Art. 143
Ustawa z dnia 24 lipca 1998 r. o zmianie niektórych ustaw określających kompetencje organów administracji publicznej W związku z reformą ustrojową państwa, Dz.U. 1998 nr 106 poz. 668. Brzmienie bez zmian od 1 stycznia 1999 r.
Art. 143.
W ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. o warunkach wykonywania krajowego drogowego przewozu
osób
(Dz. U. Nr 141, poz. 942 i Nr 158, poz. 1045) wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 3 na końcu zdania dodaje się wyrazy „lub do których posiada udokumentowane prawo do dysponowania”;
2)
w art. 4 w ust. 1 na końcu zdania dodaje się wyrazy „, z zastrzeżeniem art. 13”;
3)
w art. 10 ust. 1-3 otrzymują brzmienie:
„
1.
Zezwolenia na krajowy zarobkowy przewóz osób pojazdami samochodowymi nie będącymi
taksówkami udziela się na:
1)
przewozy regularne na określonych liniach komunikacyjnych obejmujących zasięgiem:
a)
gminę,
b)
miasto st. Warszawę - związek komunalny,
c)
powiat lub powiaty sąsiadujące z powiatem właściwym dla siedziby (Miejsce zamieszkaniaMiejscowość, w której osoba fizyczna przebywa z zamiarem stałego pobytu. Nie jest tożsama wyłącznie z adresem zameldowania.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu)
przedsiębiorcy,
d)
województwo lub kilka województw,
2)
przewozy nieregularne na określonym obszarze obejmujące zasięgiem:
a)
gminę,
b)
miasto st. Warszawę - związek komunalny,
c)
powiat lub powiaty sąsiadujące z powiatem właściwym dla siedziby (miejsca zamieszkania)
przedsiębiorcy,
d)
województwo, kilka województw lub cały kraj.
2.
Organem właściwym do udzielania, odmowy udzielania, cofnięcia, zmiany lub stwierdzenia
wygaśnięcia zezwolenia jest właściwy dla siedziby (miejsca zamieszkania) przedsiębiorcy:
1)
wójt, burmistrz lub prezydent miasta w zakresie określonym w ust. 1 pkt 1 lit. a)
i pkt 2 lit. a),
2)
Prezydent m. st. Warszawy w zakresie określonym w ust. 1 pkt 1 lit. b) i pkt 2 lit.
b),
3)
starosta w zakresie określonym w ust. 1 pkt 1 lit. c) i pkt 2 lit. c),
4)
marszałek województwa w zakresie określonym w ust. 1 pkt 1 lit. d) i pkt 2 lit. d).
3.
Udzielenie zezwolenia na prowadzenie regularnych przewozów osób na określonej linii
komunikacyjnej obejmującej zasięgiem powiaty lub województwa sąsiadujące, wymaga uzgodnienia
z właściwymi ze względu na obszar prowadzenia przewozów, starostami lub marszałkami
województw.
”
;
4)
w art. 11:
a)
w ust. 1 w pkt 2 po lit. a) dodaje się lit. a1) w brzmieniu:
„
a1) świadectwo potwierdzające zdanie egzaminu z zakresu wykonywania krajowego zarobkowego
przewozu osób pojazdami samochodowymi, albo
”
,
b)
w ust. 3 w pkt 1 skreśla się wyraz „koordynacji”,
c)
ust. 6 otrzymuje brzmienie:
„
6.
Minister właściwy do spraw transportu, po zasięgnięciu opinii organizacji zrzeszających
krajowych drogowych przewoźników pasażerskich o zasięgu ogólnopolskim, określi, w
drodze rozporządzenia, programy szkolenia, jednostki uprawnione do szkolenia i egzaminowania,
wysokość opłat za szkolenie i egzaminowanie oraz wzór świadectwa, o którym mowa w
ust. 1 pkt 2 lit. a1).
”
;
5)
po art. 12 dodaje się art. 12a i 12b w brzmieniu:
„
Art. 12a.
1.
Organy, o których mowa w art. 10 ust. 2, mogą na wniosek przedsiębiorcy przenieść
uprawnienia wynikające z zezwolenia w razie:
1)
śmierci osoby fizycznej posiadającej zezwolenie i wstąpienia na jej miejsce spadkobiercy,
w tym również osoby fizycznej będącej wspólnikiem Spółka cywilnaUmowa, przez którą wspólnicy zobowiązują się dążyć do wspólnego celu gospodarczego przez oznaczone działania. Spółka cywilna nie jest odrębnym podmiotem prawa, a prawa i obowiązki dotyczą jej wspólników.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu, Spółka jawnaSpółka osobowa prowadząca przedsiębiorstwo pod własną firmą, w której każdy wspólnik odpowiada za zobowiązania spółki subsydiarnie całym swoim majątkiem. Spółka powstaje z chwilą wpisu do rejestru przedsiębiorców.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu lub
spółki komandytowej,
2)
połączenia, podziału lub przekształcenia, zgodnie z odrębnymi przepisami, przedsiębiorcy
posiadającego zezwolenie,
3)
przejęcia w całości lub w części działalności w zakresie krajowego zarobkowego przewozu
osób przez innego przedsiębiorcę.
2.
Nie można przenosić uprawnień wynikających z zezwolenia poza przypadkami wymienionymi
w ust. 1.
3.
Zezwolenia nie można odstępować osobom trzecim.
4.
Przedsiębiorca przejmujący uprawnienia wynikające z zezwolenia w przypadkach, o których
mowa w ust. 1, jest obowiązany spełnić warunki określone w art. 11 ust. 1-3.
5.
Zezwolenie zmienia się, na wniosek przedsiębiorcy, w razie:
1)
zmiany nazwy lub siedziby posiadacza zezwolenia,
2)
zmiany numeru rejestracyjnego pojazdu samochodowego zgłoszonego do przewozów,
3)
przeniesienia uprawnień wynikających z zezwolenia na podstawie ust. 1.
Art. 12b.
1.
Przewoźnik wykonujący przewozy zbiorowe osób uwzględnia uprawnienia pasażerów do bezpłatnych
lub ulgowych przejazdów, jeżeli podmiot je ustanawiający uzgodni z nim, w drodze umowy,
warunki zwrotu kosztów ich stosowania.
2.
Przepis ust. 1 nie dotyczy uprawnień do bezpłatnych lub ulgowych przejazdów ustanowionych
w drodze ustawy. Ustawa określi organ zobowiązany do zwrotu przewoźnikowi kosztów
stosowania tych uprawnień oraz tryb przekazywania środków przewoźnikowi.
”
;
6)
art. 13 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 13.
1.
Właściwe rady gmin i Rada miasta st. Warszawy mogą wprowadzić wymóg uzyskania zezwolenia
na zarobkowy przewóz osób taksówką.
2.
Zezwolenie, o którym mowa w ust. 1, udziela się na pojazd i na obszar:
1)
gminy,
2)
gmin sąsiadujących, po uprzednim zawarciu porozumienia wszystkich gmin mieszczących
się na terenie tego obszaru,
3)
miasta st. Warszawy - związku komunalnego.
”
;
7)
w art. 14 w ust. 1:
a)
w pkt 1 wyrazy „w art. 13 pkt 1” zastępuje się wyrazami „w art. 13 ust. 2 pkt 1”,
b)
w pkt 2 wyrazy „w art. 13 pkt 2” zastępuje się wyrazami „w art. 13 ust. 2 pkt 2”,
c)
w pkt 3 wyrazy „w art. 13 pkt 3” zastępuje się wyrazami „w art. 13 ust. 2 pkt 3”;
8)
w art. 15 pkt 1 i 2 otrzymują brzmienie:
„
1)
właściciel przedsiębiorstwa, a w przypadku osoby prawnej członkowie organu zarządzającego
oraz zatrudnieni kierowcy nie byli karani za przestępstwa przeciwko bezpieczeństwu
w ruchu lądowym, przeciwko zdrowiu i życiu oraz przeciwko mieniu lub dokumentom,
2)
przedsiębiorca osobiście wykonujący przewozy oraz zatrudnieni kierowcy:
a)
nie pozostają w innym stosunku pracy w pełnym wymiarze czasu pracy,
b)
spełniają warunki określone w odrębnych przepisach.
”
;
9)
w art. 22 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„
3.
Wpływy uzyskane z opłat stanowią odpowiednio dochód organu udzielającego zezwolenia.
”
Orzeczenia do art. 143
Nie znaleźliśmy orzeczeń powołujących ten przepis.
