Art. 33
Ustawa z dnia 25 listopada 2004 r. o zawodzie tłumacza przysięgłego, tekst jednolity Dz.U. 2019 poz. 1326. Obecne brzmienie co najmniej od tekstu jednolitego z 18 marca 2015 r.
Art. 33.
1.
Osoby, które:
1)
uzyskały uprawnienia tłumacza przysięgłego przed dniem wejścia w życie ustawy albo
2)
zostały ustanowione tłumaczem przysięgłym na podstawie przepisów obowiązujących przed
dniem wejścia w życie ustawy, lecz nie złożyły przyrzeczenia wobec prezesa sądu okręgowego
- stają się tłumaczami przysięgłymi w rozumieniu ustawy pod warunkiem wpisu, na swój
wniosek, złożony w terminie 2 lat od dnia wejścia w życie ustawy, na listę tłumaczy
przysięgłych, o której mowa w art. 6 ust. 2. Osoby, o których mowa w pkt 2, przed
uzyskaniem wpisu na listę tłumaczy przysięgłych są obowiązane złożyć wobec Ministra
Sprawiedliwości ślubowanie, zgodnie z art. 7.
2.
Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, tłumacz przysięgły załącza także zaświadczenie,
wydane przez prezesa sądu, przy którym został ustanowiony, potwierdzające okoliczności
ustanowienia tłumaczem przysięgłym.
3.
Przepisu ust. 1 nie stosuje się do tłumaczy przysięgłych języka migowego.
4.
Osoby, o których mowa w ust. 1, mogą wykonywać czynności tłumacza przysięgłego oraz
posługiwać się dotychczasowymi pieczęciami tłumacza przysięgłego, do czasu wpisu na
listę tłumaczy przysięgłych oraz uzyskania pieczęci tłumacza przysięgłego, nie dłużej
jednak niż w okresie 3 lat od dnia wejścia w życie ustawy.
Orzeczenia do art. 33
Ten przepis powołuje 2 orzeczenia, w tym ust. 1: 1.
Wszystkie
Sąd Najwyższy
Sądy apelacyjne
Sądy okręgowe
Sądy rejonowe
Sądy administracyjne
Sortuj: najczęściej cytowane
- SK 91/06Trybunał Konstytucyjny, wyrok z 13.05.2008
- II GSK 208/07Naczelny Sąd Administracyjny, wyrok z 13.11.2007
Uprawnienia do wykonywania zawodu