Art. 51
Ustawa z dnia 21 grudnia 2000 r. o żegludze śródlądowej, tekst jednolity Dz.U. 2025 poz. 18. Obecne brzmienie co najmniej od tekstu jednolitego z 11 lipca 2006 r.
Art. 51.
1.
Pilot ponosi wobec armatora odpowiedzialność za SzkodaUszczerbek w majątku poszkodowanego. Obejmuje straty, które poniósł, i korzyści, które mógłby osiągnąć, gdyby szkody mu nie wyrządzono. Krzywda niemajątkowa jest objęta zadośćuczynieniem.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu spowodowane swoim działaniem, chyba że udowodni dołożenie Należyta starannośćStaranność ogólnie wymagana w stosunkach danego rodzaju. Przy działalności gospodarczej ocenia się ją z uwzględnieniem zawodowego charakteru tej działalności.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu wymaganej przy świadczeniu usługi pilotowej.
2.
Wobec osób trzecich za szkody wyrządzone przez pilota odpowiada armator, tak jak za szkody wyrządzone przez członka załogi statku.
3.
W razie rażącego naruszenia przez pilota przepisów żeglugowych dyrektor urzędu żeglugi śródlądowej, na mocy Decyzja administracyjnaWładcze rozstrzygnięcie organu administracji publicznej załatwiające sprawę indywidualną co do jej istoty albo w inny sposób kończące postępowanie.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu, może, w zależności od stopnia zagrożenia bezpieczeństwa żeglugi:
1)
udzielić pilotowi ostrzeżenia o grożącym zawieszeniu uprawnienia pilotowego;
2)
zawiesić uprawnienia pilotowe na okres do 12 miesięcy.
Orzeczenia do art. 51
Nie znaleźliśmy orzeczeń powołujących ten przepis.
