Art. 18
Ustawa z dnia 24 lipca 1998 r. o zmianie niektórych ustaw określających kompetencje organów administracji publicznej W związku z reformą ustrojową państwa, Dz.U. 1998 nr 106 poz. 668. Brzmienie bez zmian od 1 stycznia 1999 r.
Art. 18.
W ustawie z dnia 15 lutego 1962 r. o Ochrona dóbr kulturyDziałania prawne i faktyczne służące zachowaniu zabytków oraz innych dóbr ważnych dla dziedzictwa kulturowego.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu
(Dz. U. Nr 10, poz. 48, z 1983 r. Nr 38, poz. 173, z 1989 r. Nr 35, poz. 192, z 1990 r. Nr 34, poz. 198 i Nr 56, poz. 322, z 1996 r. Nr 106, poz. 496 oraz z 1997 r. Nr 5, poz. 24, Nr 88, poz. 554 i Nr 115, poz. 741) wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 1 w ust. 2 wyrazy „państwowe i samorządowe” zastępuje się wyrazami „rządowe i samorządowe”;
2)
art. 7a otrzymuje brzmienie:
„
Art. 7a.
1.
Służbą Ochrony Zabytków kieruje Generalny Konserwator Zabytków, który jest centralnym
organem administracji rządowej.
2.
Generalnego Konserwatora Zabytków powołuje i odwołuje Prezes Rady Ministrów, na wniosek
ministra właściwego do spraw kultury.
3.
Zastępcę Generalnego Konserwatora Zabytków powołuje i odwołuje minister właściwy do
spraw kultury, na wniosek Generalnego Konserwatora Zabytków.
4.
Generalny Konserwator Zabytków kieruje Służbą Ochrony Zabytków przy pomocy Urzędu
Generalnego Konserwatora Zabytków.
5.
Prezes Rady Ministrów na wniosek ministra właściwego do spraw kultury, w drodze rozporządzenia,
nadaje statut Urzędowi Generalnego Konserwatora Zabytków.
”
;
3)
art. 8 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 8.
1.
Ochronę dóbr kultury sprawują następujące organy:
1)
minister właściwy do spraw kultury,
2)
Generalny Konserwator Zabytków,
3)
wojewoda, przy pomocy wojewódzkiego konserwatora zabytków jako kierownika wojewódzkiej
Służby Ochrony Zabytków wchodzącej w skład zespolonej administracji wojewódzkiej,
4)
dyrektorzy (kierownicy) muzeów w stosunku do zabytków znajdujących się w muzeach,
5)
dyrektor Ośrodka Dokumentacji Zabytków, kierujący centralną ewidencją dóbr kultury,
6)
dyrektorzy (kierownicy) jednostek organizacyjnych powołanych do ochrony zabytków,
7)
Biblioteka Narodowa w Warszawie i biblioteki wyznaczone przez ministra właściwego
do spraw kultury w porozumieniu z właściwymi ministrami (kierownikami urzędów centralnych)
i Polską Akademią Nauk, w stosunku do zabytkowych materiałów bibliotecznych w zakresie
im zleconym.
2.
Wojewódzki konserwator zabytków wykonuje w imieniu wojewody zadania i kompetencje
Służby Ochrony Zabytków określone w ustawie i przepisach odrębnych.
3.
Wojewódzkiego konserwatora zabytków powołuje i odwołuje wojewoda, na wniosek Generalnego
Konserwatora Zabytków lub za jego zgodą.
4.
Zastępcę wojewódzkiego konserwatora zabytków powołuje i odwołuje wojewoda, na wniosek
wojewódzkiego konserwatora zabytków.
5.
Wojewódzki konserwator zabytków kieruje wojewódzkim oddziałem Służby Ochrony Zabytków.
6.
W rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego, w sprawach związanych z wykonywaniem
zadań i kompetencji Służby Ochrony Zabytków, organem właściwym jest, jeżeli ustawa
nie stanowi inaczej, wojewódzki konserwator zabytków i jako organ wyższego stopnia
Generalny Konserwator Zabytków.
7.
Wojewoda, na wniosek wojewódzkiego konserwatora zabytków, może tworzyć delegatury
wojewódzkiego oddziału Służby Ochrony Zabytków. Kierownik delegatury może, z upoważnienia
wojewódzkiego konserwatora zabytków, prowadzić sprawy i wydawać na terenie swojego
działania Decyzja administracyjnaWładcze rozstrzygnięcie organu administracji publicznej załatwiające sprawę indywidualną co do jej istoty albo w inny sposób kończące postępowanie.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu.
8.
Wojewoda, na wniosek wojewódzkiego konserwatora zabytków lub za jego zgodą, może powierzyć
w drodze porozumienia prowadzenie spraw z zakresu właściwości wojewódzkiego konserwatora
zabytków, w tym wydawanie w jego imieniu decyzji administracyjnych, gminom i powiatom,
a także związkom gmin i powiatów, położonym na terenie województwa.
9.
Minister właściwy do spraw kultury w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw administracji
publicznej określi, w drodze rozporządzenia, zasady organizacji wojewódzkich oddziałów
Służby Ochrony Zabytków.
”
;
4)
po art. 8 dodaje się art. 8a w brzmieniu:
„
Art. 8a.
Ochronę dóbr kultury w zakresie określonym ustawą oraz innymi przepisami sprawują
również organy jednostek samorządu terytorialnego.
”
;
5)
w art. 10 w ust. 1 po wyrazie „powołuje” dodaje się wyrazy „i odwołuje”;
6)
w art. 11:
a)
w ust. 1 wyraz „gminy” zastępuje się wyrazami „jednostek samorządu terytorialnego”,
b)
w ust. 2 skreśla się wyrazy „działającym w imieniu wojewody”,
c)
w ust. 3 skreśla się wyrazy „działającego w imieniu wojewody”;
7)
art. 12 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 12.
1.
Generalny Konserwator Zabytków może powierzyć, w drodze porozumienia, dyrektorom (kierownikom)
instytucji kultury, dla których organizatorem jest minister właściwy do spraw kultury,
wykonywanie określonych zadań w sprawach ochrony zabytków, w tym wydawanie decyzji
administracyjnych.
2.
Porozumienie, o którym mowa w ust. 1, wymaga zgody ministra właściwego do spraw kultury.
3.
Wojewoda, na wniosek wojewódzkiego konserwatora zabytków lub za jego zgodą, może powierzyć
w drodze porozumienia prowadzenie, w jego imieniu, niektórych spraw z zakresu swojej
właściwości, w tym wydawanie decyzji administracyjnych, dyrektorom (kierownikom) muzeów
lub bibliotek oraz dyrektorom (kierownikom) specjalistycznych jednostek organizacyjnych
powołanych w celu ochrony dóbr kultury.
4.
Powierzenie spraw, w tym wydawanie decyzji administracyjnych, na rzecz dyrektorów
(kierowników) muzeów lub bibliotek oraz dyrektorów (kierowników) jednostek organizacyjnych,
o których mowa w ust. 3, może nastąpić za zgodą właściwego dla tych muzeów, bibliotek
lub jednostek organizatora bądź organu nadzoru.
”
;
8)
w art. 13:
a)
w ust. 1 skreśla się wyrazy „działający w imieniu wojewody”,
b)
ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Zarządy gmin są zobowiązane do prowadzenia ewidencji dóbr kultury nie wpisanych do
rejestru zabytków, a znajdujących się na terenie ich działania.
”
;
9)
w art. 14 w ust. 1 pkt 1 i 2 otrzymują brzmienie:
„
1)
wojewódzkiego konserwatora zabytków, wydanej z urzędu lub na wniosek właściciela dobra
kultury, jego użytkownika, bądź właściwego organu powiatu lub gminy,
2)
Generalnego Konserwatora Zabytków.
”
;
10)
w art. 15:
a)
w ust. 1 skreśla się wyrazy „działającego w imieniu wojewody”,
b)
skreśla się ust. 3;
11)
w art. 16 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
O skreśleniu zabytku z rejestru decyduje Generalny Konserwator Zabytków, a w przypadku
powołania właściwej specjalistycznej jednostki organizacyjnej, o której mowa w art.
10 ust. 2, Generalny Konserwator Zabytków po zasięgnięciu opinii tej jednostki.
”
;
12)
w art. 17 wyrazy „ewidencji zabytków” zastępuje się wyrazami „ewidencji dóbr kultury”;
13)
w art. 19 wyrazy „Organy służby konserwatorskiej mają” zastępuje się wyrazami „Starosta ma”;
14)
w art. 20 wyraz „wojewodowie” zastępuje się wyrazem „starostowie”;
15)
w art. 21:
a)
w ust. 1 skreśla się wyrazy „działającego w imieniu wojewody”,
b)
w ust. 2 po wyrazie „udzielania” dodaje się wyrazy „i cofania”;
16)
w art. 22 w ust. 1 po wyrazach „zarząd właściwej gminy” dodaje się wyrazy „lub zarząd właściwego powiatu” oraz skreśla się wyrazy „działającego w imieniu wojewody”;
17)
w art. 23 w ust. 2 wyrazy „ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości
(Dz. U. z 1989 r. Nr 14, poz. 74 i Nr 29, poz. 154 oraz z 1990 r. Nr 14, poz. 90 i
Nr 34, poz. 198)” zastępuje się wyrazami „ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. Nr 115, poz.
741)”;
18)
w art. 24 w ust. 3 i 4 po wyrazie „gminy” dodaje się wyrazy „lub powiatu”;
19)
art. 32 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 32.
Wierzytelność Państwa z tytułu robót wymienionych w art. 31 ust. 2, prowadzonych przy
zabytkach nieruchomych, nie stanowiących jego własności, zabezpiecza się, na wniosek
wojewódzkiego konserwatora zabytków, w formie Hipoteka przymusowaHipoteka ustanawiana bez zgody właściciela nieruchomości na podstawie określonego tytułu, na przykład orzeczenia lub decyzji. Zabezpiecza wierzytelność na nieruchomości dłużnika.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu.
”
;
20)
w art. 34 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Przejęcie na własność Państwa zabytku nieruchomego następuje w trybie przepisów ustawy,
o której mowa w art. 23 ust. 2, na wniosek wojewódzkiego konserwatora zabytków lub
starosty.
”
;
21)
art. 37 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 37.
1.
W razie uzasadnionej obawy zniszczenia, uszkodzenia lub wywiezienia dobra kultury
bez zezwolenia za granicę bądź też niezapewnienia dobru kultury, pomimo wezwania ze
strony organu służby konserwatorskiej, należytych warunków konserwacji, starosta z
urzędu lub na wniosek wojewódzkiego konserwatora zabytków wydaje decyzję o zabezpieczeniu
tego dobra kultury w formie ustanowienia tymczasowego zajęcia aż do chwili usunięcia
niebezpieczeństwa.
2.
Przepisu ust. 1 nie stosuje się do nieruchomych dóbr kultury nie wpisanych do rejestru
zabytków.
3.
Tymczasowe zajęcie polega na przeniesieniu ruchomego dobra kultury, w zależności od
przedmiotu, do muzeum, archiwum lub biblioteki, w stosunku zaś do zabytku nieruchomego
na oddaniu go w zarząd gminie bądź innym właściwym organom samorządu województwa lub
powiatu.
”
;
22)
w art. 38:
a)
w ust. 2 wyrazy „lokalami lub budynkami” zastępuje się wyrazami „gruntami, budynkami lub lokalami”,
b)
w ust. 3 po wyrazie „Państwa” dodaje się wyrazy „lub jednostek samorządu terytorialnego”;
23)
w art. 39 po wyrazie „Państwa” dodaje się wyrazy „lub jednostki samorządu terytorialnego”;
24)
art. 40 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 40.
1.
W celu zapewnienia należytej ochrony i właściwego wykorzystania zabytków nieruchomych
osoby fizyczne, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne nie posiadające osobowości
prawnej powinny dążyć do ich zagospodarowania na cele użytkowe.
2.
Minister właściwy do spraw kultury określi, w drodze rozporządzenia, warunki wykorzystania
zabytków nieruchomych na cele użytkowe oraz zasady i tryb przyznawania dotacji z budżetu
państwa przeznaczonych dla użytkowników zabytków, prowadzących prace remontowe i konserwatorskie
przy tych zabytkach.
”
;
25)
w art. 41 w ust. 2 i 3 wyrazy „Minister Kultury i Sztuki” zastępuje się wyrazami „Generalny Konserwator Zabytków”;
26)
w art. 70 w ust. 2 wyrazy „wojewódzkiego konserwatora zabytków” zastępuje się wyrazami „zarząd powiatu”.
Orzeczenia do art. 18
Nie znaleźliśmy orzeczeń powołujących ten przepis.
