Art. 140 k.m.
Ustawa z dnia 18 września 2001 r. Kodeks morski, tekst ujednolicony (nieurzędowy) według stanu na 27 sierpnia 2026 r.: tekst jednolity Dz.U. 2023 poz. 1309 ze zmianami z Dz.U. 2026 poz. 1004. Brzmienie bez zmian od 5 czerwca 2002 r.
Art. 140.
§ 1.
Statek powinien wykonać przewóz z należytą szybkością, trasą umownie ustaloną, a w braku umowy trasą normalną.
§ 2.
Zejście z trasy w celu ratowania lub UsiłowanieZachowanie osoby, która zmierza bezpośrednio do popełnienia czynu zabronionego, lecz czyn nie zostaje dokonany. Usiłowanie jest co do zasady karalne w granicach przewidzianych dla danego przestępstwa.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu ratowania życia lub mienia na morzu albo z innej uzasadnionej przyczyny nie stanowi naruszenia Umowa przewozuUmowa, przez którą przewoźnik zobowiązuje się przewieźć za wynagrodzeniem osoby albo rzeczy. Szczegółowe obowiązki stron zależą od rodzaju przewozu i przepisów szczególnych.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu; przewoźnik nie odpowiada za wynikłą stąd SzkodaUszczerbek w majątku poszkodowanego. Obejmuje straty, które poniósł, i korzyści, które mógłby osiągnąć, gdyby szkody mu nie wyrządzono. Krzywda niemajątkowa jest objęta zadośćuczynieniem.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu.
Orzeczenia do art. 140 k.m.
Nie znaleźliśmy orzeczeń powołujących ten przepis.
