Art. 40a
Ustawa z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych, tekst jednolity Dz.U. 2023 poz. 1980. Brzmienie bez zmian od 25 września 2023 r.
Art. 40a.
1.
Kto:
1)
uniemożliwia organowi Inspekcji przeprowadzanie kontroli, o których mowa w ustawie,
lub kontroli przeprowadzanych na podstawie przepisów odrębnych, podlega Kara pieniężnaSankcja polegająca na obowiązku zapłaty określonej kwoty pieniężnej. Może być karą administracyjną, podatkową albo sankcją przewidzianą w przepisach szczególnych.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu
w wysokości do dwudziestokrotnego przeciętnego wynagrodzenia za rok poprzedzający
rok nałożenia kary;
2)
utrudnia organowi Inspekcji przeprowadzanie kontroli, o których mowa w ustawie, lub
kontroli przeprowadzanych na podstawie przepisów odrębnych, podlega karze pieniężnej
w wysokości do piętnastokrotnego przeciętnego wynagrodzenia za rok poprzedzający rok
nałożenia kary;
3)
wprowadza do obrotu artykuły rolno-spożywcze nieodpowiadające jakości handlowej określonej
w przepisach o jakości handlowej lub deklarowanej przez producenta w oznakowaniu tych
artykułów, podlega karze pieniężnej w wysokości do pięciokrotnej wartości Korzyść majątkowaPrzysporzenie zwiększające majątek albo pozwalające uniknąć wydatku. W prawie karnym może stanowić cel, skutek lub przedmiot czynu zabronionego.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu uzyskanej lub która mogłaby zostać uzyskana przez wprowadzenie tych artykułów
rolno-spożywczych do obrotu, nie niższej jednak niż 500 zł;
4)
wprowadza do obrotu artykuły rolno-spożywcze zafałszowane, podlega karze pieniężnej
w wysokości nie wyższej niż 10% przychodu osiągniętego w roku rozliczeniowym poprzedzającym
rok nałożenia kary, nie niższej jednak niż 1000 zł;
5)
będąc do tego obowiązanym, nie poddaje klasyfikacji lub ustalaniu masy tusz wieprzowych
lub wołowych, podlega karze pieniężnej w wysokości nie wyższej niż 10% przychodu osiągniętego
w roku rozliczeniowym poprzedzającym rok nałożenia kary, nie niższej jednak niż 1000
zł;
6)
nie wykonuje obowiązków, o których mowa w art. 7 ust. 3 lub 4, podlega karze pieniężnej
w wysokości do trzykrotnego przeciętnego wynagrodzenia za rok poprzedzający rok nałożenia
kary, nie niższej jednak niż 200 zł;
7)
nie wykonuje decyzji, o których mowa w art. 29 ust. 1, podlega karze pieniężnej w
wysokości do trzykrotnej wartości korzyści majątkowej uzyskanej, lub która mogłaby
zostać uzyskana przez wprowadzenie do obrotu artykułów rolno-spożywczych będących
przedmiotem tych decyzji, nie niższej jednak niż 500 zł;
8)
wprowadza do obrotu materiał lub wyrób przeznaczony do kontaktu z żywnością niespełniające
wymagań określonych w art. 3 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1935/2004 Parlamentu Europejskiego
i Rady z dnia 27 października 2004 r. w sprawie materiałów i wyrobów przeznaczonych
do kontaktu z żywnością oraz uchylającego dyrektywy 80/590/EWG i 89/109/EWG, podlega
karze pieniężnej w wysokości do trzykrotnego przeciętnego wynagrodzenia za rok poprzedzający
rok nałożenia kary, nie niższej jednak niż 500 zł.
2.
Kto nie usunął nieprawidłowości stwierdzonych podczas kontroli, o których mowa w ustawie,
lub kontroli przeprowadzanych na podstawie przepisów odrębnych, w terminie określonym
w zaleceniach pokontrolnych, podlega karze pieniężnej w wysokości do trzykrotnego
przeciętnego wynagrodzenia za rok poprzedzający rok nałożenia kary.
3.
Kto wprowadza ponownie do obrotu produkt tego samego rodzaju, który nie odpowiada
jakości handlowej ze względu na tę samą wadę, podlega karze pieniężnej ustalonej -
w zależności od stwierdzonej wady - zgodnie z ust. 1 pkt 3 lub 4, podwyższonej o wysokość
kar nałożonych w okresie 24 miesięcy przed dniem rozpoczęcia kontroli.
3a.
Kto bez zgody wojewódzkiego inspektora zmienia sposób zabezpieczeń, o których mowa
w art. 27 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz ust. 2 i 3, albo je zdejmuje, podlega karze pieniężnej
w wysokości do trzykrotnego przeciętnego wynagrodzenia za rok poprzedzający rok nałożenia
kary.
4.
Kary pieniężne, o których mowa w ust. 1-3a, wymierza, w drodze decyzji, Główny Inspektor
albo wojewódzki inspektor właściwy ze względu na miejsce przeprowadzenia kontroli.
4a.
Informacje zawarte w decyzjach wydanych na podstawie ust. 1 pkt 4 podaje się do publicznej
wiadomości, z pominięciem informacji stanowiących Tajemnica przedsiębiorstwaNieujawnione do wiadomości publicznej informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne lub gospodarcze posiadające wartość gospodarczą, wobec których przedsiębiorca podjął działania dla zachowania poufności.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu.
5.
Ustalając wysokość kary pieniężnej, Główny Inspektor albo wojewódzki inspektor uwzględnia
stopień szkodliwości czynu, zakres naruszenia, dotychczasową działalność podmiotu
działającego na rynku artykułów rolno-spożywczych i wielkość jego obrotów oraz przychodu,
a także wartość kontrolowanych artykułów rolno-spożywczych.
5a.
Przed ustaleniem wysokości kary pieniężnej Główny Inspektor albo wojewódzki inspektor
może żądać okazania dokumentów związanych z ustaleniem okoliczności, o których mowa
w ust. 5, w szczególności dotyczących obrotów, przychodu i wartości kontrolowanych
artykułów rolno-spożywczych.
5b.
W przypadku gdy przedsiębiorca nie uzyskał przychodu w roku rozliczeniowym poprzedzającym
rok nałożenia kary, przy wymierzaniu kary pieniężnej na podstawie ust. 1 pkt 4 lub
5 Główny Inspektor albo wojewódzki inspektor wymierza karę pieniężną w wysokości do
dwudziestokrotnego przeciętnego wynagrodzenia za rok poprzedzający rok nałożenia kary,
nie niższą jednak niż 1000 zł.
5c.
W przypadku niskiego stopnia szkodliwości czynu, niewielkiego zakresu naruszenia lub
braku stwierdzenia istotnych uchybień w dotychczasowej działalności podmiotu można
odstąpić od wymierzenia kar pieniężnych, o których mowa w ust. 1-3a.
5d.
O odstąpieniu od wymierzenia kar pieniężnych, o którym mowa w ust. 5c, rozstrzyga,
w drodze decyzji, Główny Inspektor albo wojewódzki inspektor.
6.
Termin zapłaty kary pieniężnej wynosi 30 dni od dnia, w którym decyzja o wymierzeniu
kary stała się ostateczna.
7.
Kary pieniężne są wpłacane na rachunek bankowy odpowiednio Głównego Inspektoratu Jakości
Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych albo wojewódzkiego inspektoratu jakości handlowej
artykułów rolno-spożywczych.
8.
W zakresie nieuregulowanym w niniejszej ustawie oraz w Kodeksie postępowania administracyjnego
do kar pieniężnych stosuje się odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia
1997 r. - Ordynacja podatkowa, z tym że uprawnienia organów podatkowych przysługują
Głównemu Inspektorowi albo wojewódzkiemu inspektorowi właściwemu ze względu na miejsce
przeprowadzenia kontroli.
Orzeczenia do art. 40a
Ten przepis powołuje 108 orzeczeń, w tym ust. 1: 97, ust. 2: 1, ust. 3: 2, ust. 4: 3, ust. 5: 11, ust. 5c: 1.
Wszystkie
Sąd Najwyższy
Sądy apelacyjne
Sądy okręgowe
Sądy rejonowe
Sądy administracyjne
Sortuj: najczęściej cytowane
- V SA/Wa 2494/24Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, wyrok z 12.12.2024
Kara administracyjna
- II GSK 1274/24Naczelny Sąd Administracyjny, wyrok z 21.11.2024
Kara administracyjna
- V SA/Wa 965/24Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, wyrok z 23.10.2024
Kara administracyjna
- V SA/Wa 2517/23Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, wyrok z 12.09.2024
Finanse publiczne
- V SA/Wa 632/24Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, wyrok z 12.06.2024
Kara administracyjna
- V SA/Wa 837/24Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, wyrok z 12.06.2024
Kara administracyjna
- II GSK 81/24Naczelny Sąd Administracyjny, wyrok z 17.05.2024
Kara administracyjna
- V SA/Wa 2163/23Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, wyrok z 12.03.2024
Kara administracyjna
- V SA/Wa 2092/23Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, wyrok z 01.02.2024
Kara administracyjna
- V SA/Wa 847/23Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, wyrok z 13.12.2023
Inne