzmieniu:
„
Art. 171.
1.
W 1996 r. emerytury i renty podlegają waloryzacji poprzez podwyższenie kwoty świadczenia
przysługującego w dniu 31 sierpnia 1996 r. wskaźnikiem waloryzacji określonym w ustawie
budżetowej na 1996 r.
2.
Wskaźnik waloryzacji, o którym mowa w ust. 1, ustala się w taki sposób, aby zapewnił
on w 1996 r., w porównaniu do 1995 r., realny wzrost emerytur i rent wynoszący co
najmniej 2,5%, po uwzględnieniu wzrostu kwoty bazowej, przewidzianego w art. 7 ust.
10.
3.
Podwyżki, o których mowa w ust. 1, przeprowadza się od dnia 1 września 1996 r.
4.
Równocześnie z podwyższeniem emerytury i renty następuje podwyższenie podstawy jej
wymiaru wskaźnikiem waloryzacji, o którym mowa w ust. 1.
5.
Jeżeli realny wzrost przeciętnej emerytury i renty w 1996 r., w porównaniu do 1995 r.,
wyniesie mniej niż 2,5%, w marcu 1997 r. nastąpi jednorazowa wypłata w wysokości zapewniającej
osiągnięcie tego wzrostu. Ustalenie kwoty jednorazowej wypłaty następuje przez pomnożenie
kwoty zwaloryzowanej w 1996 r. emerytury i renty przez wskaźnik weryfikacyjny. Kwota
jednorazowej wypłaty będzie oprocentowana planowanym wskaźnikiem wzrostu cen towarów
i usług konsumpcyjnych na I kwartał 1997 r.
6.
Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, wskaźnik weryfikacyjny oraz
szczegółowe zasady jednorazowej wypłaty, o których mowa w ust. 5.
7.
Wzrost, o którym mowa w ust. 5, liczony jest jako iloraz wskaźnika nominalnego wzrostu
przeciętnej emerytury i renty brutto przez średnioroczny wskaźnik wzrostu cen towarów
i usług konsumpcyjnych ogłoszony przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego.
8.
Prezes Głównego Urzędu Statystycznego ogłosi w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej
Polskiej „Monitor Polski” w terminie do dnia 15 lutego 1997 r. realny wzrost emerytur
i rent w 1996 r.
Art. 172.
W zakresie uregulowanym w art. 171 nie stosuje się w 1996 r. przepisów art. 17.
”
;
5)
w art. 18 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych ogłasza w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej
Polskiej „Monitor Polski” - co najmniej na 14 dni roboczych przed najbliższym terminem
waloryzacji - należne od tego terminu kwoty:
1)
najniższej emerytury i renty,
2)
dodatków: pielęgnacyjnego, dla sieroty zupełnej, za tajne nauczanie, kombatanckiego
oraz dodatku dla żołnierzy zastępczej służby wojskowej przymusowo zatrudnionych w
kopalniach węgla, kamieniołomach i zakładach wydobywania rud uranu.
”
;
6)
w art. 19 w ust. 1 kropkę zastępuje się przecinkiem oraz dodaje się wyrazy „z uwzględnieniem wszystkich kolejnych waloryzacji przypadających w okresie wstrzymania
wypłaty.”;
7)
art. 22 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 22.
1.
Dodatek pielęgnacyjny wynosi miesięcznie 10% przeciętnego wynagrodzenia w kwartale
kalendarzowym poprzedzającym termin ostatniej waloryzacji emerytur i rent w 1995 r.
2.
Dodatek dla sieroty zupełnej wynosi miesięcznie 10% przeciętnego wynagrodzenia w kwartale
kalendarzowym poprzedzającym termin ostatniej waloryzacji emerytur i rent w 1995 r.
3.
Kwoty dodatków, o których mowa w ust. 1 i 2, podwyższa się przy zastosowaniu wskaźnika
waloryzacji emerytur i rent od miesiąca, w którym przeprowadzana jest waloryzacja.
”
;
8)
po art. 33 dodaje się art. 331 i 332 w brzmieniu:
„
Art. 331.
1.
Jeżeli po dniu 31 grudnia 1995 r. emeryt lub rencista zgłosi wniosek o ponowne ustalenie
wysokości świadczenia przez doliczenie nie uwzględnionych dotychczas w wymiarze świadczenia
okresów składkowych lub nieskładkowych, kwotę przysługującego świadczenia zwiększa
się doliczając:
1)
do kwoty emerytury lub renty inwalidzkiej I i II grupy:
a)
po 1,3% podstawy wymiaru, ustalonej w wyniku waloryzacji, za każdy rok okresów składkowych,
o których mowa w art. 2,
b)
po 0,7% podstawy wymiaru, ustalonej w wyniku waloryzacji, za każdy rok okresów nieskładkowych,
o których mowa w art. 4,
2)
do kwoty renty inwalidzkiej III grupy oraz do kwoty renty rodzinnej część wzrostu,
o którym mowa w pkt 1, ustaloną przy zastosowaniu wskaźnika procentowego, określonego
odpowiednio w art. 11 ust. 2 albo w art. 12.
2.
Przy obliczaniu wzrostu, o którym mowa w ust. 1, okresy składkowe i nieskładkowe ustala
się z uwzględnieniem pełnych miesięcy.
Art. 332.
Jeżeli po dniu 31 grudnia 1995 r. emeryt lub rencista zgłosi wniosek o ponowne ustalenie
wysokości świadczenia przez ustalenie podstawy wymiaru na nowo w myśl art. 7, wysokość
podstawy wymiaru emerytury i renty ustala się ponownie, jeżeli obliczony w myśl art.
7 nowy wskaźnik wysokości podstawy wymiaru jest wyższy od wcześniej obliczonego.
”
;
9)
art. 34 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 34.
Zasiłek pogrzebowy przysługuje w wysokości określonej w przepisach o świadczeniach
pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa.
”
Orzeczenia do art. 1
Ten przepis powołuje 11 orzeczeń, w tym ust. 4: 1.
Wszystkie
Sąd Najwyższy
Sądy apelacyjne
Sądy okręgowe
Sądy rejonowe
Sądy administracyjne
Sortuj: najczęściej cytowane
- III AUa 1979/15Sąd Apelacyjny w Gdańsku, wyrok z 10.03.2016
wysokość świadczenia
- IV U 1389/12Sąd Okręgowy w Elblągu, wyrok z 07.02.2013
waloryzacja
- K 9/12Trybunał Konstytucyjny, wyrok z 19.12.2012
- Ts 128/03Trybunał Konstytucyjny, postanowienie z 22.09.2003
- III ZP 1/99Sąd Najwyższy, Izba Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych, postanowienie z 03.03.1999
- II UKN 68/98Sąd Najwyższy, Izba Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych, wyrok z 27.05.1998
- K 11/97Trybunał Konstytucyjny, postanowienie z 14.01.1998
- K 11/97Trybunał Konstytucyjny, wyrok z 15.10.1997
- II UKN 254/97Sąd Najwyższy, Izba Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych, wyrok z 28.08.1997
- W 3/96Trybunał Konstytucyjny, postanowienie z 18.12.1996
