Art. 186 u.f.i.
Ustawa z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi, tekst ujednolicony (nieurzędowy) według stanu na 1 października 2026 r.: tekst jednolity Dz.U. 2026 poz. 60 ze zmianami z Dz.U. 2026 poz. 1206, Dz.U. 2026 poz. 484, Dz.U. 2026 poz. 644 i Dz.U. 2026 poz. 846. Obecne brzmienie co najmniej od tekstu jednolitego z 12 lipca 2024 r.
Art. 186.
1.
Standaryzowany fundusz wierzytelności ma obowiązek dokonać likwidacji subfunduszu w przypadku, gdy:
1)
wszystkie wierzytelności wchodzące w skład nabytych przez niego pul wierzytelności zostały zaspokojone;
2)
fundusz otrzymał od inicjatorów przeniesienia ryzyka z wierzytelności wszystkie świadczenia należne mu z tytułu określonych pul wierzytelności.
2.
Standaryzowany fundusz wierzytelności może dokonać likwidacji subfunduszu w przypadku, gdy:
1)
większość wierzytelności została zaspokojona, a przewidywane koszty uzyskania zaspokojenia roszczeń wynikających z pozostałych wierzytelności przewyższałyby wartość należnych funduszowi świadczeń,
2)
fundusz otrzymał od inicjatora przeniesienia ryzyka z wierzytelności większość należnych mu świadczeń, a koszty funkcjonowania subfunduszu do przewidywanego momentu uzyskania pozostałych należnych funduszowi świadczeń przewyższałyby wartość tych świadczeń;
3)
co do wierzytelności, które nie zostały zaspokojone, istnieje orzeczenie wydane przez właściwy organ stwierdzające brak możliwości zaspokojenia się z wierzytelności, które nie zostały zaspokojone - pod warunkiem że likwidacja subfunduszu nie naruszy praw uczestników standaryzowanego funduszu wierzytelności określonych w statucie funduszu.
Orzeczenia do art. 186 u.f.i.
Nie znaleźliśmy orzeczeń powołujących ten przepis.
