Art. 6
Ustawa z dnia 14 listopada 2003 r. o zmianie ustawy o drogach publicznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw, Dz.U. 2003 nr 200 poz. 1953. Brzmienie bez zmian od 9 grudnia 2003 r.
Art. 6.
1.
W okresie od dnia 1 maja 2004 r. do dnia 31 grudnia 2008 r. przedsiębiorcy wykonujący międzynarodowy Transport drogowyZarobkowy przewóz osób lub rzeczy pojazdami samochodowymi po drogach publicznych oraz inne czynności przewidziane w przepisach szczególnych. Działalność ta może wymagać uzyskania zezwolenia, licencji albo spełnienia warunków ustawowych.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu lub niezarobkowy międzynarodowy przewóz drogowy są obowiązani do uiszczania opłaty dodatkowej za jednokrotny przejazd pojazdu silnikowego lub zespołu pojazdów o nacisku osi pojedynczej ponad 98 kN (10,0 t) do 112,7 kN (11,5 t) po głównych drogach tranzytowych.
2.
Wykaz dróg, o których mowa w ust. 1, określi, w drodze rozporządzenia, minister właściwy do spraw transportu, mając na uwadze stan techniczny dróg oraz ochronę dróg przed zniszczeniem.
3.
Wysokość opłaty dodatkowej w poszczególnych latach jej obowiązywania określa się następująco: Rok Wysokość opłaty dodatkowej w złotych pojazdy o zawieszeniu standardowym pojazdy o zawieszeniu pneumatycznym 2004 400 300 2005 364 272 2006 320 240 2007 280 212 2008 220 164 4. Za przejazd pojazdu o nacisku osi pojedynczej ponad 98 kN (10,0 t) do 112,7 kN (11,5 t) po głównych drogach tranzytowych bez uiszczenia opłaty dodatkowej inspektor Inspekcji Transportu Drogowego lub funkcjonariusz Policji wymierza, w drodze Decyzja administracyjnaWładcze rozstrzygnięcie organu administracji publicznej załatwiające sprawę indywidualną co do jej istoty albo w inny sposób kończące postępowanie.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu, Kara pieniężnaSankcja polegająca na obowiązku zapłaty określonej kwoty pieniężnej. Może być karą administracyjną, podatkową albo sankcją przewidzianą w przepisach szczególnych.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu. 5. Wysokość kary pieniężnej, o której mowa w ust. 4, wynosi odpowiednio: Rok Wysokość kary pieniężnej w złotych pojazdy o zawieszeniu standardowym pojazdy o zawieszeniu pneumatycznym 2004 4 000 3 000 2005 3 640 2 720 2006 3 200 2 400 2007 2 800 2 120 2008 2 200 1 640 6. Do kar pieniężnych stosuje się odpowiednio przepisy art. 13g ust. 3-12 oraz art. 40c ust. 2 ustawy zmienianej w art. 1. 7. Uiszczenie opłaty dodatkowej następuje przez nabycie przez dokonującego przejazdu wypełnionej karty opłaty dodatkowej. 8. Karty opłaty dodatkowej są drukami ścisłego zarachowania, odpowiednio zabezpieczonymi, w szczególności przez zastosowanie:
1)
papieru ze znakiem wodnym;
2)
papieru zabezpieczonego chemicznie przed próbami usuwania zapisów w dokumencie;
3)
numeracji nadrukowanej farbą czarną;
4)
napisów w kolorze czarnym. 9. Opłata dodatkowa może być uiszczana:
1)
na drogowych przejściach granicznych:
a)
w placówkach kontroli granicznej,
b)
w urzędach celnych;
2)
w urzędach celnych wewnątrz kraju. 10. Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia:
1)
wzór karty opłaty dodatkowej,
2)
sposób jej wypełniania,
3)
okres ważności karty opłaty dodatkowej - mając na uwadze potrzebę zabezpieczenia kart opłaty dodatkowej przed podrobieniem, uszkodzeniem i zniszczeniem. 11. Do opłat dodatkowych stosuje się odpowiednio art. 40b ust. 3 i 4 ustawy zmienianej w art. 1. 12. Opłaty dodatkowe i kary pieniężne stanowią przychód środka specjalnego Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad z przeznaczeniem na dostosowanie nawierzchni głównych dróg tranzytowych do ruchu pojazdów o dopuszczalnym nacisku na pojedynczą ośdo112,7 kN(11,5 t). 13. Koszt druku i dystrybucji kart opłat, o których mowa w ust. 1, ponosi Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad z przychodów środka specjalnego.
Orzeczenia do art. 6
Nie znaleźliśmy orzeczeń powołujących ten przepis.
