Art. 356 Pr. upadł.
Ustawa z dnia 28 lutego 2003 r. Prawo upadłościowe, tekst jednolity Dz.U. 2026 poz. 913. Obecne brzmienie co najmniej od tekstu jednolitego z 28 grudnia 2016 r.
Art. 356.
1.
Sumę wydzieloną na zaspokojenie wierzytelności, której wysokość zależy od warunku rozwiązującego, wydaje się wierzycielowi bez zabezpieczenia, chyba że obowiązek zabezpieczenia ciąży na wierzycielu z mocy istniejącego między nim a upadłym stosunku prawnego.
2.
Sumę wydzieloną na zaspokojenie wierzytelności, której zapłata zależy od warunku zawieszającego, w tym wierzytelności, o których mowa w art. 248 ust. 2, wydaje się wierzycielowi, jeżeli udowodni, że warunek się ziścił; w przeciwnym razie sumę tę składa się do Depozyt sądowyZłożenie przedmiotu świadczenia do sądu w sytuacjach przewidzianych przez ustawę, na przykład gdy wierzyciel odmawia jego przyjęcia. Prawidłowe złożenie może prowadzić do skutków takich jak spełnienie świadczenia.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu.
3.
Sumę wydzieloną na zaspokojenie wierzytelności niewymagalnej składa się do depozytu sądowego.
Orzeczenia do art. 356 Pr. upadł.
Ten przepis powołuje 2 orzeczenia.
Wszystkie
Sąd Najwyższy
Sądy apelacyjne
Sądy okręgowe
Sądy rejonowe
Sądy administracyjne
Sortuj: najczęściej cytowane
- V Ca 423/17Sąd Okręgowy w Warszawie, wyrok z 17.10.2017
- I ACa 461/12Sąd Apelacyjny w Szczecinie, wyrok z 19.12.2012
odszkodowanie
