Art. 180 k.m.
Ustawa z dnia 18 września 2001 r. Kodeks morski, tekst ujednolicony (nieurzędowy) według stanu na 27 sierpnia 2026 r.: tekst jednolity Dz.U. 2023 poz. 1309 ze zmianami z Dz.U. 2026 poz. 1004. Obecne brzmienie co najmniej od tekstu jednolitego z 15 stycznia 2016 r.
Art. 180.
§ 1.
Umowa przewozuUmowa, przez którą przewoźnik zobowiązuje się przewieźć za wynagrodzeniem osoby albo rzeczy. Szczegółowe obowiązki stron zależą od rodzaju przewozu i przepisów szczególnych.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu ulega rozwiązaniu, jeżeli z przyczyn, za które żadna ze stron nie ponosi odpowiedzialności, statek zaginął, zatonął, został zabrany jako łup albo uległ wypadkowi, wskutek którego stał się niezdatny do naprawy lub jej niewart.
§ 2.
Jeżeli umowa przewozu uległa rozwiązaniu z przyczyn określonych w § 1, przewoźnik obowiązany jest na żądanie pasażera zwrócić mu całość lub część opłaty za nieodbytą część podróży. Do zwrotu opłaty za nieodbytą część podróży stosuje się art. 177 § 2.
Orzeczenia do art. 180 k.m.
Nie znaleźliśmy orzeczeń powołujących ten przepis.