Art. 238 k.m.
Ustawa z dnia 18 września 2001 r. Kodeks morski, tekst ujednolicony (nieurzędowy) według stanu na 27 sierpnia 2026 r.: tekst jednolity Dz.U. 2023 poz. 1309 ze zmianami z Dz.U. 2026 poz. 1004. Obecne brzmienie co najmniej od tekstu jednolitego z 21 grudnia 2009 r.
Art. 238.
§ 1.
Ratujący jest obowiązany:
1)
prowadzić działania ratownicze z Należyta starannośćStaranność ogólnie wymagana w stosunkach danego rodzaju. Przy działalności gospodarczej ocenia się ją z uwzględnieniem zawodowego charakteru tej działalności.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu;
2)
dołożyć należytej staranności w celu zapobieżenia SzkodaUszczerbek w majątku poszkodowanego. Obejmuje straty, które poniósł, i korzyści, które mógłby osiągnąć, gdyby szkody mu nie wyrządzono. Krzywda niemajątkowa jest objęta zadośćuczynieniem.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu w środowisku lub zmniejszenia jej rozmiarów;
3)
poszukiwać pomocy innych ratujących, gdy okoliczności tego wymagają, oraz przyjąć ich pomoc na uzasadnione żądanie armatora lub kapitana statku albo właściciela innego mienia będącego w niebezpieczeństwie, znajdującego się poza statkiem; nie może to jednak mieć wpływu na wysokość jego wynagrodzenia w razie ustalenia, iż takie żądanie było bezzasadne.
§ 2.
Armator i kapitan statku oraz właściciel innego mienia będącego w niebezpieczeństwie i znajdującego się poza statkiem są obowiązani:
1)
współpracować z ratującym podczas działań ratowniczych;
2)
dołożyć należytej staranności w celu zapobieżenia szkodzie w środowisku lub zmniejszenia jej rozmiarów;
3)
na uzasadnione żądanie ratującego przejąć statek lub inne mienie w swoją pieczę, gdy znalazły się w bezpiecznym miejscu.
Orzeczenia do art. 238 k.m.
Nie znaleźliśmy orzeczeń powołujących ten przepis.
