Art. 37 p.u.s.w.
Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. Prawo o ustroju sądów wojskowych, tekst jednolity Dz.U. 2025 poz. 1614. Obecne brzmienie co najmniej od tekstu jednolitego z 25 listopada 2025 r.
Art. 37.
§ 1.
Za WykroczenieCzyn zabroniony przez ustawę pod groźbą kary, lżejszy od przestępstwa. Odpowiedzialność za wykroczenie może ponosić tylko osoba spełniająca warunki określone w przepisach.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu oraz za przewinienia dyscyplinarne sędziowie ponoszą Odpowiedzialność dyscyplinarnaOdpowiedzialność za naruszenie obowiązków zawodowych, służbowych albo zasad etyki właściwych dla określonej grupy. Jej zasady, przewinienia i kary określają przepisy dotyczące danego zawodu lub służby.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu przed sądami dyscyplinarnymi.
§ 2.
Przewinieniem dyscyplinarnym w rozumieniu ustawy jest naruszenie obowiązków sędziego, w tym:
1)
oczywista i rażąca obraza przepisów prawa;
1a)
odmowa wykonywania wymiaru sprawiedliwości;
2)
działanie lub zaniechanie mogące uniemożliwić lub istotnie utrudnić funkcjonowanie organu wymiaru sprawiedliwości;
3)
działanie kwestionujące istnienie stosunku służbowego sędziego, skuteczność powołania sędziego, lub UmocowanieUpoważnienie do działania w cudzym imieniu, wynikające z pełnomocnictwa, przedstawicielstwa ustawowego albo innej podstawy prawnej. Czynność dokonana w granicach umocowania wywołuje skutki bezpośrednio dla reprezentowanego.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu konstytucyjnego organu Rzeczypospolitej Polskiej;
4)
działalność publiczną nie dającą się pogodzić z zasadami niezależności sądów i niezawisłości sędziów;
5)
uchybienie godności urzędu;
6)
naruszenie dyscypliny wojskowej oraz zasad honoru i godności żołnierskiej.
§ 3.
Sędzia odpowiada dyscyplinarnie także za swoje postępowanie przed objęciem stanowiska, jeżeli przez nie uchybił obowiązkowi piastowanego wówczas urzędu państwowego lub okazał się niegodnym stanowiska sędziego.
§ 4.
Nie stanowi przewinienia dyscyplinarnego:
1)
okoliczność, że orzeczenie sądowe wydane z udziałem danego sędziego obarczone jest błędem w zakresie wykładni i stosowania przepisów prawa krajowego lub prawa Unii Europejskiej lub w zakresie ustalenia stanu faktycznego lub oceny dowodów;
2)
wystąpienie do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z wnioskiem o rozpatrzenie pytania prejudycjalnego, o którym mowa w art. 267 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (Dz. U. z 2004 r. poz. 864 i 865, z 2021 r. poz. 1309 i 1852 oraz z 2023 r. poz. 2735);
3)
badanie spełniania wymogów niezawisłości i bezstronności w przypadku, o którym mowa w art. 23a § 4 lub art. 42a § 3 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych, lub art. 5a § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1267), lub badanie spełniania wymogów niezależności lub niezawisłości w przypadku, o którym mowa w art. 26 § 2 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym (Dz. U. z 2024 r. poz. 622), lub badanie spełniania wymogów niezawisłości i bezstronności w przypadku, o którym mowa w art. 29 § 5 tej ustawy.
Orzeczenia do art. 37 p.u.s.w.
Ten przepis powołuje 4 orzeczenia, w tym § 1: 2, § 2: 4.
Wszystkie
Sąd Najwyższy
Sądy apelacyjne
Sądy okręgowe
Sądy rejonowe
Sądy administracyjne
Sortuj: najczęściej cytowane
- II ZOW 37/22Sąd Najwyższy, Izba Odpowiedzialności Zawodowej, wyrok z 25.01.2023
- SNO 60/15Sąd Najwyższy, Izba Karna, postanowienie z 13.10.2015
- SNO 40/14Sąd Najwyższy, Izba Karna, wyrok z 24.09.2014
- SK 64/08Trybunał Konstytucyjny, wyrok z 17.11.2009
