Przejdź do treści

Art. 38

Ustawa z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tekst jednolity Dz.U. 2026 poz. 862. Obecne brzmienie co najmniej od tekstu jednolitego z 14 listopada 2016 r.

Historia zmian

Art. 38.

1.

Szef Urzędu ustala, czy wniosek o udzielenie ochrony międzynarodowej jest wnioskiem niedopuszczalnym.

2.

Wniosek o udzielenie ochrony międzynarodowej jest wnioskiem niedopuszczalnym, w przypadku gdy:

1)

inne państwo członkowskie udzieliło już wnioskodawcy ochrony międzynarodowej;

2)

państwo niebędące państwem członkowskim jest uważane za kraj pierwszego azylu w odniesieniu do wnioskodawcy;

3)

jest kolejnym wnioskiem o udzielenie ochrony międzynarodowej i nie zaistniały ani nie zostały przedstawione przez wnioskodawcę nowe dowody ani okoliczności faktyczne lub prawne, znacząco zwiększające prawdopodobieństwo udzielenia ochrony międzynarodowej;

4)

małżonek, który uprzednio wyraził zgodę na złożenie wniosku przez wnioskodawcę w jego imieniu, złożył odrębny wniosek o udzielenie ochrony międzynarodowej i nie zachodzą okoliczności faktyczne dotyczące tego małżonka, uzasadniające złożenie odrębnego wniosku.

3.

Państwo niebędące państwem członkowskim jest uważane za kraj pierwszego azylu w odniesieniu do wnioskodawcy, jeżeli będzie on mógł zostać przyjęty przez to państwo, w przypadku gdy:

1)

został uznany w tym państwie za uchodźcę i nadal może korzystać ze związanej z tym faktem ochrony lub 2) w inny sposób korzysta z wystarczającej ochrony w tym państwie, w tym z ochrony przed wydaleniem lub zawróceniem, o którym mowa w art. 33 Konwencji Genewskiej.

4.

W przypadku gdy wystąpiła przynajmniej jedna z okoliczności, o których mowa w ust. 2, Szef Urzędu wydaje decyzję o uznaniu wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej za niedopuszczalny.

5.

W postępowaniu w sprawie udzielenia ochrony międzynarodowej wszczętym wskutek złożenia kolejnego wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej przez wnioskodawcę lub przez małżonka, który był uprzednio objęty wnioskiem wnioskodawcy, Szef Urzędu, w razie stwierdzenia, że nie zachodzi żadna z okoliczności, o których mowa w ust. 2, wydaje postanowienie o uznaniu kolejnego wniosku za dopuszczalny.

6.

Postanowienie o uznaniu kolejnego wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej za dopuszczalny wygasa z mocy prawa z dniem uchylenia lub stwierdzenia nieważności decyzji Szefa Urzędu w sprawie udzielenia ochrony międzynarodowej.
Porównaj wersje

Orzeczenia do art. 38

Ten przepis powołuje 20 orzeczeń, w tym ust. 1: 7, ust. 2: 13.

  1. II OSK 1346/23Naczelny Sąd Administracyjny, wyrok z 20.12.2023

    Cudzoziemcy

  2. II OSK 719/23Naczelny Sąd Administracyjny, wyrok z 21.09.2023

    Cudzoziemcy

  3. II OSK 2310/22Naczelny Sąd Administracyjny, wyrok z 21.09.2023

    Cudzoziemcy

  4. II OSK 2637/22Naczelny Sąd Administracyjny, wyrok z 12.07.2023

    Cudzoziemcy

  5. II OSK 2638/22Naczelny Sąd Administracyjny, wyrok z 12.07.2023

    Cudzoziemcy

  6. II OSK 2043/22Naczelny Sąd Administracyjny, wyrok z 29.06.2023

    Cudzoziemcy

  7. II OSK 2006/22Naczelny Sąd Administracyjny, wyrok z 10.05.2023

    Cudzoziemcy

  8. II OSK 2708/21Naczelny Sąd Administracyjny, wyrok z 13.04.2023

    Cudzoziemcy

  9. II OSK 2616/21Naczelny Sąd Administracyjny, wyrok z 09.03.2023

    Cudzoziemcy

  10. II OSK 1384/22Naczelny Sąd Administracyjny, wyrok z 01.03.2023

    Cudzoziemcy

Szukaj w orzeczeniach do tego przepisu

Wczytuję stronę

To zwykle trwa kilka sekund.