Art. 125

Ustawa z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu, tekst jednolity Dz.U. 2026 poz. 937.

Art. 125.

1.

Funkcjonariuszowi mogą być przyznawane nagrody roczne, uznaniowe i zapomogi.

1a.

Funkcjonariusz pełniący służbę w danym roku kalendarzowym nabywa prawo do nagrody rocznej w wysokości 1/12 uposażenia otrzymanego w roku kalendarzowym, za który nagroda przysługuje.

1b.

Nagrodę roczną przysługującą zmarłemu funkcjonariuszowi, w wysokości ustalonej w sposób określony w ust. 1a, wypłaca się członkom jego rodziny uprawnionym do policyjnej Renta rodzinnaŚwiadczenie z ubezpieczeń społecznych dla uprawnionych członków rodziny osoby zmarłej, która miała ustalone prawo do świadczenia albo spełniała warunki jego uzyskania. Krąg uprawnionych określa ustawa.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu.

1c.

Do uposażenia, o którym mowa w ust. 1a, nie wlicza się uposażenia otrzymywanego w okresie:

1)

zawieszenia w czynnościach służbowych oraz Tymczasowe aresztowanieNajsurowszy środek zapobiegawczy w postępowaniu karnym, polegający na pozbawieniu wolności oskarżonego przed prawomocnym zakończeniem sprawy. Stosuje go sąd, gdy zachodzą ustawowe przesłanki i środek jest konieczny.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu, chyba że postępowanie będące przyczyną zawieszenia lub aresztowania umorzono albo w jego wyniku funkcjonariusz został uniewinniony;

2)

w przypadku funkcjonariusza ABW - od uprawomocnienia się wyroku skazującego lub orzeczenia o ukaraniu karą dyscyplinarną wydalenia ze służby do dnia zwolnienia ze służby;

3)

w przypadku funkcjonariusza AW - niewykonywania obowiązków służbowych z powodu choroby powstałej lub trwającej nadal po skazaniu funkcjonariusza prawomocnym wyrokiem sądu lub wymierzeniu mu kary dyscyplinarnej wydalenia ze służby.

1d.

Nagrodę roczną obniża się niewięcej niż o 50 % jej wysokości w przypadku:

1)

warunkowego umorzenia prowadzonego przeciwko funkcjonariuszowi postępowania karnego albo odstąpienia przez sąd od wymierzenia kary;

2)

wymierzenia kary dyscyplinarnej:

a)

w przypadku funkcjonariusza ABW - wymienionej w art. 146 ust. 1 pkt 1–5,

b)

w przypadku funkcjonariusza AW - kary dyscyplinarnej nagany z ostrzeżeniem lub surowszej kary dyscyplinarnej;

3)

skazania funkcjonariusza prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo nieumyślne, ścigane z oskarżenia publicznego;

4)

nieprzydatności funkcjonariusza ABW na zajmowanym stanowisku służbowym, stwierdzonej w opinii służbowej w okresie służby przygotowawczej;

5)

niewywiązywania się funkcjonariusza ABW z obowiązków służbowych na zajmowanym stanowisku służbowym, stwierdzonego w opinii służbowej w okresie służby stałej.

1e.

W przypadkach, o których mowa w ust. 1d, przy obniżaniu nagrody rocznej kierownik odpowiednio jednostki organizacyjnej ABW lub AW uwzględnia całokształt okoliczności sprawy, w szczególności charakter popełnionego przestępstwa lub przewinienia, jego skutki, rodzaj i wymiar orzeczonej kary oraz dotychczasowe wyniki osiągane przez funkcjonariusza w służbie.

1f.

Nagroda roczna nie przysługuje w przypadku:

1)

skazania funkcjonariusza prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo umyślne, ścigane z oskarżenia publicznego;

2)

wymierzenia kary dyscyplinarnej:

a)

w przypadku funkcjonariusza ABW - wymienionej w art. 146 ust. 1 pkt 6–10,

b)

w przypadku funkcjonariusza AW - kary dyscyplinarnej wydalenia ze służby;

3)

zwolnienia funkcjonariusza ABW ze służby z powodu:

a)

nieprzydatności do służby, stwierdzonej w opinii służbowej w okresie służby przygotowawczej,

b)

niewywiązywania się z obowiązków służbowych w okresie służby stałej, stwierdzonego w dwóch kolejnych opiniach służbowych, między którymi upłynęło co najmniej 6 miesięcy.

1g.

Nagroda roczna jest obniżana lub nie przysługuje funkcjonariuszowi ABW za rok kalendarzowy, w którym:

1)

funkcjonariusz popełnił czyn będący przedmiotem postępowania karnego lub dyscyplinarnego, a jeżeli nagroda została wypłacona - za rok, w którym postępowanie zostało zakończone PrawomocnośćCecha orzeczenia, którego nie można zaskarżyć zwykłym środkiem odwoławczym. Prawomocne orzeczenie co do zasady wiąże strony, sąd i inne organy w zakresie objętym rozstrzygnięciem.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu w przypadkach, o których mowa w ust. 1d pkt 1–3;

2)

funkcjonariuszowi wydano opinię służbową w przypadkach, o których mowa w ust. 1d pkt 4 i 5;

3)

4)

funkcjonariusz został zwolniony ze służby w przypadkach, o których mowa w ust. 1f pkt 3.

1h.

Nagroda roczna jest obniżana lub nie przysługuje funkcjonariuszowi AW za rok kalendarzowy, w którym funkcjonariusz popełnił czyn będący przedmiotem postępowania karnego lub dyscyplinarnego, a jeżeli nagroda została funkcjonariuszowi wypłacona - za rok, w którym postępowanie zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem lub decyzją.

1i.

W przypadku toczącego się przeciwko funkcjonariuszowi postępowania karnego lub dyscyplinarnego o czyn popełniony w roku kalendarzowym, za który nagroda roczna jest przyznawana, ustalenie uprawnień do nagrody rocznej następuje po prawomocnym zakończeniu takiego postępowania. Nagrodę roczną wypłaca się funkcjonariuszowi nie później niż w terminie 30 dni od dnia zakończenia postępowania karnego lub dyscyplinarnego. W przypadku funkcjonariusza ABW przepisy ust. 1d–1f stosuje się odpowiednio.

1j.

W przypadku pełnienia służby przez funkcjonariusza w roku kalendarzowym w różnych jednostkach organizacyjnych ABW nagrodę roczną przyznaje się i wypłaca w jednostce organizacyjnej ABW, która była w danym roku kalendarzowym ostatnim miejscem pełnienia służby przez funkcjonariusza.

1k.

Wypłata nagrody rocznej następuje nie później niż w terminie pierwszych 3 miesięcy kalendarzowych następujących po roku, za który przyznaje się nagrodę roczną, z wyjątkiem nagrody rocznej, którą wypłaca się funkcjonariuszowi zwalnianemu ze służby, a także nagrody rocznej przysługującej zmarłemu funkcjonariuszowi, którą wypłaca się odpowiednio w ostatnim dniu służby lub w dniu stwierdzenia wygaśnięcia stosunku służbowego.

2.

Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzeń, odrębnie dla każdej Agencji, warunki przyznawania funkcjonariuszom nagród uznaniowych i zapomóg, okoliczności uzasadniające przyznanie funkcjonariuszowi nagrody uznaniowej i zapomogi, właściwość przełożonych oraz tryb postępowania w tych sprawach, mając na względzie celową i racjonalną politykę w zakresie dysponowania środkami finansowymi.

3.

Szefowie Agencji, każdy w zakresie swojego działania, określą, w drodze zarządzeń, wysokość funduszu na nagrody i zapomogi, ustalając jednocześnie wysokość środków finansowych przeznaczonych na nagrody roczne, uznaniowe i zapomogi oraz warunki zwiększania wysokości funduszu na nagrody uznaniowe i zapomogi.

Porównaj wersje

Orzeczenia do art. 125

Ten przepis powołuje 9 orzeczeń, w tym ust. 1: 6, ust. 1a: 1.

Wszystkie Sąd Najwyższy Sądy apelacyjne Sądy okręgowe Sądy rejonowe Sądy administracyjne Sortuj: najczęściej cytowane

II SA/Wa 1839/23Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, wyrok z 23.05.2024

Inne
II SA/Wa 786/23Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, wyrok z 15.02.2024

Inne
I OSK 2580/15Naczelny Sąd Administracyjny, wyrok z 08.02.2017

Służba Bezpieczeństwa
I OSK 2579/15Naczelny Sąd Administracyjny, wyrok z 08.02.2017

Służba Bezpieczeństwa
I OSK 866/15Naczelny Sąd Administracyjny, wyrok z 16.09.2016

Służba Bezpieczeństwa
I OSK 865/15Naczelny Sąd Administracyjny, wyrok z 16.09.2016

Służba Bezpieczeństwa
I OPS 4/13Naczelny Sąd Administracyjny, zarządzenie z 09.12.2013

Służba Bezpieczeństwa
I OSK 2015/12Naczelny Sąd Administracyjny, postanowienie z 08.02.2013

Służba Bezpieczeństwa
I OSK 2040/10Naczelny Sąd Administracyjny, wyrok z 28.04.2011

Służba Bezpieczeństwa

Szukaj w orzeczeniach do tego przepisu