Przejdź do treści

Art. 11 k.k.s.

Ustawa z dnia 10 września 1999 r. Kodeks karny skarbowy, tekst ujednolicony (nieurzędowy) według stanu na 1 października 2026 r.: tekst jednolity Dz.U. 2025 poz. 633 ze zmianami z Dz.U. 2026 poz. 347, Dz.U. 2026 poz. 421, Dz.U. 2026 poz. 846 i Dz.U. 2026 poz. 901.

Historia zmian

Art. 11.

§ 1.

Nie popełnia przestępstwa skarbowego lub WykroczenieCzyn zabroniony przez ustawę pod groźbą kary, lżejszy od przestępstwa. Odpowiedzialność za wykroczenie może ponosić tylko osoba spełniająca warunki określone w przepisach.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu skarbowego, kto z powodu choroby psychicznej, upośledzenia umysłowego lub innego zakłócenia czynności psychicznych nie mógł w czasie czynu rozpoznać jego znaczenia lub pokierować swoim postępowaniem.

§ 2.

Jeżeli w Czas popełnienia przestępstwaChwila, w której sprawca działał albo zaniechał działania wymaganego przez prawo karne. Ma znaczenie zwłaszcza dla ustalenia, która ustawa karna znajduje zastosowanie.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu skarbowego zdolność rozpoznania znaczenia czynu lub kierowania postępowaniem była w znacznym stopniu ograniczona, sąd może orzec karę w wysokości nieprzekraczającej dwóch trzecich górnej granicy ustawowego zagrożenia przewidzianego za przypisane sprawcy przestępstwo skarbowe; sąd może zastosować także Nadzwyczajne złagodzenie karyWymierzenie kary łagodniejszej niż przewiduje ustawowe zagrożenie za dane przestępstwo. Jest możliwe tylko w przypadkach określonych w ustawie.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu, a nawet odstąpić od wymierzenia kary lub środka karnego wymienionego w art. 22 § 2 pkt 2–6, chyba że przepadek dotyczy przedmiotów określonych w art. 29 pkt 4.

§ 3.

Jeżeli w wypadku określonym w § 2 sprawca popełnił wykroczenie skarbowe, sąd może odstąpić od wymierzenia kary lub środka karnego wymienionego w art. 47 § 2 pkt 2 i 3, chyba że przepadek dotyczy przedmiotów określonych w art. 29 pkt 4.

§ 4.

Przepisów § 1–3 nie stosuje się, gdy sprawca wprawił się w stan nietrzeźwości lub inny stan odurzenia powodujący wyłączenie lub ograniczenie poczytalności, które przewidywał albo mógł przewidzieć.
Porównaj wersje

Orzeczenia do art. 11 k.k.s.

Ten przepis powołuje 47 orzeczeń, w tym § 1: 14, § 2: 30, § 3: 5, § 4: 1.

  1. IV KK 341/25Sąd Najwyższy, Izba Karna, postanowienie z 05.11.2025
  2. XII K 52/23Sąd Okręgowy w Warszawie, wyrok z 18.09.2024
  3. III KK 316/23Sąd Najwyższy, Izba Karna, postanowienie z 06.11.2023
  4. II K 460/21Sąd Rejonowy w Opolu, wyrok z 15.09.2022
  5. II K 48/19Sąd Rejonowy w Kaliszu, wyrok z 17.03.2022
  6. II K 277/21Sąd Rejonowy w Opolu, wyrok z 01.03.2022
  7. VI Ka 604/21Sąd Okręgowy w Elblągu, wyrok z 25.02.2022

    podatki

  8. I KK 204/20Sąd Najwyższy, Izba Karna, wyrok z 18.02.2022
  9. V KK 350/21Sąd Najwyższy, Izba Karna, wyrok z 18.11.2021
  10. I KK 139/20Sąd Najwyższy, Izba Karna, wyrok z 09.09.2021
Szukaj w orzeczeniach do tego przepisu

Wczytuję stronę

To zwykle trwa kilka sekund.