Art. 39
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. o Narodowym Banku Polskim, tekst jednolity Dz.U. 2022 poz. 2025. Obecne brzmienie co najmniej od tekstu jednolitego z 30 września 2022 r.
Art. 39.
1.
Stopa rezerwy obowiązkowej może być zróżnicowana ze względu na umowny okres przechowywania
środków pieniężnych, rodzaj waluty, a także rodzaj dokonywanych operacji finansowych
stanowiących źródło pozyskania środków.
2.
Suma rezerw obowiązkowych nie może przekroczyć:
1)
30% sumy środków pieniężnych, o których mowa w art. 38 ust. 2 i 3, od wkładów na żądanie;
2)
20% sumy środków pieniężnych, o których mowa w art. 38 ust. 2 i 3, od wkładów terminowych.
3.
Zarząd NBP może zwolnić bank z obowiązku utrzymywania rezerwy obowiązkowej w okresie
wdrażania planu naprawy banku.
3a.
Zarząd NBP może zwolnić spółdzielczą kasę oszczędnościowo-kredytową oraz Krajową Spółdzielczą
Kasę Oszczędnościowo-Kredytową z obowiązku utrzymywania rezerwy obowiązkowej w okresie
realizacji programu postępowania naprawczego.
3b.
Zarząd NBP może zwolnić podmiot w restrukturyzacji lub instytucję pomostową, o których
mowa w ustawie z dnia 10 czerwca 2016 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania
depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji
(Dz. U. z 2022 r. poz. 793, 872 i 1692), z obowiązku utrzymywania rezerwy obowiązkowej w okresie przymusowej restrukturyzacji.
4.
Środki pieniężne z tytułu oprocentowania rezerwy obowiązkowej przekazywane są bankom,
spółdzielczym kasom oszczędnościowo-kredytowym oraz Krajowej Spółdzielczej Kasie Oszczędnościowo-Kredytowej.
Orzeczenia do art. 39
Nie znaleźliśmy orzeczeń powołujących ten przepis.
