Art. 40
Ustawa z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych, tekst jednolity Dz.U. 2026 poz. 884. Obecne brzmienie co najmniej od tekstu jednolitego z 18 stycznia 2008 r.
Art. 40.
1.
Kierownik powiatowego urzędu pracy kieruje osobę niepełnosprawną, o której mowa w art. 38, na szkolenie:
1)
z własnej inicjatywy lub na podstawie orzeczenia właściwego organu;
2)
wskazane przez tę osobę, jeżeli zostanie uprawdopodobnione, że szkolenie to zapewni uzyskanie pracy i spełniony jest przynajmniej jeden z warunków wymienionych w art. 38; koszt tego szkolenia nie może przekroczyć dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia.
2.
Koszty szkolenia obejmują w szczególności:
1)
uprzednio uzgodnioną należność przysługującą jednostce szkolącej;
2)
koszt ubezpieczenia od nieszczęśliwych wypadków;
3)
koszt zakwaterowania i wyżywienia w części albo w całości;
4)
koszt przejazdu na szkolenie, w tym koszt przejazdu przewodnika lub opiekuna osoby zaliczonej do znacznego stopnia niepełnosprawności;
5)
koszt usług tłumacza języka migowego albo lektora dla niewidomych lub osoby towarzyszącej osobie niepełnosprawnej ruchowo zaliczonej do znacznego stopnia niepełnosprawności;
6)
koszt niezbędnych badań lekarskich, psychologicznych, diagnostycznych i usług rehabilitacyjnych.
3.
Szkolenie trwa nie dłużej niż 36 miesięcy.
4.
Koszty szkolenia są finansowane ze środków Funduszu.
5.
Osoba niepełnosprawna, która nie ukończyła szkolenia z własnej winy, jest obowiązana do zwrotu jego kosztów, chyba że powodem nieukończenia szkolenia było podjęcie zatrudnienia.
Orzeczenia do art. 40
Nie znaleźliśmy orzeczeń powołujących ten przepis.
